İSLAM'IN GERÇEK YÜZÜ

Kuran'ı ilk okudugum zaman..

2010-01-03T00:12:00.000-08:00

Kuran'ı ilk okudugum zaman ayetlerin her sayfasindan damla damla kanlar aktigini hissettim. Insanlara domuz, pislik, maymun yakistirmalari yapildigini ilk okudugumda hayretler icine dusmustum. Kuran'i okudukca Islam'in aslinda ilahi degil, tam aksine seytani olabilecegini dusundum. Sayet bir Tanri varsa, neden insanlar arasinda ayrimcilik yaptigini, yapici olacagi yerde neden yikici olduguna bir turlu anlam verememistim. Yunanlarin savas tanrisi Zeus'un savasi bir cozum yolu olarak gorebilmesini kabul edebilirim. Fakat Araplarin hosgoru ve kardeslik tanrisi diye empoze etmeye calistiklari Allah'in neden insanlara "Hiçbir zulüm ve baskı kalmayıncaya ve din yalnız Allah'ın oluncaya kadar onlarla savaşın!" ya da "savaş, hoşunuza gitmediği halde, size farz kılındı." demesini anlayamiyorum ve hic bir zaman anlayamacagim..

Baris, ancak nefretin tamamiyle elenmesi sonucu saglanabilir. Dunya'da Islam kadar nefret tuccarligi yapan baska bir felsefe yoktur. Islam, Komunizm ve Nazizm'den cok daha tehlikeli ve bir o kadar zararli doktrindir. Islam insanlari diger nefrete dayali ideolojilerden cok daha derin bir boyutta etkilemektedir. Nedeni ise Fasizm, Nazizm ve Komunizm gibi tum bu cirkin ideolojilerin yaraticilarinin, kotu ve sadist dusunceli insanlar oldugu bilinmektedir. Oysa Islam'in yaraticisinin Tanri oldugu dusunulmektedir. Insanlik tarihinde ki tum nefrete dayali idelojiler birer birer cokerken, Islam'in gunumuze kadar yasayabilmesinde ki tek neden Tanri'dan geldigi sanildigi icindir. Bu ornege Musevilik ve Hristiyanlikta dahildir. Hitler'in dedigi gibi, "Ortaya atilan yalan ne kadar buyukse, inandiriciligi da bir o kadar yuksektir.". Islam, insanlik tarihinin en buyuk yalanidir.

Islam, psikopat bir kisinin ruhu ve ruyasidir. Narsist bir kisinin, sadist fikir ve dusuncelerini baskalarina aktarma ve uygulatma seklidir. Kisinin sapik dusunce ve hayallerini gerceklestirebilme azmidir. Muhammed'in tum dunya tarafindan itaat edilen kimse olma hayali ile Hitler'in tum dunyayi ele gecirme hayali arasinda zerre kadar fark yoktur. Bu deliligi durdurmak yine biz suurlu insanlarin eline kalmis bir inanc olmalidir. Bu inancin adi, "Tum insanligin birlesme" hayalidir. Hic kimsenin inandigi din yuzunden "pislik" olarak gorulmedigi, taptigi tanri yuzunden "maymun" olarak gorulmedigi bir hayaldir. Gerceklerin baslangic yeri aklimizdir. Akilli olanlar basarili olmali ve bu hayale inancli olanlar kazanmalidir.

Sevgi ve kardesligin insanlarin dogasinda olduguna inaniyorum. Muslumanlarda bu insanligin bir parcasidir. Onlarin icinde kasti bir kotuluk oldugu dusunulemez. Onlar, icindeki bulunduklari karanliktan cekip alinmali ve ozgurluge giden yolda aydinlatilmalidirlar.

Islam, kardeslige tum kalbi ve iyi niyeti ile inanan insanlarin cabasi ile maglup edilecektir. Saglikli bir hastaligin olamayacagi gibi, bariscil ve insancil bir Islam seklide dusunulemez.

Ya biz Islam'in kokunu kurutacagiz, ya da Islam insanligin kokunu kurutacaktir.

Sevgili Muslumanlar

2010-01-02T23:55:00.001-08:00

Sevgili Muslumanlar,

Insanlik bugun tehdit altinda. Akla sirra uymayan gaddarligin gunden gune cogalmasi bir yana, tum bu olanlarin arkasinda kem bir guc bizi parcalamak, insanligi yok etmek istemektedir. Bu kotu olusumun faillerinde cocuklara karsi bile aci hissi bulunmamaktadir. Her gun yeni bombalama olaylari, masum insanlarin olduruldugu olaylari hepimiz buyuk bir sokla izlemekteyiz.

Eski bir Cinli alim Sun Zi demis ki, "Dusmanini tanir ve ogrenirsen, maglup edilemezsin". Bizler dusmanimizi taniyor muyuz? Tanimiyor isek, zaten bu davayi kaybetmis, kaderimize boyun egmisiz demektir.

Terorizm bir ideoloji degildir, aractir. Fakat teroristler ideolojileri icin can alirlar. O ideolojinin adi islam'dir.

Dunyada ki tum muslumanlar, terroistlerin "Huzur ve Baris dinini" yanlis bir sekilde tanittiklarini ve Islam'in terorizme goz yummadigini savunmaktadir.

Dogru olan kim? Islami sabah aksam kendi dilleri Arapca ile okuyan, Kur'an ile yatip Kur'an ile kalkan teroristler mi, yoksa hayatinda hic Kur'an okumamis, cumadan cumaya ya da Ramazandan Ramazana islami yasayan, aksam yemegi sonrasinda ailesi ile birlikte seyrettigi aksam haberlerinde televizyona bakip " Gercek islam bu degildir" diyen, Ku'ran'i okusada anlamayan ve yari dogru yari yanlis cevirilerle Islam'i anlamaya calisan muslumanlar mi?

Ku'ran'i arastirmis ve Islam'i taniyan, hadisleri okumus ve Islam tarihini incelemis bizler, Ku'ran'i elinde keles, belinde bomba sarili teroristlerin kur'an'i daha iyi anladigini biliyoruz. Onlar (teroristler), peygamberlerinin yaptiklarinin aynisini eksiksiz, hatta teknolojinin de sagladigi imkanlar ile daha da fazlasini yapmaktadir. Cinayet, tecavuz, suikast, kafa kesme, katliam gibi tum hadiseler Islam tarihinde bizzat Muhammed tarafindan yapilmis ve yaptirilmis olaylardir.

Tum bu kotu olaylarin nedeni Islam, kaniti ise Kur'an'dir.

Onca teror olaylari, cinayetler, bombalamalar, savaslar, lincler Islam yuzundendir. Bunu goremeyen insanlarin inatciliklarinin, dik basliliklarinin, inkarlarinin, hircinliklarinin sebebi nedir? Cehennem ve Allah korkusu mu? Inkar etmeye korktuklari hurafenin asil cehennemi gozlerinin onune getirdigini gormekten aciz midir bu insanlar? Gercek zebanilerin mitolojik varliklar degilde, coluk, cocuk, kadin demeden insanlari olduren Islam teroristlerinin oldugunu goremezler mi bu insanlar? Uykudan uyanmak icin daha kac kisinin olmesi, daha kac kadinin taslanmasi, daha kac masum cocugun can vermesi gerekiyor?

Muslumanlarin artik Islami temize cikarma cabalarini, mazaretlerini ve bahanelerini bir kenara birakmalarini ve 1400 yillik suren bu yalana artik "dur" demelerini diliyorum.

Çökmeye Yüz Tutmuş Bir Bina

2009-05-16T13:43:00.000-07:00

Islam dini reform edilebilir mi?
Daha dogrusu Islam, tipki tarihte Hristiyanligin gectigi reform doneminden gecerek, caga uygun ve modern bir dini inanca donusturulebilir mi? Kisaca Musluman ulkeler, Hristiyan ulkeler gibi modernlesebilir mi?

Oncelikle Muslumanlarin kutsal kabul ettikleri ve ilahi olduguna inandiklari Kuran'a baktigimizda, Hristiyanligin temelini olusturan Yeni Ahit'tan kat kat daha fazla siddeti korukleyen teror ayetleri icerdigini gorebilmekteyiz. Muhammed'in gunluk maceralarinin, savaslarinin, anlasmazliklarinin ve hatta hanimlarinin nobet sirasinin dahi kaleme alindigi Kuran'in aksine, Incil daha cok mitolojik hikayelere dayali efsanelerin anlatildigi bir kitaptir. Peri masallarina inanmakta gucluk cekmeyen insanlar icin iyi ogutler icerir. Incil'in peygamberi Isa, gercekte yasadigi bile ispatlanamayan mitolojik bir evliya gibidir.

Islam ise bundan farklidir. Elbette Kuran'da da bu tur goz boyayici masal hikayeleri ve iyi ogutler mevcuttur. Fakat Kuran'in yazari mitolojik biri degildir. Gercekte yasamis oldugu gibi, hemen hemen tum hareketleri, faaliyetleri, sozleri ve davranislari kayitlara gecmistir. Musluman bilginler tarih boyunca adeta entellektuel masturbasyon yaparak eserlerinde Muhammed'i mucizevi bir insan gibi gostermeye calismislardir. Muhammed'in hayatinin hemen hemen her saniyesinin not edildigi Islami kaynaklar derin bir sekilde incelendiginde, Muhammed'in gercekte kana susamis bir psikopat oldugu ve bugune kadar yasamis narsisist diktatorlerden hic bir farki olmayan bir canavar oldugu surata bir şamar gibi gun isigina cikmaktadir. Muhammed, birakin evliya ya da peygamber olmayi, hayatinda karsilik beklemeden hic kimseye en ufak bir iyilikte bile bulunamayacak kadar karaktersiz ve bencil bir insandi. Ibn'i Hisam ve Ibn Sad'in kaleme aldiklari, Islam'in en eski ve en guvenilir siyer kitaplarinda anlatilan her bir iyilik ve comertlik hadiseleri bile kendi cikarina uygun politik nedenlere dayalidir. Ornek olarak Havazin kabilesinden soz edebiliriz.

Muhammed, Havazin kabilesine baskin duzenlemis, bir cok kisiyi oldurmus ve 6000'e yakin coluk cocugu, kadin ve masum insanlari esir etmistir. Kabilenin soz sahibi kisileri Muhammed'e gelir ve esirlerin bagislanmalari icin canavarin ayaklarina kapanarak yalvarirlar;

Havazinliler, Resûl-i Ekrem Efendimizin süt annesi Halime'nin mensup olduğu kabile idi. Yani Allah Resûlüne dadılıkta bulunmuş bir kabile idi. Bunu ileri sürerek kendilerine lütufkâr davranılmasını, mal ve esirlerin geri verilmesini istediler.[1]

Ustte ki kaynakta da soz edildigi gibi, Havazinliler yanlarinda son bir umut olarak, "belki kalbi yumusarda bizi affeder" dusunceleri ile Muhammed'in eski sut kardesi, Halime'nin kizi Şeyma'yi da getirirler. Muhammed'in haydutlarinin sert davranislarindan sikayetci olan Şeyma " "Bilin ki, ben Efendinizin süt kardeşiyim" diyerek kendini bir anda Muhammed'in onune atar. Şeymâ, "Yâ Muhammed! Ben, senin süt kardeşinim" deyince, Muhammed, "Bunu neyle ispatlarsın?" diye sorar.

Muhammed'in tetikcilerinin sertliklerinden dolayi korkudan eli ayagina dolanan zavalli kadincagizin aklina kucukken Muhammed'le aralarinda yasanan bir olay gelir. Seyma'nin aklina gelen bu olay, Muhammed'in kucuklugunde bile ne derece saldirgan bir cocuk oldugunu adeta gozler onune sermektedir. Seyma Muhammed'e sut kardesi oldugunu ispatlamak icin soyle der;

"Omuzumda bulunan diş izi ile ki, onu sen ısırmıştın" [2]

Bu olaydan sonra Seyma, Islami kabul ettigi icin serbest birakilir. Muhammed daha sonra mal ve esirlerini geri isteyen diger Havazinlilere soyle der;

"Ben, tevbe edip gelirsiniz diye, ganimet ve esirleri bölüştürmeyi uzun bir müddet tehir ettim. Fakat siz artık çok geç kalmış sayılırsınız. Esirleri, mücahidler arasında taksim etmiş bulunuyorum. Onları size tekrar iâde etmem oldukça zor bir iştir" [3]

Akabinde Allah'in iyilik ve hosgoru(!) peygamberi Muhammed, Havazinlilere utanmadan su akil almaz iki secenegi verir;

"Bu konuşmasından sonra da onları iki şey arasında serbest bıraktı:
İsterlerse mallarını, isterlerse kadın ve çocuklarını tercih edeceklerdi.
"[4]

Havazinliler elbette hic tereddutsuz kadinlarini ve cocuklarini tercih etmislerdi. Muhammed zaten Havazinlilerin mallarini tercih etmeyeceklerini bildigi icin bu tur iki secenek sunmus ve Havazinlilerin tum mallari ve esyalari Muhammed'e ve Muhammed'in eskiyalarina kalmisti.

Ardindan bizim Arap zübük ve business ortagi Allah, bu kadar cok mal ve ganimeti kendi menfaatleri icin nasil kullanabileceklerinin hesaplarini yaparlar. Ganimetlerden yuzde yirmi paylarini bir kenara cekerek, eskiyalara dagitilmasi gereken ganimetlerin bir kismini Mekkeli "zengin kafirlere" dagitirlar. Islam'da kisileri Islam'a isindirmak icin verilen inanc rusvetine "Müellefe-i kulup" denir. Muhammed ozellikle Mekkeli zenginlerin kendisine isinmalarini saglayabilmek icin surekli tesvik primi vermistir.

Bu durumdan haberdar olan Musluman capulcular arasinda kiyamet kopar;

Huneyn gazvesinde elde edilen ganimeti, Allah Resûlü, kalplerini İslâm'a ısındırmak istediği bazı şahıslar arasında taksim etmişti. Bu, Ensar gençleri arasında bir dedikodu vesilesi oldu. Evet, bilhassa gençler, böyle bir taksimi hazmedememiş ve: "Daha kanları kılıçlarımızdan akıyor; halbuki ganimet onlara veriliyor" demişlerdi. Übade b. Samit de, Allah Resûlü'ne gelerek bu durumu olduğu gibi haber vermişti. Allah Resûlü ona: Sen ne düşünüyorsun? diye sorduğunda, o: "Ben de onlardan bir ferdim" demişti. Durum gayet kritikti. Derhal bir çare bulunmalıydı. [5]

Sonrasinda bizim Zübük, kaynakta anlatildigina gore bu meseleyi de ışıklar saçan fetanetiyle(!) gayet rahat bir şekilde çözüvermiştir;

Allah Resûlü,sadece Ensarı içine alan bir toplantı tertip etti. Bu toplantıya Ensardan başka kimse alınmadı. Ayrıca, bu toplantının yapılış keyfiyeti ve toplantıda söylenen sözler Ensar üzerinde öyle müsbet bir tesir yapmıştı ki Allah Resûlü: İstemez misiniz herkes evine koyun, keçi ve deveyle dönerken, siz Resûlullah la dönesiniz? dediğinde, bütün Ensar sevinçten gözyaşlarını tutamamış ve ağlamıştı. [6]

Kurnaz tokatci, zavalli Havazinlilerin tum suru hayvanlarini ve mallarini bir gunde ellerinden calip hayatlarini mahvettigi yetmemis gibi, birde ustune ustluk bir tokatta kendisi icin deliler gibi savasan budala eskiyalarina atmis ve calinti mallarin bir kismini zengin Mekkelilerin kalplerini Islam'a isindirmak icin kullanmistir. Muhammed'in eskiya tayfasi Ensar gencleri artik samimiyetlerinden mi aglamis, yoksa kendilerinin hic bir tesvik primi gormeden bedavaya kuru kuruna Muslumanligi kabul edislerinden mi, orasini Muhammed'in corap kuklasi Allah bilir. Koca Allah, nasil olurda para karsiligi kendisine yakinlasan bir insanin Muslumanligini kabul edebilir? Bunlar anlatilmasi gereken gizli, ama aci gerceklerdir. Eski Misir'da mumyalar tum mucevherleri ve degerli esyalari ile gorkemli bir sekilde mumyalastirilirdi.. Islami kaynaklarda tipki bu mumyalar gibidir. Muhammed'in yaptigi tum cirkin isler, suslu kelimeler ile gizlenir. Mucehverli sozlerle suslenip puslenir.

Islam dinini reform edebilmek imkansizdir. Islam dinini reform edebilmek icin oncelikle Muhammed'in reddedilmesi ve daha sonra Kuran'da yazili siddet ve nefret korukleyici ayetlerin cikarilmasi gerekir. Fakat kimsenin bunu yapabilme yetkisi yoktur. Ustelik Muhammed Allah'in agzindan Kuran'da soyle der;

Maide 3. Bugün sizin için dininizi kemale erdirdim. Size nimetimi tamamladım ve sizin için din olarak İslâm'ı seçtim.

Kemal'e erdirilmis, yani eksiksiz ve kusursuz bir din nasil olurda gelistirilebilir? Manevi acidan kemal'e ermis bir dini kim, nicin degistirmek isteye bilir? Hayir, degistirilemez. Islami reform edebilmek, tipki Nazizm'i reform edip, daha insancil, irkci olmayan bir ideolojiye cevirmeye benzer. Isin komik tarafi, bu bile daha kolaydir. Cunku Naziler "Mein Kampf" kitabinin Tanri tarafindan gonderilmediginin bilincindedirler. Islam'i Nazizm'den bile daha tehlikeli kilan faktor budur. Her ikisi de insanligi tehdit eden tehlikeli ideolojilerdir. Nazizm'in tum amaci dunyevi oldugu gibi, odulleri de bu dunya uzerine kuruludur. Islam da ise bu farklidir. Islam'in tum amaci yine bu dunya uzerinde hukum surmek, fakat vaad edilen oduller ise olumden sonraki hayat icindir. Uyusturucu bagimli kisilerde her uyusturucu cekislerinde baska bir dunyalara gittiklerini anlatirlar. Muslumanlar dahil diger tum din inancina sahip kisilerinde beyinleri dini rituellerle uyusturulur. Uyusturucu bagimli kisilerin sagliklarina kavusmalari icin uyusturucuyu birakmalari gerekir. Yalanlar reform edilemez. Terkedilmeleri gerekir.

Muslumanlar arasinda bu reform'un arasira "degistimek" degilde, "uygulamamak" olduguda soylenir. Yani tabir'i caizse rafa kaldirmak. Peki hangi ayetlerin uygulanmasi ve hangilerinin rafa kaldirilmasi gerektigini Muslumanlara secme yetkisini kim veriyor? Sayet bu yetki, kisinin vicdanina ve sagduyusuna kalmis bir olay ise sizden farkli dusunen karsi tarafin yanlis oldugunu kim soyleyebilir? Kendi sayduyu anlayisi dogrultusunda iyi ve kotu arasinda dogru secimler yapabilen bir kisi icin din gercekten gerekli midir? Her insanin icinde manevi bir pusula mevcuttur. Bazi kisilerin pusulasi kisiyi kotu olmaya, bazilarinki ise surekli iyiye ve iyi olmaya yonlendirir. Bunun dinlerle hicbir alakasi yoktur. Kisinin hirsiz ya da katil olmamasi icin Kuran okumasi gerekmez. Aksine Kuran okuyanlarin bazilari iyi, bazilari ise bir gunde bebek olduren terorist bile olabilmektedir. Kisilerin bazisini iyi bir insan, bazilarini ise terorist yapan bir rehber, iyi bir rehber degildir. Kayboldugunuz bir vakit, geriye donmeniz icin size birden fazla yon tarifi yapan bir kisiye ne kadar guvenebilirsiniz? Sayet dogru yolu bulmak icin surekli kendi becerinizden ve kendi icgudusel dusuncelerinizden yararlanmak zorunda kaliyor iseniz, o halde sizi yanlis yola saptirabilme ihtimali olan bir rehberden yararlanmanin ne faydasi olabilir?

Kuran tamamiyle boyle bir kitaptir. Insanlik tarihinin gelmis gecmis en iyi narsisist kisi ornegi olan Muhammed, insanlari surekli kontrolu altinda tutabilmek icin Kuran'i her insanin kendisine gore benimseyebilecegi bir sekilde yazmistir. Sayet Musluman kisi zenginlige ve kadina susamis bir col bedevisi ise "vurun, kirin, oldurun" diyen bol ganimetli Medine surelerini kendisine ornek alirdi. Fakat Musluman kisi sayet sehirde yasayan egitimli bir Arap ise sevgi ve kardesligi savunan Mekke surelerini benimser ve bu ayetleri kendine ornek alirdi. Ustelik Muhammed'in yarattigi bu iki yonlu "beyin kontrolu" sistemi, Muhammed'in yasadigi zamanlarda bile inanirlar arasinda celiskilere neden olmakta idi.

Insanlar o gunden bu gune pekte degismedi. Iyi ve kotu insanlar her zaman var olacaktir. Su an gunumuzde bile kana susamis dunya liderleri mevcut. Islami ulkelerde su an hukum suren gaddar mollalarla gecmiste yasamis kan emici mollalarin farki nedir?

Muhammed'in isledigi ve islenmesine sebep oldugu vahsetler insanlik tarihinin tum vahsetlerini geride birakir. Siradan suc isleyen sabikali kisilerin Tanri ile isleri olmaz. Hatta sabikali kisilerin bazilarinin suc islerken vicdan azabi cektikleri bile bilinmektedir. Fakat psikopatlar asla ve asla vicdan azabi cekmezler. Onlar kendilerini oldurme yetkisi olan kisiler olarak gorurler. Bu isi Tanri ve Tanri'nin emirleri dogrultusunda yaptiklarini iddia ederler;

"Tanrıya aracılık yaptığıma ikna oldum. Yahudilerle savaşarak onun emirlerini yerine getiriyorum. Tanrı'nın emirleri için savaşıyorum" (Hitler, Mein Kampf)

Hitler'in sozlerini, Muhammed'in sozleri ile kiyaslayiniz;

Rad 31. Allah'ın emirleri yerine gelinceye kadar, inkâr edenlere yaptıkları işler sebebiyle devamlı olarak, ya büyük bir felaket gelecek veya o felaket yurtlarının yakınına inecektir.

Biz insanlar iclerimizde iyi ve kotuyu ayirabilmemize yardimci olacak bir teraziye sahip canlilariz. Bu terazi Muslumanlarda calismamaktadir. Muhammed'in yoldaslari iyi ve kotuyu ayirt edemeyecek duruma getirildiler. Cunku bir insanin bu kadar cani ve gaddar olabilmesi icin kesin Tanri'nin elcisi olmasi gerektigine kendilerini inandirdilar. Normal bir insan bu kadar gaddar olamaz seklinde dusunduler. "Psikopat" kelimesi, o zamanin insaninin hic bilmedigi ve bilmeleri mumkun olmayan bir kelime idi. Ister istemez Muhammed'in peygamber olduguna kendilerini inandirmak istemislerdi. Cunku baska bir secenekleri yoktu. Muhammed, Muslumanlarin "tek gecim kaynagi" idi. Medine'de Muslumanlar Yahudilere calisan isci konumunda idiler. Yahudiler'in kiyimi ve Medine'den surulmelerinden sonra Yahudilere calisan Musluman Araplar Muhammed'in eline baka kalmislardi. Iscilikten baska hic bir mesleki yetenekleri olmayan Araplar, Muhammed'in onderliginde Arap yarim adasinda teror estiren ganimet avcilarina donusturulmuslerdi. Yaptiklari kotu islerin, isledikleri sucun onayini birbirlerinden almakta idiler. Her biri boslukta kaybolmus birer budala gibi aval aval birbirlerine bakip, "Bu kadar insan yanlis olamaz" diyorlardi. Bu mantik gunumuzde de aynen kendisini korumaktadir. Bu kadar insan nasil yanlis dusunebilir? Kultlerin ve tarikatlarin isleyis sekli budur. Tarikat uyeleri kendi benliklerini kaybederek sahip olduklari mantigi paketleyip tarikat liderinin onune koyarlar. Her bir uye tarikatin uzantisi ve tarikat liderinin disariya yansiyan goruntusu durumuna getirilirler. Islam'in kultist yapisi yuzyillardir degismedi. Bin dortyuz sene sonra bile kulte ilk adim attiginizda opucukler ve kucaklasmalarla karsilanirsiniz. Ayrilmayi istediginizde ise yine size opucukler veren, kucaklar acan kult uyeleri tarafindan hunharca oldurulursunuz.

Islam reform edilemez. Ancak terkedilir. Islami reform etmek demek, yalanlar uzerine insa edilmis bir binanin uzerine daha da cok yalan eklemek demektir. Bunca yalan uzerine kurulu bir bina nasil olurda kalici bir yapit olabilir? Tarihi yonden onemi olan bazi eski binalar vardir. Yikilmasina kimse razi olamaz. Ufak yenilestirme calismalari ile eski gorkem ve parlakligina donusturulebilir. Fakat bunu yapabilmek icin binanin temeli saglam olmasi gerekir. Temeli saglam olmayan binalar restore edilemeyecegi gibi, icinde yasayan insanlar icinde tehlike olustururlar. Ama guzel, ama aci tum hatiralariyla yikilmalari gerekir. Islam'i ayakta tutan tek sey Muslumalarin duygusal bagliliklaridir. Cokmeye yuz tutmus binadan bir an once cekilip kurtarilmalari gerekmektedir.

Referanslar
[1] Sîre, 4:132; Müsned, 4:327
[2] Sîre, 4:100-101; Taberî, 3:131-132.
[3] Sîre, 4:132; Müsned, 4:327.
[4] Sîre, 4:132; Müsned, 4:327.
[5] Buhârî, megâzî 56; Müslim, zekât 132-140;
[6] İbn Hişâm, es-Sîratü'n-nebeviyye, 5/177.

Muhammed'ın Asıl Emeli

2009-03-14T14:57:00.000-07:00

Gunumuzde Muslumanlar Islam'a karsi yapilan en ufak bir elestiriye bile tahammul edemezler. Dinlerini elestiren kisiyi oldurmekten zerre kadar cekinmezler. Bunun orneklerini yakin ve gecmis tarih sayfalarinda gorduk ve malesef gormeye devam edecegiz. Bu toleranssiz ve tahammulsuz dusunce tarzi onlara peygamberleri Muhammed tarafindan ogretilmistir. Oysa Muhammed'in tahammulsuz karakter yapisinin aksine, Mekkeli musrikler kisilerin dini inanclarina saygili ve toleransli kisilerdi. Arap yarimadasinda dinsel tahammulsuzluk, Muhammed'in ve Muhammed'in dininin ortaya cikmasi ile baslamistir. Sozde "Cahiliye Devri" diye adlandirilan donemde Mekkeli halk, kisilerin dini inanclarini hic bir sekilde diskrimine etmeden Arap yarimadasinda uyumlu bir sekilde Hristiyan, Musevi, Puperest, Mecusi ayrimi yapmaksizin yasamakta idiler. Islam oncesi Arap tarihine baktigimizda, Arap yarimadasi sinirlari icinde gerceklesmis hic bir dini savasa rastlayamamaktayiz. Muhammed yillarca Mekkeli putperest halkin babalarina sovmus ve inanclarini assagilamistir. Onca assagilama ve karalama cabalarina ragmen Mekkeli putperest halk hic bir zaman Muhammed'e veya Muhammed'in yandaslarina hic bir sekilde zarar vermemislerdir.

Muhammed'in kiskirtici sozlerinden artik bikip usanan Mekkeli putperest halk, careyi Muhammed'in amcasi Ebu Talib'e gitmekde bulmus ve "medenice" Muhammed hakkinda sikayette bulunmuslardir;

"Ey Ebû Talib! Sen bizim yaşlı ve ileri gelenlerimizden birisin. Yeğenini yaptıklarından vazgeçirmek için sana müracaat ettik. Fakat sen istediğimizi yapmadın. Vallahi, artık, bundan sonra onun babalarımızı, dedelerimizi kötülemesine, bizi akılsızlıkla ithâm etmesine, ilâhlarımıza hakaretlerde bulunmasına asla tahammül edemeyiz.
Sen, ya onu bunları yapıp durmaktan vazgeçirirsin, yahut da iki taraftan biri yok oluncaya kadar onunla da, seninle de çarpışırız."

İbni Hişâm, Sîre, 1/284; Taberî, 2/218; İbni Kesîr, Sîre, 1/47

Ebu Talib mekkeli putperest halkin sozlerini dinler ve oz yegeni olan Muhammed'i yaptiklarindan dolayi tembihler;

"Kardeşimin oğlu, kavminin ileri gelenleri bana başvurarak senin onlara dediklerini bana ârzettiler. Ne olursun, bana ve kendine acı! İkimizin de altından kalkamayacağımız işleri üzerimize yükleme. Kavminin hoşuna gitmeyen sözleri söylemekten artık vazgeç"

234. İbni Hişâm, Sîre, 1/284; Taberî, 2/220

Muslumanlarin Mekkeli putperest halk hakkinda iddia ettikleri zulm ve iskence olaylari bu kaynaklara dayalidir. Muslumanlar Muhammed'in putperest halkin inanclarina sovmelerini gormeksizin bu kaynaklari gostererek Muslumanlarin magdur kisi olduklarini iddia ederler. Guvenilir Islami kaynaklarda gecen tek siddet olayi, daha sonradan Muslumanligi kabul eden ve Muhammed'in celladligini yapan Omer'in, kendi oz kiz kardesini dovmesidir. Omer'in Islami kaynaklarda kolay sinirlenen deli bir adam oldugunu gozlemleyebiliyoruz. Deli Omer'in kafir oldugu zamanlarda muslumanligi secen kiz kardesini dovmesi direk Islam dinine yapilan bir baski degil, tam aksine aile icinde gerceklesmis bir siddet olayi idi..

Iste tam bu noktada yazimi okuyan Muslumanlar bana su sorulari sorabilirler..

Eger Muslumanlara karsi yapilan bir baski ve zulm yoktu ise, o halde Muslumanlari hicret etmeye zorlayan etken ne idi? Baski ve zulm yoksa, Muslumanlar neden evlerini terkettiler? Tehlike altinda olmayan Muslumanlarin durduk yere evlerini terkedip Medine'ye tasinmalarini nasil aciklayabilirsiniz?

Bu sorularin cevabini Enfal suresinin 72. ayetinde bulmak mumkundur. Isin asli Muslumanlar Mekke'de ki putperest halkin iskencelerinden kacmiyor, tam aksine Muhammed'in emri dogrultusunda evlerini terketmeye zorlaniyorlardi. Bakiniz Muhammed Mekkeli Musluman halki hicret etmeye zorlamak icin Allah'i nasil konusturtmaktadir;

Enfal 72. İman edip hicret eden ve Allah yolunda mallarıyla, canlarıyla cihad edenler ve (muhacirleri) barındırıp (onlara) yardım edenler var ya, işte onlar birbirlerinin velileridir. İman edip hicret etmeyenlere gelince, hicret edinceye kadar, onların velayetleri size ait değildir. Eğer din konusunda sizden yardım isterlerse, sizinle aralarında sözleşme bulunan bir kavme karşı olmadıkça, yardım etmek üzerinize borçtur. Allah yaptıklarınızı hakkıyla görendir.

Ustteki ayet, Mekke'den Medine'ye hicret etmek istemeyen Muslumanlar icin yazilan bir ayettir. Sozde iskence ve baski goren Musluman halkin neden hicret etmek istemeyisi kafalarimizda bir soru isareti birakmaktadir. Bugun Muslumanlarin bahsettikleri turde Mekke'de buyuk bir iskence ve zulm vardi ise, Muslumanlar neden seve seve Mekke'yi terketmek istememislerdir? Neden Allah olaya el koyarak Muslumanlara bu konuda ayetler indirmek zorunda kalmistir? Bir baska ayette Muhammed, Muslumanlara yine soyle seslenmektedir;

Nisa 89. Arzu ettiler ki kendilerinin küfre saptıkları gibi siz de sapasınız da beraber olasınız. Bu sebeple, onlar Allah yolunda hicret edinceye kadar içlerinden dost edinmeyin. Eğer bundan yüz çevirirlerse onları yakalayın ve bulduğunuz yerde öldürün. Onlardan ne bir dost edinin, ne de bir yardımcı.

Ustteki ayette Muhammed Muslumanlara evlerini terketmelerini ve Medine'ye goc etmelerini emretmektedir. Muhammed bununla da kalmayip Islam'in kultsel yapisini adeta dogrulayan bir sekilde hicret etmek istemeyenlerin oldurulmelerini emretmistir. Muslumanlar Mekkeyi putperest halkin baskisi sonucu degil, Muhammed'in tehditlerinden dolayi terketmislerdir. Muhammed'in baskisi, hicret etmek istemeyen muslumanlarin cehenneme gidecegi kararinin aciklanmasi ile daha da zorlayici bir boyut kazanmistir;

Nisa 97. Kendilerine zulmetmekteler iken meleklerin canlarını aldığı kimseler var ya; melekler onlara şöyle derler: "Ne durumdaydınız? (Niçin hicret etmediniz?)" Onlar da, "Biz yeryüzünde zayıf ve güçsüz kimselerdik" derler. Melekler, "Allah'ın arzı geniş değil miydi, orada hicret etseydiniz ya!" derler. İşte bunların gidecekleri yer cehennemdir. O ne kötü varış yeridir.

Malum, burada Musluman okuyucular yine "Peygamberimiz neden boyle bir seyi yapmak istesin? Amaci ne idi?" diye kendilerine sorabilirler. Muhammed neden Muslumanlari hicret etmek icin zorlamak isteyebilir? Muhammed nicin Muslumanlari gozunun onunden ayirmak istememistir?

Bu sorularin cevabini verebilmek icin kisinin kendisini "Kultler" ve "Narsisist kult liderleri" hakkinda gelistirmesi ve bilgilendirmesi gerekir. Tipki tarihte ki diger narsisist kult liderleri gibi, Muhammed'in de bir ruyasi vardi. Narsisist insanlar dava adamlaridir. Adnan Oktar TV'de yayinlanan her roportajinda bir "dava adami" oldugunu vurgular. Stalin'in davasi "halklarin esitligi" idi. Hitler'in davasi ise "beyaz irk'in ustunlugu" idi. Davalar narsisist'in kisiler uzerinde otorite saglayabilmesi icin bir aractir. Yakin gecmiste koktendinci bir Musluman olarak karsimiza cikan Hasan Mezarci'nin nasil bir anda reyting saglamak icin kendisini "mesih" ilan ettigini hepimiz izledik. Narsisist kult liderleri etrafinda surekli kendisini pohpohlayan muritlere ihtiyac duyarlar. Spot isiklarinin surekli kendilerinin uzerinde olmasini isterler.

Islami kaynaklara baktigimizda, daha Islam'in ilk ortaya ciktigi zamanlarda bile Muhammed'in ne gibi bir "davaya kendini adadigini" kolaylikla gorebilmekteyiz. Muhammed'in ruyasi basta Arap yarimadasina ve daha sonra tum dunyaya hukmeden bir diktator olmakti. Emeline ulasabilmek icin planlarini coktan hazirlamisti. Mekkeli musrikler Ebu Talib'in olumune yakin bir zamanda kendisini tekrar ziyaret ederek, olmeden Muhammed ile aralarinda olan anlasmazligi bitirebilmek icin soz almak isterler. Muhammed'in sovmelerine son vermesi icin Ebu Talib'in arabulucu olmasini isterler. Muhammed ise bu ziyarette asil emelini ve agzindaki baklayi dusurur. Muhammed'in insanlar uzerinde hukum sahibi olma arzusunu, Ibn'i Hisam'in da kaleme aldigi su yazi gozler onune sermektedir;

Ebû Talib ölmeden bu işe bir çözüm bulmalıyız, yoksa öldükten sonra Muhammed'e yapacağımız her iş için bizi ayıplarlar. Ebû Talib sağken bir şey yapamadılar, o öldü, yeğenine şunları şunları yaptılar, demesinler."
Bu düşüncelerinden dolayı müşriklerin ileri gelenleri toplanarak Ebû Talib'i ziyarete gittiler. Sağlık temennilerinden sonra Ebû Talib'e dediler ki:
"Ey Ebû Talib! Sen bizim reisimiz, büyüğümüzsün. Şunu görüyoruz ki, sana ölüm yaklaşmıştır. Biz senin ölümünden korkuyoruz, sen sağken şu meseleyi halledemedik, öldükten sonra hiç halledemeyiz. Sen şimdi sağken onu çağır, ondan sağlam bir söz al, biz de bir söz verelim. Bundan sonra ne o bizimle uğraşsın, ne de biz onunla." Ebû Talib, Kureyş heyetini dinledikten sonra yeğenine haber salarak, yanına gelmesini istedi. Amcasının davet haberini alan Kâinatın Efendisi, hemen ölüm döşeğindeki Ebû Talib'in yanına vardı. Bir anda kalabalık bir Kureyş topluluğu ile karşılaşan Efendimiz, bu davetin altında bir şeylerin yattığını anlamakta gecikmedi. Ebû Talib, Kureyş heyetinin isteklerini yeğenine anlattı.
"Ey kardeşimin oğlu! Kavminden ne istiyorsun?" dedi. Kâinatın Efendisi
"Kendilerinden bir kelime istiyorum. Eğer söylerlerse, bütün Araplar o kelime sayesinde kendilerine uyacak, bütün acem o kelime sayesinde onlara cizye ödeyecek." dedi. Ebû Talib atılarak:
"Yani tek bir kelime mi?" diye sordu. Efendimiz:
"Evet, amcacığım tek bir kelime. "Lâ ilâhe illallah" diyecekler."

Sad, 38/1–8. Tirmizî, Tefsir, Sa'd (3230)

Ustte anlatilanlardan bazi gercekler belirgin bir sekilde ortaya cikmaktadir..

1) Kureysli musrikler Muhammed'e ve muslumanlara herhangi fiziki bir baski uygulamamis, tam aksine Muhammed'den inanclarina saygili olmasini istemislerdir.

2) Muhammed assagilayici tavirlarindan donmek istemedigini son derece kararli bir sekilde dile getirmistir.

3) Muhammed Arab yarimadasini hukmu altina almayi ve Acemleri cizyeye baglamakta kararli idi.

Acem kelimesi gunumuzde her ne kadar Farsiler icin kullanilsa da, o donemin Araplari Acem sozcugunu "Arap olmayan" anlaminda kullanirlar idi. Gorundugu gibi Allah'in peygamberi daha henuz bir duzine muridi oldugu zamanlarda bile dunyayi fethedebilmenin fantazilerini kendi kafasinda canlandirmakta idi. Allah'in insanlara sevgiyi ve kardesligi ogretmek icin gonderdigi peygamber efendi nasil olurda daha henuz dogru durust bir cete bile olamamisken insanlari cizyeye baglamanin hesaplarini yapabilir? Tum insanliga ornek kisi olsun diye gonderilen bir peygamberin ulke fethetmek yerine, insanlara rehberlik eden daha asil dusuncelere sahip olmasi gerekmiyor mu? Insanlari cizyeye baglayip harac almak yerine, onlari ozgurlugune kavusturmasi gerekmiyor mu? Bu tur hareketleri, davranislari ve dusunceleri olan bir kisi nasil olurda Allah'in insanliga ornek olsun diye sundugu bir peygamber olabilir? Muslumanlarin peygamber diye yere goge sigdiramadiklari Muhammed'in, Hitler'den, Napolyon'dan ve Saddam'dan farki nedir? Hitler gibi kana susamis narsisist bir liderin Yahudileri cizyeye baglayip onlari oldurmek istemesini anlayabilirim. Fakat bu tur bir dusunce sekli, bu tur bir eylem istegi, manevi yonden kisiligi ve karakteri en ust seviyede olmasi gereken Allah'in peygamberine yakismamaktadir.

Muhammed gercektende megaloman bir kisilige sahipti. Psikolojik rahatsizliklari olan insanlarin ruh hali cok cabuk degisir. Islam kaynaklarina baktigimizda Muhammed'in ruh halinin bazen cok yukseklerde oldugunu, tum dunyayi ele gecirmek istedigini gorebilmekteyiz. Muhammed, ruh halinin bozuk oldugu anlarda ise intihari bile dusunmustur;

Yüce bir dağ zirvesine çıkıp oradan kendimi aşağı atar böylece bu sıkıntıdan kurtulurum, dedim.

Böylece yola çıktım, dağın ortasına varmıştımki, birden bire gökten “Yâ Muhammedi Sen Allah’ın Rasûİusün. Bende Cebrâilim” diyen bir ses duydum. Başımı göğe kaldırdım. Birde ne göreyim! Cebrail bir insan suretinde ayaklarını semânın ufuklarında açmış vaziyette.

-Yâ Muhammed sen Allah Rasûlüsün, bende Cebrail’im dedi.

İbni İshak; İbni Hişâm, Taberî ve Heyhakî

Muhammed'in ruh halinde ki bu tur degisiklikler, bize aslinda Muhammed'in dengesiz ve psikolojik yardima muhtac bir insan oldugunu gostermektedir. Insanlar tarafindan itaat edilen ve onlara hukmeden kisi olma arzusu o kadar gucluydu ki, bu heves onu vicdani hislerden yoksun, tam bir canavara donusturmustu. Insanlar uzerinde otorite sahibi olmak onun ruyalarini susluyordu. Hayallerine ulasmak icin onu artik hic bir sey durduramazdi. Insanlara soyledigi yalanlarda o kadar inandirici olmaya calisiyordu ki, bu yalanlara kendisi bile inaniyordu.

Muhammed, olum doseginde olan amcasinin son anlarinda dile getirdigi gibi, daha bir avuc dolusu inananlari oldugu zamanlarda bile Arap yarimadasinda hukum surmenin ve Arap olmayanlari kendisine boyun egdirmenin hayalleri ile yanip tutusuyordu. Fakat o, sadece ruya goren bir kisi degil, hayallerini gercege donusturmek icin tum azmiyle calisan olaganustu sabitfikirli bir kisiydi. Kendisine buyukluk kazandiracak bu yolda herseyi hic acimadan kurban etmistir. Karsi koyanlari oldurtmus, kendisine sirtini donmus kisileri ve elestirenleri oldurtmustur. Arap yarimadasinda yasayan tum Hristiyan ve Yahudileri once kendisine inandirmaya calismis, inanmayanlari ise yok etmistir. Hemen hemen herseye inanan cahil muritlerini kandirmak icin cinli perili masallar uydurmustur. Muslumanlarin kafalarinda "Allah" diye bir tanri yaratip, o tanrinin elcisi oldugunu soyleyerek kisilerden kendisine "Teslim" olmalarini istemistir. Islam demek, Allah'a, yani Muhammed'in Allah'ina kisinin teslim olmasi demektir.

Muhammed'in zamanlamasi ve icinde bulundugu toplum hayallerine ulasmasi icin son derece idealdi. O devirde yasayan Araplar batil, bagnaz, barbar, inatci, sovanist ve herseyden onemlisi saf ve kolay inanan cahil bir topluluktan olusuyordu. Emellerine ulasmak icin gerekli olan hersey mevcut bulunuyordu. Fakat ortada yine ufak bir sorun vardi. Muhammed'in bir ordusu olmadan ulkeleri nasil fethedecek, insanlari nasil kendisine boyun egdirtecekti? Kendisine inanan Muslumanlari nasil kiskirtip kiliclandiracak ve kendi oz ana, baba, kardeslerine ve arkadaslarina karsi savasmalari icin nasil kandiracakti? Ortada bir hosnutsuzluk ve rahatsizlik yaratmasi, kendisine inananlarin gozunde bir dusman belirlemesi gerekiyordu. Oyle bir dusman yaratmasi lazimdi ki, insanlarin kendi oz kardeslerini ve akrabalarini bile seve seve katletmesini saglamaliydi. Bir yandan putperest halkin babalarina ve kutsal inanclarina soverken, diger yandan kendi sovmeleriyle galeyana gelen Mekkeli putperest halkin Muslumanlari taciz etmelerini sagliyor ve Muslumanlara eziyet cektiklerini, Mekkelilerin Muslumanlara baski yaptiklarini soyluyordu. Bu dahiyane plan sayesinde Muslumanlarin eziyet cektiklerini, evlerini ve topraklarini terkedip Medine'ye hicret etmeleri gerektigini soyluyordu. Mekkeli halk arasinda yarattigi bu kin, o'nun Muslumanlar uzerindeki hukmunu kolaylastirmakta idi. Hukum surmesi icin oncelikle insanlari bolmesi gerektiginin bilincinde idi. Bu stratejiyi tarih sahnesinde tum diktatorler kusursuz uygulamistir.

Muhammed'in Allah'i, Al-i Imran suresinde "tuzakci" kisiligi ile ovunur ve hatta Rad suresinde "butun tuzaklar Allah'a aittir" der. Umarim bu bilgiler asil tuzakcinin kim oldugu ve butun tuzaklarin asil sahibinin kim oldugu hakkinda aydinlanmak isteyen kisiler icin bir isik olur. Muhammed, dini inanclar yuzunden hic bir zaman anlasmazlik ve savasin cikmadigi topraklarda bile dini kullanarak insanlar arasi bir dusmanlik yaratmis ve nefreti koruklemistir. Boylelikle artik kendisi icin savasmaya hazir, kizgin ve magdur oldugunu zanneden bir gruba sahip olmustu. Bu grup, artik onun icin savasmaya ve hayallerini gercege donusturmek icin hazirdi. Parola, "Allah'a ve onun Peygamberine itaat" idi. Allah'da, Muhammed'in otoritesini saglayabilmek ve onun tahtinin yerini saglamlastirabilmek icin ayet gondermekten kacinmayacakti elbette;

Cin 23. "Ancak Allah'tan gelenleri tebliğ edebilirim ve O'nun vahiylerini açıklayabilirim. Kim Allah'a ve Resülüne karşı gelirse, şüphesiz onlar için, içinde ebedi kalacakları cehennem ateşi vardır."

Ayrica soz edilmesi gereken diger bir gercek sudur ki, Muhammed'in Mekkeli halki yillarca tahrik etmesine ragmen Kureysliler Muhammed'i ve ona inanlari sadece boykot etmekle yetinmislerdir. Onlarla alis veris yapmamaya, kiz alip kiz vermemeye gayret gostermislerdir. Ortada ki sorunu medenice cozmek ve Muhammed'in kufurlerine bir son vermesini istemislerdir. Muhammed ise kendi sovmelerinin yarattigi olaylardan oturu amcasi Ebu Talib'in yaninda, onun korumasi altinda kalmis ve uc sene boyunca sokaga bile dogru durust cikamamistir. Sadece Hac zamani geldiginde Ebu Talib ve onun yandaslari ile Mekke'de dolasabilmis Hac mevsimi bittiginde ise tekrar tutsak hayatina geri donmustur. Bu zaman icerisinde Mekkeliler hic bir zaman Ebu Talib'in bulundugu bolgeye bir saldiri duzenlememislerdir. Aksine Muhammed'in Mekke sokaklarinda inanclarina ve babalarina sovmedigi icin pekte mutlu olmuslardir. Sayet Mekkeliler Muhammed'i oldurmek isteselerdi, kendisini Allah'in degilde, Ebu Talib'in korumasina birakan Muhammed'i gayet rahat bir sekilde oldurebilirlerdi.

Mekke'de adi artik deli olarak taninan ve istenilmeyen kisi olan Muhammed artik kultune yeni yeni insanlar katabilmek icin rotayi Mekke'nin disina cevirir. Medine'den Mekke'ye hac icin gelen Araplarla bulusur ve bazilarini basariyla musluman yapar. Musluman olanlar Medine'ye gittiginde kendi yakinlarini ve cevresindeki kisileride Muhammed'e inandirmak icin calismakta idiler. Gunlerden birinde yine Muhammed geceyarisi bu Muslumanlarla Akabe'de gizlice bulusur;

Mekke Devri'nin 12'inci yılı hac mevsiminde, Medine'den Mekke'ye gelen ziyâretçiler arasında (73'ü erkek, 2'si kadın) 75 Müslüman vardı. Bunlar hac'dan sonra (eyyâm-ı teşrik'in 2'nci gecesi), gece yarısı Hz. Peygamber (s.a.s.) ile gene Akabe tepesi'nde gizlice buluştular.

İbn Hişâm, 2/84; İbnü'l-Esîr, a.g.e., 2/98-99

Mekkeliler her ne kadar Medinelilerle bir savas icinde olmasalarda onlari yabanci olarak gorurlerdi. Bu gizli toplantidan haberdar olan Mekkeliler kendi guvenlikleri icin dogal olarak endisiye kapilmaya baslamislardi. Muhammed neden yabancilarla gizlice gorusur? Bu gizli toplantilarda acaba ne konusuluyor gibi sorulari kendilerine sormaya baslamislardi. Mekkelileri kendi guvenlikleri icin bu turde dusuncelere kapilmalarindan dolayi suclayamayiz. Bu artik Muhammed icin bardagi tasiran son damla olmustu diyebiliriz. Mekkeliler, Muhammed'in yabancilarla yaptigi bu gizli gorusmelerin sonucu artik harekete gecmeleri gerektiginin farkina varmislardi.

Korkuyu ensesinde hisseden Muhammed, Allah'in onu artik Mekke'de koruyamayacagini da sezerek, hic zaman harcamadan Ebu Bekir'i de yanina alip topugu dort nala basarak Mekke'yi terkeder. Muhammed'in Allah'i daha sonra bu olayi Kuran'da dile getirir. Isin ilginc tarafi, Kuran'in "herseyi bilen" tuzakci Allah'i, Mekkelilerin Muhammed'e ne yapmak istedikleri hakkinda pek emin degildir;

Enfal 30. Hani kafirler seni tutuklamak veya öldürmek, ya da (Mekke'den) çıkarmak için tuzak kuruyorlardı. Onlar tuzak kuruyorlar. Allah da tuzak kuruyordu. Allah tuzak kuranların en hayırlısıdır.

Muhammed ve Ebu Bekir Mekke'den firar ettikten sonra kendi aileleri haftalarca Mekke'de kalmistir. Kureysliler hic bir sekilde Muhammed ve Ebu Bekir'in ailesine zarar vermemislerdir. Muhammed'in ve Ebu Bekir'in kendi ailelerini geride birakarak guvende olacaklarini hissetmeleri aslinda Mekke'de muslumanlara karsi bir zulum olmadiginin ya da abartildiginin da bir gostergesidir. Mekkeli Muslumanlarin hic birisi Mekke'den zorla surulmemistir. Hepsi Muhammed'in hukmu dogrultusunda, Allah'in hicret etmeyenler icin olum fermani ve korkutucu cehennem azablari dogrulutusunda kendi iradeleri ile Mekke'yi terketmistir. Bir kac Musluman kole Mekke'den kacmaya kalkismis ve kole sahipleri tarafindan tutsak tutulmuslardir. Kole sahipleri kolelerini bedava ellerinden kacirmak istememislerdir. Bunun disinda Muslumanlara direk yapilmis bir zorlama Islami kaynaklarda gecmemektedir.

Muhammed Medine'ye vardiginda yaninda hicret eden bir kac yuz gocmen ve hemen hemen bir o kadar sayida da Medineli Musluman bulunuyordu. Medineli Araplar egitimsiz fakir ve zengin Yahudilere calisan isci konumunda idiler. Sarap irmaklari, altindan ve gumusten bilezikler, ipekten elbiseler vaad eden Muhammed'e inanmak guzeldi fakat karin doyurmuyordu. Muhammed kendisine inananlarin dunyevi ve maddi ihtiyaclarini karsilamadigi surece kultunun dagilacaginin bilincinde idi. Muhammed kendisiyle hicret edenlere su sekil vaadlerde bulunmustur;

Nahl 41. Zulme uğradıktan sonra Allah yolunda hicret edenlere gelince, elbette onları dünyada güzel bir şekilde yerleştiririz. Ahiret mükafatı ise daha büyüktür. Keşke bilselerdi...

Kendisine inananlari bos cennet masallari ile bir yere kadar kandirabilecegini bilen Muhammed'in artik harekete gecmesi gerekiyordu. Ustelik onun Arap yarimadasina hukmetme ve Arap olmayanlari kendisine boyun egdirme gibi buyuk planlari vardi. Elbette Arap yarimadasini bir avuc fakir muridi ile ele geciremeyeceginin bilincinde idi. Nitekim tuccarlarin kervanlarina baskinlar duzenleyerek yagmalamak, emellerine ulasmasi icin guzel bir baslangic teskil etmekteydi.

Boylece artik Allah'in sevgi ve kardesligi ogutleyen peygamberi kervan yagmalayan soyguncuya donusur ve eskiden vaaz ettigi "herkese güzel sözler söyleyeceksiniz (Bakara 83)", "Onların söylediklerine sabret ve onlardan güzellikle ayrıl (Muzemmil 10)" gibi ayetler artik yerini kana susamis, "oldurun, vurun" diyen ayetlere birakir.

Muhammed'in Medine'ye gocmesiyle gecen ilk alti aylik sure icerisinde belirgin onemli bir olay ya da vukuat gerceklesmemisti. Muhammed'de dahil olmak uzere muhacirler karinlarini doyurma cabasi icinde idiler. Lakin Muhammed'in dusunceleri bariscil degildi. Onun buyuk, cok buyuk planlari vardi. Inananlarin sayisida cogaliyordu. Bazilari Mekke'den gelmeye devam ediyor ve bazilari da Medine'de Musluman olmayi kabul ediyorlardi. Artik yavas yavas ordusuda buyumekteydi.

Aradan bir sene gecmesine ragmen Muhammed'in Kureys kervanlarina yagmalama girisimlerinin hic birisi basarili olamamisti. Bunlardan birisi Ebu Cehil ve 300 adaminin korudugu kervan, digeri ise ebu Sufyan ve 200 adaminin korudugu kervandi. Baskinlardan avucunu yalayan megaloman Muhammed'in artik akli basina gelir ve ilk olarak daha kucuk kervanlari yagmalamasi gerektiginin farkina varir ve adamlarini gorevlendirerek diger ufak bir kervani basarili bir sekilde yagmalatir. Bu olay hac zamaninda gerceklestigi icin Muslumanlardan tepki gorur. Mekkelilerin kutsal kabul ettigi zamanda kervan baskinciligi yapan Muhammed'in tahti hafiften sallansada, her zamanki gibi Allah Muhammed'in yardimina kosar ve cebinden soyle bir ayet cikarir;

Bakara 217. Sana haram ayda savaşmayı soruyorlar. De ki: "O ayda savaş büyük bir günahtır. Allah'ın yolundan alıkoymak, onu inkar etmek, Mescid-i Haram'ın ziyaretine engel olmak ve halkını oradan çıkarmak Allah katında daha büyük günahtır. Zulüm ve baskı ise adam öldürmekten daha büyüktür. Onlar, güç yetirebilseler, sizi dininizden döndürünceye kadar sizinle savaşmaya devam ederler. Sizden kim dininden döner de kafir olarak ölürse öylelerin bütün yapıp ettikleri dünyada da, ahirette de boşa gitmiştir. Bunlar cehennemliklerdir, orada sürekli kalacaklardır.

Bu kurtarici ayet geldikten sonra Muhammed yagmalanan mallardan beste bir payini alarak gerisini de Medineli Muslumanlar arasinda paylastirir. Kervan baskinciligi, hirsizlik, kutsal kabul edilen aylarda savas yapmak, masum insanlari oldurmek, kanunsuz isler yapmak elbette bir peygambere yakisir davranis sekillerinden degildir. Kureys kabilesi ve Mekkeiler artik karsilarinda ki delinin hic bir kural tanimadiginin farkina varir. Ayrica belirtmek gerekir ki Muslumanlar ve Mekkeli musrikler arasinda ilk kani Muslumanlar dokmustur. Muslumanlar her zaman ilk saldiran olduklari halde Muhammed'in kurnaz taktikleri ile kendilerini surekli magdur kisi gormuslerdir;

Hz. Sa'd, Allah yolunda ilk kan döken Sahabî ünvânını almış oldu. İslâm tarihinde dökülen ilk kan budur.

İbni Sa'd, Tabakat: 3/139

Bir kac basarili sonuclanan yagmalama olayindan sonra peygamber artik kervan baskinciligi sanatinda hatiri sayilicak derecede uzman ve tecrube sahibi olmustu. Muhammed'in haydutluktan kazandigi para ve ganimetler artik hayatlarini yitirip mezara koyulan cesetlerin agirligini bile gecmekte idi. Para, mal, mulk ve arkasinda ki tetikcilerinden de aldigi cesaretle artik peygamberin gercek yuzude ortaya cikmistir.

Simdi burada insan olarak kendimize sormamiz gereken sorular sudur. Her turlu hirsizligi yapmis, masum insanlarin olumune sebep olmus itaat ve otorite hastasi narsisist bir deliyi kendisine ornek alan bir toplum icin ne diyebiliriz? Kendisine Muhammed gibi bir kisiyi ornek alan bir insanin ahlaki degerleri hakkinda ne dusunebiliriz? Esitligi, adaleti, insani degerleri ve hosgoruyu temellestirmek, Muhammed'e peygamber diye inanan ve onu ornek alan bir toplum icin mumkun mudur? "Savaş, hoşunuza gitmediği halde, size farz kılındı. (Bakara 216)" diyen bir peygamberin insanliga barisi ogretmesi ne derece gercekci olabilir? Insanlara "pislik, kafir, assagilik" diyen ve nefreti korukleyen ve onlardan "cizye" adinda harac alinmasi gerektigini iddia eden bir peygambere sahip kisiler toplumdaki azinliklara ne derece saygi duyabilir? Peygamberi bu derece geri kafali olan bir millet, nasil olurda ileriye gidebilir?

Hekimler bir hastaligin sebebi bulundugunda, cogu zaman o hastaligin tedavisininde cok yakinda bulunacagini bilirler. Artik bizlerinde toplum olarak hastaligimizin sebebini gormemiz ve bu hastaliktan kurtulmamiz gerekmektedir. Yarin cok gec.

Allah herşeyin sahibi midir?

2009-03-01T14:34:00.000-08:00

Evet, Allah herseyin sahibidir.

Ta ha
6. Göklerdeki, yerdeki bu ikisi arasındaki ve toprağın altındaki her şey, yalnızca O'nundur.

Evet, Allah herseyin sahibidir. Fakat savas ganimetlerinin beste dordu haric.

Enfal
41. Bilin ki, ganimet olarak aldığınız herhangi bir şeyin beşte biri mutlaka Allah'a, Peygamber'e, onun yakınlarına, yetimlere, yoksullara ve yolculara aittir.

Hayir, Allah su an itibari ile hic birseyin sahibi degildir. Sadece mirascisidir. Ahiret gununde mirasa konacaktir.

Meryem
40. Şüphesiz yeryüzüne ve onun üzerindekilere biz varis (mirasçı) olacağız, biz! Ancak bize döndürülecekler.

Mickey Mouse Öldürülmeli

2009-02-07T00:44:00.001-08:00

AIDS hastalığına çare bulundu

2009-02-07T00:41:00.000-08:00

Gümüş Mü? Yoksa Altın Mı?

2009-02-07T00:38:00.000-08:00

Altın

Hac 23. Şüphesiz, Allah iman edip salih ameller işleyenleri içlerinden ırmaklar akan cennetlere koyacak, orada altından bileziklerle, incilerle süsleneceklerdir. Oradaki giysileri ise ipektir.

____________________________

Gümüş

Insan 21. Üstlerinde ince ve kalın ipekten yeşil elbiseler vardır. Gümüş bileziklerle süsleneceklerdir. Rableri onlara tertemiz bir içecek içirecektir.

Meşhur Olmanın En Kolay Yolu

2009-02-05T11:38:00.000-08:00

Bir dunya dusunun..

Insanlar onunuzde saygiyla egiliyor ve her gittiginiz yerde birinci derece muamele goruyorsunuz. Insanlar sizden korkuyor ve size hayranlik besliyor. Her istediginiz aninda yerine getiriliyor. Davranislariniz, sac stiliniz, oturusunuz, kalkisiniz, yemek yiyisiniz, konusmaniz ve kisaca yaptiginiz tum hareketler size hayranlik duyan kisiler tarafindan taklit ediliyor. Her giydiginiz moda ve agizinizdan cikan her kelime "Fasl-ul kitap", yani kanun niteliginde "son soz" sayiliyor. Cok unlusunuz ve istediginiz her seye sahip olma gucundesiniz.

Icinizde "Kim? Ben mi? Yok daha neler.. Bunu nasil basarabilirim?" diye umitsizlige kapilanlarin oldugunu simdiden tahmin edebiliyorum. Sizlerden ricam sakin umitsizlige kapilmayin. Bu sizden once bir cok kisi tarafindan basarildi. Sirtlarina semer vurulmasindan gocunmayan suru mentalitesi sahibi insanlar var oldukca bir cok kisi tarafindan yine basarilacaktir.

Kisilerin size hayretle bakacagi bir guzellige ya da yakisikliliga sahip olmaniza luzum yok. Ustun yetenekli bir atlet ya da sporcu olmanizda gerekmiyor. Birakin egitimli bir kisi olmayi, okuma yazma bilmeniz dahi gerekmiyor. Sizlere bu yazimda verecegim tuyolarla sohret basamaklarini teker teker tirmanacak ve kisa bir zaman icerisinde herkesin gipta ile izleyecegi bir kisi olacaksiniz.

Nasil mi? Hemen konuya girelim.

Oncelikle sunu belirtmekte fayda var. Sayet insanlarin masum dusunce ve hislerinden rant saglamaktan cekinmiyor iseniz bu firsat tam size gore. Kendinizi egoist, bencil ve sadece kendini dusunen biri olarak tanimliyor iseniz lutfen okumaya devam ediniz. Insanlarin fikir ve dusuncelerine saygi gosteren bir kisi iseniz lutfen yazinin bundan sonraki bolumunu okumayiniz. Cunku bu yazi masum insanlarin uzerinden menfaat saglamayi, bos vaadler vererek kisilerden her istediginizi elde edebilmenin yollarini ogretmektedir.

Bir ust paragraftaki kritere uygun iseniz oncelikle size "Kultler dunyasina hos geldiniz." demek istiyorum.

Siz artik bir peygambersiniz. Muridlerinizin size "Anam babam sana feda olsun!" diyecekleri gunler artik dusundugunuzden cok daha yakin.

Oncelikle kendinize bir din secin. Kendinizin Tanri oldugunu iddia edebilirsiniz fakat benim tavsiyem peygamber olmaniz. Eski tarihlerde insan zekasinin ve bilimin henuz gelismemis oldugu zamanlarda Tanri olmak cok basitti. Insanlar dusuk zeka seviyesine sahip olduklari icin sizin Tanri oldugunuza rahatlikla inanabiliyorlardi. Tanri oldugunuzu iddia ettiginiz takdirde insanlar sizden mucize gostermenizi isteyebilir ve daha ise baslamadan bir anda issiz kalabilirsiniz. Siz en iyisi alternatif bir yol secin ve Tanri ile iletisim kurdugunuzu ve O'nun elcisi oldugunuzu soyleyin. Boylelikle size;

"Allah bizimle konuşsa, ya da bize bir mucize gelse ya!" (Bakara, 118)

..dediklerinde,

"Bunlardan öncekiler de tıpkı böyle, bunların dedikleri gibi demişti. Onların kalpleri birbirine benziyor. Biz âyetleri, kesin olarak inanacak bir toplum için açıkladık." (Bakara, 118)

..turunde kendinize bir kacis yolu birakabilirsiniz.

Peygamberliginizin ilk zamanlarinda karsiniza cikacak olan ilk sorunlardan bir tanesi genellikle muridlerinizin aklini celmeye calisan insanlar olacaktir. Bu gibi durumlarda derhal bir mudahale yapmaniz gerekmektedir. Muridlerinize bu kisilerden uzak durmalarini emredin. Isinize comak sokmaya calisan bu gibi iyi kalpli insanlardan kurtulmak icin muridlerinize su cumleleri soyleyiniz;

Bunlar, "Bizim iyilikten başka hiçbir kasdımız yok" diye de mutlaka yemin ederler. Ama Allah şâhitlik eder ki bunlar mutlaka yalancıdırlar. (Tevbe, 107)

Size inanmayanlarin cabasi sonucu muridlerinizin arasinda sizin peygamberliginiz hakkinda supheye dusen bir kac kisi belirebilir. Bu gibi burnunun dikine giden koyunlarin gozunu korkutmak ve seslerini kesmek icin su talimatta bulununuz;

"Kim dinini değiştirirse onu öldürün"[1]

Ayrica muridlerinizin iclerinde besledikleri olasi bir suphenin ustesinden gelebilmek icin onlari soyle korkutunuz;

Inkar edenler için ateşten giysiler biçilmiştir. Başlarının üstünden de kaynar su dökülür. Onunla, karınlarının içindekiler ve derileri eritilir. Onlar için bir de demirden topuzlar vardır. Her ne zaman cehennemden, o ızdıraptan çıkmak isteseler, oraya geri döndürülürler ve onlara, "Tadın yangın azabını" denilir. (Hac, 19-22)

Hakkinizda ileri geri konusan kisilerden tamamiyle kurtulmak mi istiyorsunuz? No problem... Bu ayet isinizi gorecektir;

"Haram aylar çıkınca Allah'a ortak koşanları bulduğunuz yerde öldürün, onları yakalayıp hapsedin ve her gözetleme yerine oturup onları gözetleyin." (Tevbe, 5)

Muridlerinizin arasinda islediginiz eylemlerin cirkin oldugunu dusunenler belirebilir. Insanlari oldurerek mallarina el koymayi iclerine sindiremeyen kisiler cikabilir. Onlara soyle tembih ediniz;

"Artık elde ettiğiniz ganimetten helal ve temiz olarak yiyin. Allah'a karşı gelmekten sakının. Şüphesiz Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir." (Enfal 69.)

Size inananlar arasinda ganimetler icin kavgalar cikabilir. "O benim, bu senin" kavgasi yapabilirler. Bu gibi kavgalari onlemek ve ganimetlerin esas sahibinin kim oldugunu bildirmek icin onlara bu hatirlatmayi yapiniz;

"Sana ganimetler hakkında soruyorlar. De ki: "Ganimetler Allah'a ve Resûlüne aittir." (Enfal 1)

Istemeyerek de olsa, zorla paylasmak zorunda kaldiginiz savas ganimetlerini size inanan muridlerinizden caktirmadan geri almak mi istiyorsunuz? Bu ayet aklinizin bir kenarinda hazirda bulunsun;

"(Mallarınızı) Allah yolunda harcayın. Kendi kendinizi tehlikeye atmayın. İyilik edin. Şüphesiz Allah iyilik edenleri sever." (Bakara, 195)

Ustteki ayet ise yaramaz ise birde bu ayeti deneyin;

"Size ne oluyor da, Allah yolunda harcama yapmıyorsunuz? Halbuki göklerin ve yerin mirası Allah'ındır. İçinizden, fetihten önce harcayanlar ve savaşanlar, (diğerleri ile) bir değildir. Onların derecesi, sonradan harcayan ve savaşanlardan daha yüksektir. Bununla beraber Allah hepsine de en güzel olanı (cenneti) vadetmiştir. Allah bütün yaptıklarınızdan hakkıyla haberdardır." (Hadid, 10)

Ustteki ayette ise yaramaz ise, birde "Allah'la alisveris" taktigini uygulayin;

"Ey iman edenler! Sizi elem dolu bir azaptan kurtaracak bir ticaret göstereyim mi size?
Allah'a ve peygamberine inanır, mallarınızla ve canlarınızla Allah yolunda cihat edersiniz. Eğer bilirseniz, bu sizin için çok hayırlıdır." (Saf, 10-11)

Bir ustteki ayette ise yaramadi ise son olarak bu ayeti deneyiniz. Muridleriniz bu ayeti duyunca tipis tipis hizaya gelecektir;

"Kim Allah'a güzel bir borç verecek ki, Allah da onu kendisine kat kat ödesin. Ona çok değerli bir mükafat da vardır." (Hadid, 11)

Muridlerinizin arasinda "Ben Allah'a bu kadar borc verdim" diye ovunup hava atanlar cikabilir. Bu gibi kabaran horozlarin sesini kesmek icin soyle deyiniz;

"Mallarını Allah yolunda harcayan, sonra da harcadıklarının peşinden (bunları) başa kakmayan ve gönül incitmeyenlerin, Rab'leri katında mükafatları vardır. Onlar için korku yoktur. Onlar üzülmeyeceklerdir de." (Bakara 262)

Muridlerinizin arasinda savasmayi ve masum insanlari oldurmeyi sevmeyenler cikabilir. Onlarin bu gibi dusuncelere kapilammalarini ne pahasina olursa olsun engellemelisiniz. Olasi bir savas ayeti indirdiginizde muridlerinizin isteksizliklerini kirmayi istiyorsaniz su ayeti dile getiriniz;

"İnananlar, "Keşke bir sûre indirilse!" derler. Fakat hükmü apaçık bir sûre indirilip de onda savaştan söz edilince; kalplerinde hastalık olanların, ölüm baygınlığına girmiş kimsenin bakışı gibi sana baktıklarını görürsün. O da onlara pek yakındır." (Muhammed, 20)

Muridlerinizde hala bir isteksizlik mi seziyorsunuz? Savasta ele gecirdikleri esir kadinlarla seks yapmalarina izin verin. Ortada hic bir isteksizlik kalmayacaktir. Buna emin olabilirsiniz;

"(Savaş esiri olarak) sahip olduklarınız hariç, evli kadınlar (da size) haram kılındı." (Nisa, 24)

Sizin icin savasmaktan cekinen korkak muridlerinize gozdagi vermek ve onlari iyice motive etmek icin su yontemi deneyin;

"Yoksa siz; Allah, içinizden cihad edenleri (sınayıp) ayırt etmeden ve yine sabredenleri (sınayıp) ayırt etmeden cennete gireceğinizi mi sandınız?" (Al-i Imran, 142)

Bir baska motivasyon yontemi ise onlari mukafatlandirmadir. Simdiye kadar en ise yarayan secme mukafat ornekleri assagidadir. Emin olunuzki bunlari duyan muridlerinizin agizlarinin sulari akacaktir;

"Onlar için saklı inciler gibi, iri gözlü huriler de vardır. " (Vakia, 23)

ya da,

"Orada bozulmayan su ırmakları, tadı değişmeyen süt ırmakları, içenlere zevk veren şarap ırmakları ve süzme bal ırmakları vardır. Orada onlar için meyvelerin her çeşidi vardır. Rablerinden de bağışlama vardır." (Muhammed, 15)

ya da,

"Allah'a karşı gelmekten sakınanlar için Rableri katında, içinden ırmaklar akan, içinde ebedi kalacakları cennetler, tertemiz eşler ve Allah'ın rızası vardır." Allah, kullarını hakkıyla görendir. " (Al-i Imran, 15)

ya da,

“Hurilerin sahibi olan kişi onlardan birinin peçesini kaldırıp baktığında yüzünün aynadan daha parlak olduğunu görür. Üzerindeki incilerden en küçüğü doğu ile batı arasını aydınlatacak kadar güzeldir. Üzerinde yetmiş kat elbise bulunur. Fakat bu elbiselerin ardından bakıldığında (şeffaflığından) baldırlarının ilikledi dahi görünür.” [2]

ya da,

“Cennet ehlinden her bir adam beş yüz huri, dört bin bakire ve sekiz bin dul kadın ile evlenir. Onlardan her biriyle dünyadaki ömrü kadar beraber olur.” [3]

Karsiniza mutlaka baska dinlere mensup kisiler cikacaktir. Onlari kultunuze katmak icin akilci bir yol secin. Benim tavsiyem onlara taptiklari tanrinin elcisi oldugunuzu soylemenizdir;

"Şüphesiz Tevrat'ı biz indirdik."
"O peygamberlerin izleri üzere Meryemoğlu İsa'yı, önündeki Tevrat'ı doğrulayıcı olarak gönderdik." (Maide 44,46)

Bu arada hem inanmayanlari kendinize inandirmaya calisirken, diger taraftan muridlerinizi bu kisilerden olabildigince uzak tutunuz. Onlari paranoyak kisilere donusturunuz;

"Ey inananlar! Yahudi ve hıristiyanları dost edinmeyin. Onlar birbirlerinin dostlarıdırlar. Sizden kim onları dost edinirse kuşkusuz o da onlardandır. Şüphesiz Allah zalimler topluluğunu doğruya iletmez." (Maide, 51)

Muridleriniz size inanmayanlari surekli sapik, seytan dostu ve dusman olarak gorsunler;

"İman edenler, Allah yolunda savaşırlar. İnkâr edenler de tâğût yolunda savaşırlar. O halde siz şeytanın dostlarına karşı savaşın." (Nisa, 76)

"Şüphesiz Allah katında, yeryüzünde yürüyen canlıların en kötüsü, inkar edenlerdir." (Enfal, 55)

"Onlara karşı gücünüz yettiği kadar kuvvet ve savaş atları hazırlayın. Onlarla Allah'ın düşmanını, sizin düşmanınızı ve bunlardan başka sizin bilmediğiniz fakat Allah'ın bildiği diğer düşmanları korkutursunuz." (Enfal, 60)

Size inanmayanlarin topraklarini ele gecirdiniz ve artik savas ganimetlerinden yeterince servet sahibi oldunuz. Simdi sira yogurdun kaymagini yemeye geldi. Size inanmayanlari vergiye baglayin. Boylelikle hem onlari dinlerini degistirmeleri icin zorlamis olursunuz ve hemde aylik gelir saglayarak servetinize servet katmis olursunuz;

"Kendilerine kitap verilenlerden Allah'a ve ahiret gününe iman etmeyen, Allah'ın ve Resûlünün haram kıldığını haram saymayan ve hak din İslam'ı din edinmeyen kimselerle, küçülerek (boyun eğerek) kendi elleriyle cizyeyi verinceye kadar savaşın." (Tevbe, 29)

-----------------------

[1]. el-Buhârî, es-Sahîh, Cihâd, 149; Ebû Dâvûd, es-Sünen, Hudûd, 1; et-Tirmizî, es-Sünen, Hudûd, 20; İbnu Mâce, es-Sünen, Hudûd, 2.
[2]. Süyûtî, ed-Dürrü’l-Mensûr, 7/712; Hâkim, el-Müstedrek, 2/475; Beyhakî, el-Ba’s ve’n-Nüşûr, nr. 375. Ayrıca bkz: Ahmed b. Hanbel, el-Müsned, 3/75; İbn Hıbbân, es-Sahîh, nr. 2631.
[3]. Beyhakî, el-Ba’s ve’n-Nüşûr, nr. 414; Münzirî, et-Terğîb ve’t-Terhîb, nr. 5523.

Bu Kadar Insan Yanlis Mi Dusunuyor?

2009-01-28T10:46:00.001-08:00

Hic bir insan kotu kalpli dogmaz. Insanlar dis etkilerin tesiriyle kotulesir. Cogu insani kotuluge ve kotu bir insan olmaya yonelten neden ilk olarak cocugun yetistirilme tarzi ve daha sonra ilerki hayatinda benimsedigi doktrinlerdir.. Muhammed, Saddam, Hitler ve Jim Jones gibi dunya tarihinin en buyuk canavarlarinin cocukluk hayatini inceldigimizde karsisimiza hep ayni sonuc cikmaktadir. Bu insanlar cocukluk hayatlarinda anne baba sevgisinden mahrum buyumus, ya da asiri derecede simartilarak yetistirilmislerdir. Bazi insanlari narsisizme itekleyen unsurlar bunlardir.

Narsisizm cok ciddi derecede duygusal bir bozukluktur. Cocukluk hayatinda hor gorulmus veya asiri derece simartilmis her cocugun ilerki hayatinda narsisist olacagini iddia etmek yanlis bir yaklasim olur. Fakat her narsisist oyle ya da boyle saglikli bir cocukluk hayati yasamamistir. Gerekli terbiyeyi gorememis ve ileride kisiligini etkileyecek disiplini erken yaslarda ogrenememistir.

Onlar tum hayatlarini cocukluk donemlerinden kalan kotu hatiralarla yasamaya mahkum hasta kisilerdir. Narsisistler cocuk gibidir. Cocuklar her isteklerinin yerine getirilmesini isterler. Her cocuk dogal olarak bir nevi narsisisttir. Insan kisiliginin sekillendigi erken yaslarda yeterli ilgi ve alakayi, sevgiyi ve sefkati goren, disiplini ve saygiyi ogrenen cocuklar narsisistik ihtiyaclarini gereken yaslarda alabildikleri icin ilerki hayatlarinda saglikli karakter yapisini sahip olurlar. Tipki bir cok psikolojik kisilik bozukluklarinda oldugu gibi, cocukluk hayati ve yetistirilme tarzi narsisizmde ana faktordur.

Narsisist insanlar vicdani hislerden yoksundurlar. Onlarin egoistligini ifade edebilmek icin bencil kelimesi basli basina yetersiz kalir. Sizin sorunlariniz ve problemleriniz onlari alakadar etmez. Fakat onlarin her bir problemi sizin probleminizdir. Iskence seklinde gecen hayatlari sizinde iskenceniz olmalidir. Kendilerini diri hissedebilmeleri icin baskalarininda hayatlarini parcalamalari gerekir. Ilgi ve alaka icin her turlu yolu denerler. Onu dinleyip ilgi gosterdiginiz anda "narsisistik ihtiyac karsilayanlar" listesine girdiniz demektir. Sayet narsisist kisi bir kult lideri ise ve onun muridi olmayi kabul ettiginizde ise mantigi ve vicdani pencereden assagi attiniz ve onun bir kuklasi oldunuz demektir. Narsisist'in ihtiyac karsilayan kisiler listesi ne kadar kabariksa, felaketin boyutuda o derece buyuktur. 2. Dunya savasi doneminde Aryan irkinin ve dogal olarak "Hitler'in" ustun bir kisi oldugunu savunan Nazizm ideolojisi koca Almanya'yi etkilemisti. Aryan irkinin genetik olarak ustun irk oldugu yalani 50 milyonu askin insanin bos yere heba olmasina neden olmustu.

Peki bu kadar insani kim oldurmustu? Hitler mi? Hitler'in onca insani tek basina oldurebilmesi elbette imkansizdi. Milyonlarca insani diri diri gommek veya firinlarda pisirmek icin insanlarin vicdani hislerden tamamen arindirilmasi ve beyinlerinin tamamen yikanmasi gerekir. Almanlar Hitler'in masallarina koru korune inandilar ve Narsisist'in kuklasi olmayi pesinen kabullendiler. Ulkenin yuzbinlerce sayida bilim adamlari, ogretmenleri, generalleri, is adamlari, doktorlari ve muhendisleri bir anda Hitler'in agina dusmus ve kendilerinin bir anda ustun bir irk olduklarina inanmislardi. Bu kadar egitimli ve akademik insan yanilmis olabilir mi? Elbette olabilir. Koyun mentalitesi salgin bir hastaliktir. Salgin hastaliklara neden olan virusler bulasacaklari insanlarda secici davranmazlar.

Muslumanlari siddete surukleyen ideoloji ise dini maske altinda saklanmis politik bir ideolojidir. Islam, Kuran'i harfi harfine uygulayan ve gercek musluman olan teroristlerle, onlardan daha ilimli olan tatli su muslumanlarinin elele verip omuzlarinda tasidiklari ideolojidir. Gercek ve sahte muslumanlar arasindaki bu danisiksiz fakat icgudusel ve dini elbirligi ne yazikki yasadigimiz bu dunyayi bir bok cukuruna donusturmektedir. Islam'in amaci ve gayesi gayet aciktir.. Dunya uzerinde totalitaryan bir devlet kurmak ve tum dunyaya hukmeden tek bir din devleti olmak. Aksini savunan musluman bir kisi kesinlikle musluman sayilamaz. Bu gayede teroristlere dusen gorev Ku'ran'da yazilanlari uygulayarak kafirlerin basina teror estirmek ve ilimli muslumanlara dusen gorev ise Muhammed'in yarattigi Allah korkusuna vicdanlarini hice sayarak Islam'i bir hosgoru dini gibi gostermektir.. Olur olmaz Kuran ayetlerini ornek vererek Kuranin mucizevi bir kitap oldugunu savunurlar. Ilimli muslumanlar kisaca bokun icinde pirlanta arayan kisilerdir. Hic bokun icinde pirlanta aranilir mi?

Ilimli muslumanlar dinlerinin absurd yapisi ve sacmaliklarinin bilincindedirler. Onlari halen musluman tutan tek unsur olumden sonraki hayat masali ve Allah korkusudur. Dinlerinin 21. yuzyila ayak uyduramadigini sezdikleri icin surekli Islam'i reformize etmek icin ugrasirlar. Kuran denen Arap uydurmasi kitabin 21. yy insanlik anlayisina ayak uydurabilmesi "kafirler sizde bir sertlik hissetsinler", "Kadinlarinizi dovun", "Onlari gordugunuz yerde oldurun" gibi ayetlerin kurandan cikartilmasini gerektirir. Bu da Kuran'da degisiklige neden olacagi icin Islam'in sonu demektir. O yuzdendir ki Islam reformize edilemez. Kafirlere sertlik gostermeyip tolerans taniyan Islam artik Islam degildir. Kafirleri cizyeye baglamayan bir Islam, Islam degildir. Bu tipki Nazizm'i diger irklara karsi hosgorulu bir ideoloji yapma cabalarina benzer. Nazizm'i daha insancil bir ideoloji yapmak mumkun mu? Hem Nazizm'i reformize etmenin ne luzumu olabilir ki? Milyonlarca Nazi yanlis olabilir mi?

Su bir gercek ki, Islam bunca zaman muslumanlarin birbirlerine bakarak "Bu kadar insan yanlis olamaz" dedikleri icin ayakta kalmayi basarabilmistir. Bunun adi koyun mentalitesidir. Surude bir koyun ucurumdan atlar, digerleri teker teker takip eder. Muhammed'de insan psikolojisindeki bu zayif noktayi cok iyi biliyordu. Dinini yaymaya calistigi ilk donemlerde Mekke'de Omer ve Ebu Bekir gibi sozu gecen etkili kisileri dinine katmak istemistir. Cunku Muhammed bu kisileri kullanarak surusune daha cok koyun katabileceginin bilincindeydi. Hic Omer veya Ebu Bekir yanlis olabilir mi?

Muslumanlarin saglikli bir sekilde dusunebilmeleri icin dini hislerini rafa kaldirmalari ve dunyaya objektif gozluklerle bakmalari gerekmektedir. Dinler insanlarin objektif olmalarina ve rasyonel bir sekilde dusunmelerine izin vermez. Inanmak, suphe etmemek demektir. Suphe etmeyen insan aramaz. Aramayan insan ise dogruyu bulamaz. Islam'in gercek yuzunu suslu camilerin islemeli duvarlari arasinda cember sakalli hocalardan degil, Islam tarihinin kanli tarih sayfalarinda arayin. Peygamber diye taptiginiz adamin biyografisini, tecavuzlerini, iskencelerini, katliamlarini ve cinayet olaylarini okuyun. Sonunda kendinizi kandirdiginizi ve Islam'in karanlik yuzunu kendiniz kesfedeceksiniz. Aydinligi buldugunuzda Islam'in karanlik dunyasina geri donus kapilari size sonsuza kadar kapanacak. Tipki aydinlik dunyaya yeni dogmus bir bebegin ana rahmindeki karanlik dunyaya hic bir zaman geri donemeyecegi gibi..

İslam Alimleri

2009-01-25T22:36:00.000-08:00

Çember sakallı bir molla düşünün...
Eve girdiğinde kimseden çıt çıkmıyor, tüm hanımları ve çocukları kaçacak delik arıyor.

Aynı durum, Muhammed'in saltanatı başladığında da kendini göstermişti.. Tarihte Muhammed zamanında yaşamış hiç bir doktor, şair, ressam, kimyager veya filozofa rastlayamazsınız. İlgi ve itaat delisi narsisist kült liderleri, kendilerinin ikinci plana atılmasına neden olacak kişilere tahammül edemezler. Kimbilir belki de kaç alim kişi, Muhammed zamanında öldürülmemek için susmuştu. İslam'da "Altın çag" diye tanımlanan devir Muhammed zamanında değil, tam aksine Muhammed'in ölümünden sonra gerçekleşmiştir. Saklanan bilginler ve akademik kişiler Muhammed'in ölümü ile sığındıkları yerlerden tekrar ortaya çıkarak yıldızları parlamıştır.

Günümüzde İslami ülkeler dünyada en geri kalmış, en çağdışı ülkelerdir. Hatta petrol zenginliği olmasa dünyanın en fakir ülkeleride diyebilecektik. Müslümanlar tarihte İslam ülkeleri içinde doğmuş aydın kişiler ve bilim adamlarından övünerek bahsederler. Zekeriya Er-Razi, Ebu Ali Sina, İbn Rüşt gibi aydın kişileri örnek göstererek "İslam yanlış bir din olsa idi, bu gibi alim kişiler neden bunun farkında olmadı?" ya da, " Bunca alım kişinin müslüman olması İslam'in gerçek hak din olduğunu kanıtlamaz mı?" diye avunurlar.

Halbuki işin doğrusu bu kişiler İslami ülkelerde doğmuş olmalarına rağmen müslüman değildiler.

Ebu Bekr Muhammed İbn Zekeriyye Er Râzi

Er Razi'yi örnek alalım. Er Razi, İslam dünyasının yetiştirdiği(!) ender filozof ve bilimcilerden biri olarak tanınmaktadır. Bir çok dalda 200'ü aşkın eserleri bulunmaktadır. "El Havi" diye bilinen tıbbi ansiklopedinin yazarıdır. Kızamık ve Çiçek hastalığının tedavisini yazan ilk bilim adamlarından biridir.

Er Razı, zamanında zındıklıkla suçlanmış ve felsefi eserlerinin bir çoğu yine müslümanlar tarafından yok edilmiştir. Özellikle savunduğu İslam karşıtı dini görüşleri kınanmış ve kafir olarak tanınmıştır.

Bakınız İbn Nedim, Er-Razi'yi nasıl tanımlamaktadır;

"Allah’ın varlığını tanımak, iyi ve kötüyü ayırdetmek için dinlere ve peygamberlere ihtiyaç yoktur, bu konularda akıl yeterlidir, der. Dinler ve peygamberler birbirlerini yalanlamışlardır. Onların tek ortak noktası Allah’tan bahsetmiş olmalarıdır. Din ve peygamberlik hakkındaki menfi görüşlerini “Hiyelu’l-Mütenebbin”, “Mehariku’l-Enbiya” ve “Nakzu’l-Edyan” adlı eserlerinde ifade etmişti. Şu cümleleri onun bu konudaki görüşlerini özetler mahiyettedir: “Bütün insanlar yaratılıştan eşittir. Peygamberlerin hiç bir akIi ve ruhi üstünlükleri yoktur. Mucizeler birer vakıa değil, efsanedir; tek olan ezeli hakikate aykırıdır. Savaşların çıkmasına ve insanlığın mahvolmasına dinler sebep olmaktadır. Din adamları felsefi düşüncenin ve ilmi araştırmaların en büyük düşmanı ve engelidirler. Filozofların eserleri, insanlık için mukaddes kitaplardan daha çok faydalıdır. Dine bağlı olmanın sebepleri, taklit, alışkanlık, ananecilik, tembellik, baskı ve hadiselerin meydana getirdiği korkudur."[1]

Razi'nın eserlerinde geçen bir diğer cümle ise aynen şu şekildedir;

“Bütün insanlar yaradılıştan eşittir. Peygamberlerin hiçbir akli ve ruhi üstünlükleri yoktur. Mucizeler birer vakıa değil, efsanedir, tek olan ezeli hakikate aykırıdır. Filozofların eserleri insanlık için mukaddes kitaplardan çok daha faydalıdır” [2]

Razi'nin bilinen başlıca eserleri;

Hiyelu’l-Mütenebbin (Peygamber hileleri)
Mehariku’l-Enbiya (Peygamberlerin kurnazlıkları, oyunları)
Nakzu’l-Edyan (Dinleri çürütme)

İbn–i Sina

İslam dünyasında adından sürekli övgüyle bahsedilen bir diğer sözde İslam alimi(!) ise İbn-i Sina'dir. Müslümanlar İbn-i Sina'dan söz ederken pekte hoşnutturlar.

İbn-i Sina tek Tanrı'ya inanan ve Muhammed'ın elçiliğini kabul eden bir bilim adamıydı. Zaten bunun aksini apaçık iddia etmesi, kendi ölüm fermanını imzalaması demekti. İslam dinini çok iyi bilen bir kişi olarak kafirliğini ilan ettiği takdirde başına gelecekleri haliyle çok iyi biliyordu. Oysa İbn-i Sina İslam'ın absürdlüklerini görmüş ve otobiyografisinde "Ölümden sonraki hayat" hakkında görüşlerini şu şekilde dile getirmiştir;

"Ölümden sonraki hayat, dinlerden öğrenilen bir kavramdır. Ölümden sonraki hayatın gerçekliliğini kanıtlamak için dini dogmalara inanmak ve peygamber sözlerini kabul etmek mümkün değildir." [3]

"İbn–i Sina’nın Allah’ın huzurunda ölümden sonra dirilip hesap vermeye inanmadığını bazı diğer felsefe tarihçileride yazmaktadır. Ona göre Hz. Peygamber (sav) Bedevi Arapları medenileştirmek isterken bu amaçına ulaşabilmek için cesedlerin ölümden sonra yeniden dirileceği esasını ortaya atmıştır." [4]

İbn-i Sina ayrıca bu sözleri ve düşünceleri yüzünden diğer bir İslam alimi olan El Gazali tarafından "kafir" ilan edilmiştir..

Cabir Bin Hayyan

Müslümanların ballandıra ballandıra anlattıkları bir diğer bilim adamı. Kendisine İslam alimi denilmesindeki tek neden İslam topraklarında doğup büyümesindendir. Cabir bin Hayyan bir kimyagerdir, İslam alimi değil. Bugüne kadar Kimya dışında Eczacılık, Metalürji, Astroloji, Felsefe, Fizik ve Müzik gibi geniş alanda 400'u aşkın esere imzasını atmıştır. Bu eserlerden hiç biri İslam ve din ile ilgili değildir. Cabir Bin Hayyan'a "İslam alimi" demek, Edison'a "Hristiyan alimi" ya da İshak ibn Sid'e "Musevi alimi" demeye benzer. Müslümanlar, bilim adamlarına dini sıfat koyarak kendilerini avutan nacizhane kişilerdir. Bilimde kafirlere olan ezikliklerini bu şekilde avutmaya çalışırlar.

Müslüman topraklarda doğup büyümüş bilim adamlarına "İslam alimi" demek, traji komik bir durumdur. İslam alimleri, İbn Sad, Tırmızı, Buhari, Müslim, İbn Hişam ve niceleri gibi tüm hayatlarını İslam dinine adamış, İslam dini hakkında eserler yazmış, hadis toplamış kişilere denir.

Biruni

Brittanica'nin Biruni hakkında biografisinden alıntı;

"In reliğion he waş a Shīite Müslim, but with agnostic tendencies."

"Dinde, kendisi agnostik eğilimleri olan şii bir müslümandı." [5]

Üstte örneklediğim aydın kişiler bugün halen müslümanlar arasında "İslam alimleri" olarak bilinmektedir. Müslümanlar yüzyıllarca bu gibi göz boyamalara, aldatmacalara kanarak dinlerini tasdik etmektedirler.

İslam üstteki anlattığım bilgin kişilerin dinden uzaklaşarak bilime doğru yönelmesi ile altın çağını yaşamıştır. Cabir bin Hayyan bile Sokrates'den söz ederken "Filozofi'nın anası ve babasıdır" demiştir. Günümüzün ahmak müslümanları gibi Kuran'da keramet aramamıştır.

Kaynak:
[1]. İbn Nedim: Fihrist s.429; Ülken (H.Z.) İslâmda Felsefe Tarihi, İstanbul. 1957.C.II, s.9; Kraus(P.) A.g.e., s.295.
[2]. İslam Düşüncesinin Yapısı, Süleyman Uludağ, sy. 240.
[3]. Ibn-i Sina ve Teoloji" by Arthur J Arberry
[4]. İslam’da Felsefe Tarihi, T. S. Boer, sy. 102.
[5]. http://www.britannica.com/EBchecked/topic/66790/al-Biruni

Kültler

2009-01-06T01:04:00.000-08:00

Muhammed'i ve müslümanları anlayabilmek için insanların narsisizm ve kültler hakkında bilgilendirilmeleri gerektiğini düşünüyorum. Umuyorum ki bu belgesel, aydınlanmak isteyen bazı insanların gözlerini açacaktir.

Belgesel Michael Travesser isimli narsisist bir kült lideri ile ilgili. Michael'in günlük hayatında yaşadığı olaylar ve Muhammed'in tarihte müridleriyle yaşadığı olaylar arasındaki şaşırtıcı derecede benzerlikleri seyredin.

İyi seyirler

Muhammed'in Doğumu ve Çocukluk Hayatı

2009-01-06T00:38:00.000-08:00

Yer Arabistan'in Mekke şehri. Tarih 570. Amine isimli dul bir kadın, Muhammed ismini verdiği bir çocuğu dünyaya getirir. Hatta bazi rivayetlere göre Muhammed'in annesinin o'na ilk verdiği isim "Kotan'dır" (Doğruluğu tartışılır). Bu isim 50 yıl sonra Medine'ye göç ettiğinde halk tarafından Arapça "Hamd edilen kimse" anlamında olan "Muhammed" olarak
değiştirilir. Kuran-ı Kerim'de defalarca "Hamd, yalnız Allah'a mahsustur" dendiği halde, Muhammed, "Hamd edilen kimse" anlamındaki isminden hiç bir zaman rahatsız olmamıştır.

Muhammed babasını doğumundan kısa bir zaman önce kaybetmişti. Annesi Amine ise genç yaşta yoksulluğun ve Arap kültüründe dul bir kadın olarak yaşamanın verdiği zorluklar yüzünden depresyonlu bir hayat yaşıyordu.. Bazı bilimsel
araştırmalara göre hamilelik zamanında depresyon geçirmiş kadınların çocuklarında sinirsel, içine kapanıklık, saldırganlık, kişilik ve davranış bozuklukları olduğu saptanmıştır. Bu tür rahatsızlıkları Muhammed'in
ileri ki yaşamında rahatlıkla görebilmekteyiz.

Muhammed henüz 6 aylık iken, annesi Amine onu amcası Ebu Leheb'e vermişti. Ebu-Leheb zamanının en varlıklı ve zengin kişilerinden biriydi. Nitekim Amine'nin Muhammed'i evlatlık olarak vermesi de finansal nedenlere dayalıdır. Dul,
fakir ve genç yaşta kocasını yitirerek depresyon geçirmiş bir kadın olan Amine, Muhammed'e bakacak durumu olmadığı gibi kendisine yeni bir koca bulmak için Muhammed'i evlatlık olarak vermek zorundaydı. Günümüzde
bile çocuklu dul bir bayanın koca bulmakta nasıl zorlandığını görebiliyor isek, 1400 sene öncesinin çöl bedevi kültüründe bunun ne kadar zor olduğunu anlamak için alim olmaya gerek yoktur.

Muhammed çocukluk yaşamı boyunca hep sığıntı olarak yaşamıştır. Büyüdükçe büyüdüğü evin aslında kendi annesinin ve babasının evi olmadığını anlamış ve kendisini hep sığıntı olarak görmüştür. Kendisini senede bir veya bir kaç kere ziyarete gelen öz annesinin onu neden istemediğine bir türlü anlam verememiştir. Anne ve baba sevgisinden yoksun bir çocuktu
Muhammed. Amcası Ebu Leheb ve karısı da ona hiç bir zaman gerçek anne-baba şevkatı göstermemişti. Ebu Leheb ve karısı her ne kadar Muhammed'e sevgi ve şevkat göstermeseler de, o'nu büyüten, midesine ekmek koyan kişilerdir. Muhammed ilerki yıllarda büyüyünce Ebu Leheb ve karısına kendisini büyüttükleri için şu sözlerle teşekkür etmiştir;

Tebbet
1. Ebû Leheb'in elleri kurusun. Zaten kurudu.
2. Ona ne malı fayda verdi, ne de kazandığı.
3. O, bir alevli ateşe girecektir,
4, 5. Boynunda bükülmüş hurma liflerinden bir ip olduğu halde sırtında
odun taşıyarak karısı da (o ateşe girecektir).

Muhammed psikolojik rahatsızlıkları olan bir çocuktu. Süt annesi Halime, Muhammed'de ki
psikolojik rahatsızlıkları çok açık ve net görebiliyordu.
İslam alımı İbni İshak, Muhammed'in psikolojik rahatsızlıkları hakkında bize bazı ipuçları vermektedir.

Kaynakta Halime ve Muhammed'in amcası anlatıyor;

Bunun üzerine ben ve babası evden çıkıp Muhammed’in yanına vardık. Çocuğu yüzü sararmış bir durumda ve ayakta bulduk. Ben ve babası onu kucaklayıp “Ey çocuğum! Sana ne oldu? Deyince o bize “Üzerlerine beyazlar elbiseler giyinmiş iki adam beni yere yatırdılar. Karnımı yardılar ve karnımdan bir şey çıkardılar. Sonra onu yine yerine koydular.” dedi. Bunun üzerine çocuğu alıp birlikte döndük.”.[1]

"Babam ve Oğlum" filmini hepiniz izlemişinizdir. Muhammed'in çocukluğuna birebir örnek bir filmdir. Filmde doğum anında annesini yitirmiş ve babası hapiste olduğu için anne ve baba sevgisinden yoksun büyümüş bir çocuk
anlatılmaktadır..Çocuğun tek arkadaşı tıpkı Muhammed gibi onun bakıcısı kadındır. Filmdeki çocuk kendi yaşıtı hiç bir arkadaşı olmadığından kendine, hayali dünyasında yeni yeni arkadaşlar bulur ve cücelere, kovboylara, inlere ve cinlere konuşur. 1400 sene önce etrafında cinler ve melekler gören küçük Muhammed'in, 1400 sene sonra
"Babam ve Oğlum" filminde kendini "Alice Harikalar Diyarında" zanneden çocuktan hiç bir farkı yoktur.

Muhammed'in kendi öz annesine olan kini büyüdükçe kendini daha da belirgin bir şekilde göstermiştir. 114 Sure ve 6000'i aşkın ayetten oluşan kitabında hiç bir zaman kendi annesi Amine'den bahsetmemiştir. İsa'nın annesi Meryem
için boy boy ayetler yazan Muhammed, kendi öz annesi için kitabında tek bir söz bile etmemiştir.
Bugün bilimsel araştırmalarda kanıtlanmış diğer bir gerçek ise şudur ki; küçüklüklerinde anne sevgisi görmeyen çocuklar büyüdüklerinde tüm kadınlara karşı kin beslemektedirler. Tüm seri kadın katilleri, anne sevgisi
hiç görmemiş, annelerinden nefret etmiş psikolojik rahatsızlıkları olan kişilerdir. Muhammed'in kadınlara karşı olan nefreti, ve onları ikinci sınıf kişiler olarak görmesi de hep annesinden kaynaklanan psikolojik rahatsızlıklara dayalıdır. Ayrıca anne sevgisinden yoksun büyüyen çocuklar büyüdüklerinde de kendilerinden çok olgun, yaşça büyük kadınlarda cinsel çekicilik bulmaktadırlar. Muhammed 25 yaşında iken , 40 yaşında ki Hatice ile evlendi. Kim bilir, belki de Muhammed, yıllardır hasret kaldığı anne sevgisini kendisinden yaşça hayli büyük olan Hatice'de bulmuş, Hatice ise Muhammed'in kara kaşına ve kara gözüne değil, onun zavallılığına aşık olmuştu. (Bknz: Muhammed ve Hatice)

Referans;
[1]. İbn İshak, s. 27; Ayrıca Bkz. İbn Hişam, Hz. Muhammed’in Hayatı: es-Siretü’n-Nebeviyye,I, 103.

Allah bir insanla sadece vahiy yoluyla mı konuşur?

2009-01-05T02:45:00.000-08:00

Şura 51. Allah bir insanla ancak vahiy yoluyla, yahut perde arkasından konuşur. Yahut bir elçi gönderip, izniyle ona dilediğini vahyeder. Şüphesiz O yücedir, hüküm ve hikmet sahibidir.

Yüce Arap rabbimiz Allah-u teala üstte ki ayet-i kerimede insanlarla sadece vahiy yolu ile, yahut utangaç bir kız gibi perde arkasından konuşacağını söylemektedir. Sakın ola "Neden?" diye sormayın.. Muhammed'in işine öyle gelmektedir.

Şimdi gel gelelim bir başka ayeti kerimeye...

Bizim Arap Allah-u Teala, vahiy mahiy unutur, perdeyi ardına kadar açar ve sıradan bir adamla başlar haşır neşir muhabbete;

Bakara 259. Yahut altı üstüne gelmiş (ıpıssız duran) bir şehre uğrayan kimseyi görmedin mi? O, "Allah, burayı ölümünden sonra nasıl diriltecek (acaba)?" demişti. Bunun üzerine, Allah onu öldürüp yüzyıl ölü bıraktı, sonra diriltti ve ona sordu: "Ne kadar (ölü) kaldın?" O, "Bir gün veya bir günden daha az kaldım" diye cevap verdi. Allah şöyle dedi: "Hayır, yüz sene kaldın. Böyle iken yiyeceğine ve içeceğine bak, henüz bozulmamış. Bir de eşeğine bak! (Böyle yapmamız) seni insanlara ibret belgesi kılmamız içindir. (Eşeğin) kemikler(in)e de bak, nasıl onları bir araya getiriyor, sonra onlara nasıl et giydiriyoruz?" Kendisine bütün bunlar apaçık belli olunca, şöyle dedi: "Şimdi, biliyorum ki; şüphesiz Allah'ın gücü her şeye hakkıyla yeter."

Ben Artık Bir Peygamberim..

2008-12-29T02:51:00.000-08:00

Hristiyanlıkta yaygın bir inanç vardır. Tanrı'nın İsa'yı tüm insanların günahları için feda ettiğine inanılır. Hristiyan şaklabanların sürekli ağızlarında geveledikleri hurafedir bu.

"Jesus died for your sins". Yani "İsa sizin günahlarınız için öldü".

Tanrı neden insanların günahlarını bağışlamak için kendi oğlunu feda etmek ister? Biricik oğlunu kurbanlık koyun gibi feda etmeden insanların günahlarını bağışlayamıyor mu?

Ben, hristiyanların peygamberi gibi kendimi insanların günahları için feda etmeyeceğim. Bana, benden ölmemi bekleyen sadist bir tanrı değil, hayatın değerini anlatıp bana mutlu bir hayat yaşamam için rehber olacak bir tanrı gerek. Ben hayatın anlamını bilen bir peygamberim. Ben, budala bir peygamber olmamayı tercih ettim.

Hristiyanlığın Tanrısı tam bir sadist, peygamberi ise bir o kadar ahmak.

Tanrıya "Madem ben senin biricik oğlunum, o halde neden beni kurda kuşa yem olarak veriyorsun?" diye soramayacak kadar aptal bir peygamber olmayacağım. Ben zeki bir peygamber olacağım.

Peki hangi peygamber gibi olayım?

Cevabınız Muhammed ise, o daha da beter..

Hristiyanlıkta Tanrı oğlu İsa'yı feda eder. İslam'da ise tanrı sadistlikten psikopatlığa geçiş yapar ve kullarına oğlunu feda etmeyi bırakarak, insanların kendilerini feda etmelerini ister. Hatta içlerinden kendilerini feda eden ve başka canlar alan katil kişileri de diğer savaşmak istemeyen insanlara üstün kılarak.

Nisa
(96) Mü'minlerden özür sahibi olmaksızın (cihattan geri kalıp) oturanlarla, Allah yolunda mallarıyla, canlarıyla cihad edenler eşit olamazlar. Allah, mallarıyla, canlarıyla cihad edenleri, derece itibariyle, cihattan geri kalanlardan üstün kılmıştır.Gerçi Allah (mü'minlerin) hepsine de en güzel olanı (cenneti) vadetmiştir. Ama mücahitleri büyük bir mükafat ile, kendi katından dereceler, bağışlanma ve rahmet ile cihattan geri kalanlara üstün kılmıştır. Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.

Şahsen ben, insanlardan benim tanrım ve dinim için kendilerini feda etmelerini ve başka insanları öldürmelerini isteyen bir peygamber olamam. Hristiyanların budala peygamberi olamayacağım gibi, Müslümanların psikopat peygamberi gibi de olamam. Ben, sağduyu meziyetlerine erişmiş bir peygamber olmayı kendime yol seçtim.

Biz insanlar doğruyu sağduyu ve mantik ile bulmalıyız. Kılıç ve kalkanlarla değil. Bu yolda başarılı olabilmek için gerekli donanımlarımız mevcut. Bu donanımlar İslam'ın tanrısının önerdiği gibi bilek gücü değildir ve olmamalıdır. Bize gereken bilek gücü değil, beyin gücüdür. Ben şiddete kapıları kapalı, mantık ve sağduyuya ise kapıları ardına kadar açık bir peygamberlik hayatı yaşayacağım.

Fakat benim peygamberliğim sadece kendime olacaktır. Ben, kendimin peygamberiyim..

Başka bir insanın sürüsünde bir koyun olmayı kendime hiç bir zaman yediremedim ve yediremem. Bu yüzden benim ümmetim olmayacak ve başkalarının da bana itaat etmeleri gerektiğini savunmayacağım.. Benim müridlerim olmayacak. Peşimde koyunlarım dolaşmayacak..

Tarih sayfalarında ki tüm savaşlar, kişilerin rasyonel düşünce şeklinden vazgeçmeleri ve başka insanları körü körüne takip etmeleri sonucu gerçekleşmiştir. Tarihte hiç bir savaş, iki demokrat ülke arasında geçmemiştir. Savaşan ülkelerden en azından birinin yönetim şekli mutlaka diktatörlük veya hükümdarlık olmuştur. Diktatörlükte insanlar özgür değildir. Tam aksine insanlar sürüye ait koyunlar gibidir. En kötü esaret, kişilerin düşünce özgürlüğünü ellerinden alan esarettir. Özgürlük demek, asalet demektir. Özgür kişi asildir. İnsanın elinden özgürlüğünü almak demek, o kişinin asaletini almak demektir. Muhammed insanların Allah'ın köleleri olduğunu iddia ederek kişilerin özgürlüklerini ve asaletlerini ellerinden almıştır.

İşte ben insanların asaletini eski haline getirmek için çalışacak ve çabalayacak bir peygamberim.

Evet yanlış duymadınız..

Ben artık bir peygamberim..

Benden önceki gelen peygamberlerin aksine kimseyi bana inanmaları için zorlamayacağım.

Benim dinimde ne ben öleceğim, ne de başkalarının benim için kendilerini feda etmelerini isteyeceğim. Benim dinimde herkes yaşayacak.

Kimse bana inanmak zorunda olmayacak. Herkes benden şüphe edecek. Herkes kendi namına özgürce düşünebilecek. Kimse kimsenin ümmeti olmayacak. Herkes kendi namına birer peygamber olacak.

Sexy Huri

Allah kendisine ortak koşulmasını affeder mi?

2008-11-29T10:35:00.000-08:00

Allah kendisine ortak koşulmasını affeder mi?

EDER

153. Kitap ehli, senden kendilerine gökten bir kitap indirmeni istiyorlar. (Buna şaşma!) Mûsâ'dan, bundan daha büyüğünü istemişler ve "Allah'ı bize açıkça göster" demişlerdi. Böylece zulümleri sebebiyle onları yıldırım çarptı. Sonra kendilerine apaçık deliller gelmesinin ardından (tuttular) buzağıyı tanrı edindiler. Biz bunu da affettik ve Mûsâ'ya apaçık bir güç ve yetki verdik.

__________________________________________________________

ETMEZ

Nisa
48. Şüphesiz Allah, kendisine ortak koşulmasını asla bağışlamaz. Bunun dışında kalan (günah) ları ise dilediği kimseler için bağışlar. Allah'a şirk koşan kimse, şüphesiz büyük bir günah işleyerek iftira etmiş olur.

__________________________________________________________

EDER

Zümer
53. De ki: "Ey kendilerinin aleyhine aşırı giden kullarım! Allah'ın rahmetinden ümidinizi kesmeyin. Şüphesiz Allah bütün günahları affeder. Çünkü O, çok bağışlayandır, çok merhamet edendir."

__________________________________________________________

ETMEZ

Nisa 116. Şüphesiz Allah kendisine ortak koşulmasını bağışlamaz. Bunun dışındaki günahları, dilediği kimseler için bağışlar. Allah'a ortak koşan, kuşkusuz, derin bir sapıklığa düşmüştür.

Bir günahkâr, başka bir günahkârın günah yükünü yüklenir mi?

2008-11-10T01:36:00.000-08:00

Allah'ın bizlere sunduğu nurani güzelliğe sahip yüce dinimiz İslam'da "Günah ve Günahkarlık" kavramı pek adildir. Dinimize göre her insanın ameli kendi boynuna olduğu gibi, herhangi bir insanın başka kişilerin günahlarını yüklenmesi söz konusu bile olamaz. Örnek olarak lütfen şu ayetlere bakınız;

Isra
13. Her insanın amelini boynuna yükledik. Kıyamet günü kendisine, açılmış olarak karşılaşacağı bir kitap çıkaracağız.
14. "Oku kitabını! Bugün hesap sorucu olarak sana nefsin yeter" denilecektir.
15. Kim doğru yolu bulmuşsa, ancak kendisi için bulmuştur; kim de sapıtmışsa kendi aleyhine sapıtmıştır. Hiçbir günahkâr, başka bir günahkârın günah yükünü yüklenmez.

Necm
38. Hiçbir günahkâr, başkasının günah yükünü yüklenmez.

Konuyla ilgili bir diğer ayette ise Mekkeli kafirler beyinleri peygamberimiz tarafından yıkanmış müslüman kardeşlerimizi yeniden hayata kazandırabilmek için türlü türlü girişimlerde bulunmuşlardır. Kainat'ın efendisi peygamberimiz Muhammed (sallama yahu aleyhu vesellem), kendisine kör cahil bir şekilde inanan koyun sürüsü mümin kardeşlerimizin gözlerini ve kulaklarını dış dünyaya kapamak ve onların kafirleri dinlemelerini önlemek için şu ayeti indirir;

Ankebut
12. İnkar edenler iman edenlere, "Yolumuza uyun da sizin günahlarınızı yüklenelim" derler. Halbuki onların günahlarından hiçbir şey yüklenecek değillerdir. Şüphesiz onlar kesinlikle yalancılardır.

Üstte ki ayette görüldüğü gibi Muhammed, mümin kardeşlerimizi kafirlerin oyununa tav olmamaları için uyarmaktadır. Kafirler akılcı bir yol seçerek müslümanlara "Yolumuza uyun da sizin günahlarınızı yüklenelim" derler ve Muhammed efendi hemen ani bir manevra yaparak "Sakın ola onların sözlerine inanmayınız. Onlar sizin günahlarınızı falan yüklenmez" diyerek Mekkeli kafirleri yalancılıkla suçlar. Yani ayetten anlaşılan şudur ki hiç kimse bir başka kişinin günahlarını yüklenmez.

Bu ayetin hemen ardından Sallama yahu aleyhu vessellem efendimiz, Mekkeli kafirlere hitaben şu ayeti dile getirir;

Ankebut
13. Andolsun, onlar mutlaka kendi yüklerini ve kendi yükleriyle beraber nice ağır yükleri yükleneceklerdir. Uydurmakta oldukları şeylerden de kıyamet günü şüphesiz, sorguya çekileceklerdir.

Şimdi bu üstte ki ayette peygamber efendimiz "kendi yükleriyle beraber nice ağır yükleri yükleneceklerdir" derken bahsettiği "nice ağır yüklerin" ne olduğu hakkında tam olarak bir sonuca varamıyoruz... Kafirlerin kendi yüklerinden başka yüklenecek oldukları diğer nice yüklerin ne olduğu ayette açık açık yazılmadığı için bu yüklerin elma, armut ya da hıyar olma olasılığı oldukça yüksek gözükmektedir.

Ayrıca ek olarak Ankebut süresinin 12. ayetinde geçen "Halbuki onların günahlarından hiçbir şey yüklenecek değillerdir." cümlesine bir kez daha göz gezdirmenizi rica edeceğim. Ayetten anlaşıldığı kadarıyla kimse kimseden "hiç bir günah" yüklenecek değildir. Üstelik peygamber efendimiz ayeti "Şüphesiz onlar kesinlikle yalancılardır." diyerek bitirmektedir.

Yazımı sizlere Nahl süresinden bir ayet sunarak bitirmek istiyorum. Altta ki ayeti yazımda şimdiye kadar örnek verdiğim tüm ayetlerle karşılaştırınız;

Nahl
25. Böylece kıyamet gününde kendi günahlarını tam olarak, bilgisizce saptırdıkları kimselerin günahlarının da bir kısmını yüklenirler. Dikkat et, yüklendikleri ne kötüdür.

Yüce rabbımız bizlere öyle güzel bir kitap indirmiş ki, bu mübarek kitabın çelişkileri bile güzel.

Yüklenmezler
"Onların günahlarından hiçbir şey yüklenecek değillerdir"

Yüklenirler
"Saptırdıkları kimselerin günahlarının da bir kısmını yüklenirler."

Haydi buyurun, çıkın işin içinden..

Kureyza Katliamı

2008-11-04T19:12:00.001-08:00

Yazıma başlamadan önce sunu belirtmek istiyorum ki, Müslümanlar'ın Kureyza Katliamını haklı çıkarabilmeleri için öncelikle kasık ve koltuk altında büyüyen kılların ne gibi bir suç unsuru olarak kabul edildiğini, bu kılların nasıl ve ne tür bir suç teşkil ettiğini açıklamaları gerekir. Kasıkta ki kıllar suç mu teşkil ediyordu? Yoksa kasıklarında tüyü bitmiş toy çocuklar Muhammed'e bir tehdit miydi? Bu acımasızlığı ve insanlık dışı katliamı aklamaya çalışan vicdanı hislerden mahrum müslümanları şiddetle kınayarak yazıma başlıyorum.

Müslümanlar peygamberlerinin işledikleri katliamı kınamaya cesaret gösteremezler. Aksine korkularından bu katliamı haklı çıkarabilmek için var güçleriyle çalışırlar. Onların kalpleri mantığa ve insanlığa mühürlü ve sadece Allah'a açık olduğu için Muhammed'in yaptığı her türlü insanlık dışı çirkin davranışları kabul etmek zorundadırlar. Kureyza Katliam'ı da buna birebir örnektir.

Kan, para, ganimet ve cariye aşkıyla yanıp tutuşan Muhammed, Hendek Savaşından daha henüz yeni dönüldüğü bir zamanda güçlü bir Yahudi kabilesi olan Kureyza'yı nasıl yok edeceğinin planlarını yapar. Muhammed'i hiç bir zaman yalnız bırakmayan ve her türlü ihtiyacını kusursuz karşılayan Cebrail yine o gün Muhammed'e görünür ve şu kelimeleri söyler;

'Ya Rasulallah silahınızı bıraktınız mı? Ama biz melekler topluluğu henüz silahlarımızı bırakmadık. Allah (cc) Sana, Kurayzaoğulları üzerine yürümeni emir buyuruyor'[1]

Daha sonra rivayete göre başında beyaz sarıklı olan yaşlı bir adamın at üzerinde Kureyza'ya doğru hızla gittiği görülür. Muhammed'e bu adamın kim olduğu hususunda sorarlar. Muhammed ise şöyle der;

'O Cibril'di.. bizden önce gidip Beni Kurayza'nın kalbine korku ve panik saldı.. onların maneviyatlarını sarstı, ümitlerini bitirip tüketti...' [2]

Evet, buraya kadar yanlış okumadınız. İslam dininde melekler(!) bile silahlı savaşcılardır. Siz hiç bir meleğin elinde silahla tıpkı bir terörist gibi insanların başında terör estirip onlara korku salacağını düşünebilir mıisiniz? İslam dininde bu bile mümkündür.

Üstelik işin ilginç tarafı ise Cebrail gibi diğer meleklere ordu kumandanı mevkisinde olan bir meleğin, arkasında koca bir melek ordusu varken Muhammed'in gariban çapulcularından yardım beklemesidir. Muhammed, kendisini hiç bir zaman yalnız bırakmayan ve her zaman koruyan Cebrail'e (Uhud'da dişinin kırıldığı zaman haric) yardım etmeleri için derhal askerlerini, pardon müslümanları toplayıverir.

Resûl-i Ekrem Efendimiz, silahını yeni çıkarmış, temizliğini henüz bitirmişti. Derhal Hz. Bilal'i çağırtarak, bütün Müslümanlara şunu nidâ etmesini emretti:
"İşiten ve Allah'ın emrine itaat edenler, ikindi namazını Benî Kurayza yurdunda kılsın!"[3]

Üstteki kaynakta açıkça bellidir ki Muhammed zamanın tam bir Mafya Babası gibi belinde silahla gezerdi. Bu adam Allah'in peygamberi ise ve Kuran'da da açıklandığı gibi Allah tarafından korunuyor ise neden belinde silah taşıma gereğini hisseder? İslam gibi nurani güzelliğe sahip(!) bir dinin hem meleklerinin ve hemde peygamberlerinin bile silahları vardır.

Muhammed hiç vakit kaybetmeden askerleriyle birlikte soluğu hemen Kureyza kabilesinin kalesinde alır;

Resûl-i Ekrem Efendimiz, mücahidlerle Benî Kurayza Yahudilerinin kalelerinin dibine kadar vardı. Oradan Yahudi ileri gelenlerinin isimlerini birer birer zikrederek onlara şöyle seslendi:
"Ey Allah'ın gazabına uğrayarak maymuna çevrilmiş olanların kardeşleri! Allah sizi hor, hakîr kıldı mı ve belâsını, cezasını üzerinize indirdi mi? Demek siz bana kötü söz söylediniz öyle mi?"
Yahudi ileri gelenleri süt dökmüş kediye dönmüşlerdi:
"Yâ Ebâ'l-Kasım! Sen, sözünü bilmezlerden değilsin! Musâ'ya indirilmiş olan Tevrat'a yemin ederiz ki, biz sana hiçbir kötü laf sarfetmedik" diyerek söylediklerini inkâr ettiler.[4]

Aradan günler geçer. Kuşatma altında olan kale içerisinde ki zavalli Yahudiler artık çareyi Muhammed ile görüşmekte bulurlar. Yahudiler Muhammed ile görüşmek için Nabbaş bin Kays'ı görevlendirirler;

Nabbaş, "Yâ Muhammed!" dedi, "Benî Nadir Yahudilerinin teslim olmalarındaki gibi kanımızı dökme, mal ve silahlar senin olsun! Kadınlarımız ve çocuklarımızı alıp memleketinden çıkıp gidelim. Her cins silah hariç olmak üzere, her âile için bir devenin taşıyabileceği gerekli eşyayı götürmemize müsâade et!"
Peygamber Efendimiz, "Hayır, bu teklifi kabul edemem" buyurdu.
Nabbaş ikinci olarak şu teklifi yaptı:
"Öyle ise kanımızı bize bağışla. Sadece kadınlarımızı ve çocuklarımızı alıp gidelim. malları olduğu gibi bırakalım!"
Peygamber Efendimiz, "Hayır," dedi, "kayıtsız, şartsız, benim hükmüme itaat edip teslim olmaktan başka hiçbir çareniz yoktur!"
Nabbaş, me'yus ve perişan bir halde, kavminin yanına döndü. Olup bitenleri olduğu gibi anlattı.[5]

İnsanı düşünce ve hoşgörüde eşi benzeri bulunmayan peygamber efendimiz yukarıda ki kaynakta da görüldüğü gibi Kureyza kabilesini tamamıyla yok etmek için şartlanmıştır. Yahudiler artık mallarından ve topraklarından da vazgeçerek gitmeyi kabullenir. Muhammed bunu bile kabul etmemiştir. Neden? Çünkü Küreyza kabilesini sağ bırakıp göç etmelerine izin verdiği durumda onları ileri vakitte tekrar potansiyel bir düşman olarak görüyordu. Müslümanlar Muhammed'in asıl niyetinin onları öldürmemek, yani bağışlamak olduğunu söylerler. Halbuki üstte örneğini verdiğim kaynak bunun aksini, yani Muhammed'in asıl emelinin Yahudileri kuşbaşı kuşbaşı doğramak olduğunu doğrulamaktadır.

Görüşmeden havalarını aldıklarını anlayan Yahudiler artık kendi aralarında iyice tedirginleşir, seçenekleri göze alarak senaryolar üretmeye başlarlar. Akıllarına Muhammed'in ordusunda bulunan Ebu Lubabe isimli, Evs kabilesine mensup, eski bir Musevi olan kişi gelir;

Benî Kurayza, Peygamberimiz'den, Evs kabîlesinden Ebû Lübabe'nin istişâre için yanlarına gönderilmesini istediler. Bunun üzerine Ebû Lübabe, gönderildi. Ebû Lübabe, Medîne yahûdîlerinden Müslüman olmuş servet sâhibi bir kimse idi. Peygamberimiz, kendisine kıymet verirdi. Peygamberimiz, Ebû Lübabe'yi gönderirken; "git onlara Allah ve Rasûlü için nasihat et." buyurdu.

Ebû Lübabe, kale kapısından yanlarına vardı.

Kureyza yahûdîleri O'na; "Yâ Eba Lübabe! Sen ne dersin? Muhammed bize, "benim hükmüm ile kaleden dışarı çıkın!" dedi" dediler.

Ebû Lübabe de onlara nasihat etti. Fakat, bu arada bir eliyle sakalını bir eliyle de boğazını tutarak, "başınızı keser bilmiş olasınız" diye, harbetmelerine işâret etti[6]

Müslüman olduğu halde vicdanı hislerini henüz kaybetmemiş bir insandı Ebu Lubabe.

Lubabe Yahudilerle görüştüğünde Muhammed'in asıl emelini el işaretiyle Yahudilere belirtmiştir. Müslümanlar Ebu Lubabe'nin bu hareketine hala bir ihanet gözüyle bakarlar. Oysa işin özü bu bir ihanet değil, binlerce insanın kurtulmasını sağlamaya çalışmak için yapılan insani bir çaba idi. Ebu Lubabe müslüman olduğu halde bir anlıkta olsa vicdanını dinleyerek "Sakın teslim olmayın, yoksa Muhammed hepinizi doğrayacak!" demek istemiştir. Muhammed'in asıl emelide buydu zaten.

Daha fazla anlatmaya gerek var mi? Kafası kolay basmayan canı insanlar için yazımıza devam edelim..

Daha sonra 25 gün süren bu kuşatma son bulur, kale'de su ve yiyecek kalmadığı için Yahudiler Muhammed'e teslim olmak zorunda kalırlar. Beni Kureyza kabilesi Muhammed'den haklarında hüküm vermek üzere bir kimseyi hakem tayin etmesini isterler;

Kuşatmanın yirmi beşinci günü Rasûlullah‘in hükmünü kabul ederek teslim oldular. Eli silah tutan adamlar kadın ve çocuklardan ayrılarak tutuklandılar. Cahiliye döneminde müttefikleri olan Evs, onlara Hazrec’in müttefiki Kaynuka oğullarına yapıldığı gibi iyilik yapılması ve ağır ceza verilmemesi hususunda ısrar etti. Rasûlullah Evslilere hitaben;

"Onlar hakkında sizden bir adamın hüküm vermesini ister misiniz?" diye sordu. Onlar da

"Elbette" diye cevap verdiler. Rasûlullah -sallallahu aleyhi vesellem-

"Bu kişi Sa’d bin Muaz’dır" buyurdu. Evsliler

"Tamam razı olduk" dediler. [7]

Şimdi hikayemizi burada geçici olarak durduralım.

Muhammed neden hakem olarak Sa'd bin Muaz'i seçmiş ya da kabul görmüştür?

Koskoca bir kabileyi ve binlerce insanın hayatını ilgilendiren bir hususta Allah'in peygamberi duruken neden Sa'd hüküm verir?

Sad, Muhammed'in Yahudiler için gönlünden geçeni zaten biliyor muydu?

Diğer bir deyişle, Muhammed Sa'd'in Yahudiler için hangi hükmü öne süreceğini önceden tahmin edebiliyor muydu?

Muhammed Sad'a güveniyor muydu?

Sad'ın Muhammed'e yakınlığı nasıldı?

Kimdir bu Sad?

Gelin biraz araştıralım..

Öncelikle sunu söylemekte yarar vardır ki, Sad bin Muaz Yahudi kökenli bir Müslümandı. Evs Kabilesinin reisi idi. Müslümanlığı Medine'de kabul etmiştir. Sa'd'dan siyer kitaplarında sinirli bir adam olarak söz edilir. Fakat Sad, Muhammed'e sadık bir kişiydi. Tıpkı bir tetikçinin Mafya babasına olan sadakatı gibi bir bağlılıktı bu. Sad çoğu zaman Muhammed'in çadırının önünde nöbet tutmuştur. Muhammed'ın en güvendiği adamlardan biri olduğu gibi, Muhammed'in öldürtmek istediği kişi ve kişilerin kim olduğundan da haberdardı.

Bakınız İslam alımı İbni Hisam, Sad'in Mekke'ye gittiği bir dönemi anlatırken ne gibi bir olayı kaleme almaktadır. Bakalım Sad Muhammed'in öldürtmek istediği kişiler hakkında bilgi sahibi miydi;

Abdullah ibn Mes'ûd ® şöyle demiştir: Sa'd ibnu Muâz umre yapmak için Mekke'ye gitmişti. Abdullah dedi ki: Mekke'ye vardığında Ebû Safvân, Umeyyetu'bnu Halefin evine inmiş, ona konuk olmuştu. Umeyye de (ticâret) için Şam'a gittiğinde Medî-ne'ye uğrar, Sa'd ibn Muâz'a konuk olurdu. (İkisi arasında bir dostluk vardı.) Umeyye, Sa'd'a:

— Biraz bekle! Gündüz yarı olduğu ve insanlar kuşluk uykusuna daldığı zaman git Ka'be'yi tavaf et, dedi.

Sa'd bu suretle hareket edip vaktinde tavafa başladı. (Umeyye, Sa'd'la beraber bulunduğu) bu sırada Ebû Cehl çıkageldi ve:

— Ka'be'yi tavaf eden şu adam kimdir? diye sordu. Sa'd da:

— Ben Sa'd ibn Muâz'ım, dedi. Ebû Cehl:

— Ey Sa'd, sen Ka'be'yi emniyetle tavaf ediyorsun. Hâlbuki siz (Medîneliler) Muhammed'le sahâbîlerini sığındırıyorsunuz (onlara yardım ediyorsunuz)! dedi.

Sa'd:

— Evet öyledir, diye Ebû Cehl'i karşıladı ve aralarında bir çekişme ve husûmet başladı. Bunun üzerine Umeyye, Sa'd'a:

— Ebû'l-Hakem'e (Ebû Cehl'e) karşı sesini yükseltme! Çünkü o, Mekke vâdîsi halkının seyyididir, dedi.

Sa'd-ibn Muâz, Ebû Cehl'e hitâb ederek:

— Eğer sen beni Ka'be'yi tavaf etmekten men' edersen, vallahi ben de sana (daha ağırım yapar, Medine'deki) Şâm ticâret yolunu keserim! diye haykırdı.

Bu sırada Umeyye, Sa'd'a:

— Sesini yükseltme, demeye ve Sa'd'ı tutmaya başladı. Bunun üzerine Sa'd, Umeyye'ye öfkelenerek:

— Sen de (Ebû Cehl'i koruyarak) beni tutma, bırak! Ben Muhammed'den işittim ki, kendisi seni öldüreceğini söylüyordu, dedi.

Umeyye:

— Beni mi? diye sordu. Sa'd:

— Evet seni, dedi. Bunun üzerine Umeyye:

— Vallahi Muhammed birşey söylediği zaman yalan konuşmaz, dedi de (korku ve heyecan içinde) dönüp karısına gitti. Ve:

— (Yâ Ümme Safvân!) Yesribli kardeşimin bana ne dediğini bilir misin? diye yanıktı.

Karısı:

— Ne söyledi? diye sordu. Umeyye:

— (Yesribli kardeşim) Sa'd: Muhammed'in Umeyye'yi ben öldüreceğim dediğini işittim diyor, diye cevâb verdi.

Ümmü Safvân:

— Allah'a yemîn ederim ki, Muhammed yalan söylemez! diye Sa'd'ın haberini te'yîd etti.

(Bir müddet sonra Bedir günü gelince) Mekkeliler'i bir nidâcı çağırıp onlar da Bedir'e çıktıkları zaman, karısı Ümmü Safvân, kocası Umeyye'ye:

— Yesribli dostun Sa'd'ın vaktiyle sana söylediği sözü hatırlamaz mısın? dedi.

Umeyye de:

— (Vallahi Mekke'den çıkmam! diye) Kureyş ile Bedir'e çıkmamak istedi. Fakat Ebû Cehl, Umeyye'ye:

— Sen Mekke vadisinin eşrâfmdansın, bir iki gün olsun sefere katılıp yürü! deyip kandırdı

Umeyye de onlarla iki gün yürüdü. Neticede Allah onu öldürdü.[8]

Üstte ki kaynakta Sa'd yalan söylemediğine göre, demek ki Sad'in bu gibi durumlarda Muhammed'in tüm sırlarını ve niyetlerini bildiğini söyleyebiliriz.

Sad, Muhammed'ın emri doğrultusunda kendi halkını yani Evs kabilesinden birini bile acımadan katledebilecek bir kişiliğe sahip biriydi. Bunu nasıl mı biliyoruz? Lütfen alttaki hadisi okuyunuz;

Ali İbnu Ebi Talib de şöyle demişti: "Ey Allah`ın Resulü, Allah sana darlık vermez. Ondan başka kadın çoktur. Sen cariyene sor, (onun halini o daha iyi bilir), sana gerçeği haber verir." Resulullah (sav) bu tavsiye üzerine cariyemiz Berire`yi çağırdı ve: "Ey Berire, söyle! Aişe`de sana şüphe verici bir husus gördün mü?" diye sordu. Berire: "Hayır! Seni hak üzerine peygamber olarak gönderen Zat-ı Zülcelal`e yemin olsun, ben onda fena bulduğum bir şey görmedim. Ayıplanabilecek tek gördüğüm şey şudur: "Yaşı genç olduğu için, ailesi için yoğurduğu hamurun üzerine uyur, bu sırada gelen keçi, hamurdan yerdi." (Bu soruşturma sonunda) Resulullah (sav) kalkıp mescidde bir hutbe okur. Bu iftirayı ilk defa çıkaran Abdullah İbni Ubey İbni Selül hakkında söz etmekten özür dileyerek, minberde şunları söyler: "Ehlim hakkında bana sıkıntı veren adamı cezalandırmada, intikamımı almada bana kim yardım edecek? Allah`a yemin olsun ehlim hakkında hayırdan başka bir şey bilmiyorum. Adı iftiraya karıştırılan bir adamdan söz ettiler. Onun hakkında da hayırdan başka bir şey bilmiyorum. O ailemin yanına ben olmayınca hiç girmemiştir." Resulullah (sav)`ın bu sözleri üzerine (Evs kabilesinin reisi) Sa`d İbnu muaz (ra) kalktı ve: "Ey Allah`ın Resulü! Allah`a yemin olsun biz ondan senin intikamını alırız! Eğer Evs kabilesindense boynunu vururuz. Hazreçli kardeşlerimizden ise, bize sen emredersin, biz emrini aynen yerine getiririz!" dedi.[9]

Sad'in mafya babası Muhammed'e ne derece bağlı ve sadık bir tetikçi olduğunu isterseniz birde Sad b. Muaz'in kendi ağzından dinleyelim;

"Ey Allah'ın Rasûlü, biz sana imân ettik. Getirdiğin Kur'ân'ın hakk olduğuna şehâdet ettik, sözlerini dinlemeğe ve itâat etmeğe, düşmana karşı seni korumağa söz verdik. Sen nasıl istersen öyle yap. Seni hak Peygamber gönderen Allah'a yemin ederim ki, sen bize denizi gösterip dalsan biz de dalarız, hiç birimiz geri dönmeyiz. Biz düşmanla savaşmayı, harpte sebât göstermeyi biliriz. Allah'a güvenerek düşman ordusunun üzerine gidelim..."dedi. Rasûlullah (s.a.s.) bu konuşmadan son derece memnun oldu.[10]

Ayrıca bakınız Muhammed, Sad hakkında ne gibi lütuflarda bulunmaktadır;

Efendimiz (s.a.s.), "Sa'd İbn Mu'az'ın vefatından arş titredi." (İ. Esir, 2:375-376) buyurmuşlardır. Efendimiz, meleklerin de iştirakiyle Hz. Sa'd'ın namazını kıldırdıktan sonra cenazeyi taşırken mübarek parmaklarının ucuna basarak yürümeye başlamıştı. Onun bu durumunu merak ederek soranlara: "Bütün gök ehli, bu cenazeyi teşyi' için indi, yere basmaya utanıyorum." cevabını veriyordu.[11]

Resulullah (sav)'a sündüs bir cübbe hediye edildi, elimizle yoklamaya başladık, hepimiz hayran olmuştuk. "Nefsim (kudret) elinde olan Zat'a yemin olsun, Sa'd İbnu Muaz'ın cennetteki mendilleri bundan hayırlıdır" buyurdular.[12]

Sa'd Kureyza'nin kuşatıldığı günlerde yaralı idi. Hendek savaşında kendisine isabet eden bir ok yüzünden sürekli kan kaybediyordu. Muhammed Sa'd'ın yarası ile bizzat kendisi ilgilenmiş, pansuman bile yapmıştır. Muhammed ve Sa'd'in samimiyetini gösteren bir başka kaynak ise şu şekildedir;

Ahzab (Hendek) günü Sa'd İbn Mu'az (ra) [Kureyş'ten İbnu'l-Arika'nın attığı bir okla] koldaki ana damardan vurulmuştu, böylece damarı kesilmiş oldu. (Kanı durdurmak için) Resulullah (sav) dağlama uyguladı. Bunun üzerine eli şişti, çokça kan akarak Sa'd'ı zayıf düşürdü. Resulullah tekrar bağladı. Eli yine şişti. Bu hali görünce Sa'd; "Allahım, Beni Kureyza'dan gönlüm rahata ermedikçe canımı alma!" diye dua etti. Derken kanı durdu. Kureyza onun hükmüne baş eğinceye kadar tek damla akmadı. Onlar hakkında erkekleri öldürülmesine, kadınların sağ bırakılmasına hükmetti. Resulullah (sav): "Haklarında Allah'ın verdiği hükme isabet ettin!" buyurdu. Dörtyüz kişiydiler. Onların katli tamamlanmca, damarı patladı. Sa'd (ra) vefat etti. [13]

Umuyorum ki yazının buraya kadar olan kısmında Sa'd'ın Muhammed ile ne derece samimi ilişkiler içerisinde olduğuna dair bilgi sahibi oldunuz.

Şimdi yazımıza üstte kaldığımız yerden, yani yedinci kaynaktan itibaren devam edelim..

Muhammed kuşatmanın 25. gününde teslim olan Yahudilere soruyor;

Rasûlullah Evslilere hitaben;

"Onlar hakkında sizden bir adamın hüküm vermesini ister misiniz?" diye sordu. Onlar da

"Elbette" diye cevap verdiler. Rasûlullah -sallallahu aleyhi vesellem-

"Bu kişi Sa’d bin Muaz’dır" buyurdu. Evsliler

"Tamam razı olduk" dediler.[7]

Sad bin Muaz, "Evs" kabilesinin reisi olduğu için Evsliler " Bu bizim reisimizdir, hakkımızda kötü bir hüküm sürmez" gibilerine düşünerek teklifi tereddütsüz kabul ederler. Muhammed'in müridleri üzerinde ne derece kontrol sahibi olduğuna dair en ufak bir fikirleride yoktu tabiki. İslam dininde kişiler değil kabilesini, öz analarını ve babalarını bile Muhammed ile bir tutamazlar. Sa'd, Muhammed'in Yahudileri katletmek istediğini bildiği için tereddütsüz kendi kabilesinin infaz emrini vermiştir. Akabinde plan Muhammed'in tasarladığı gibi kusursuz uygulanmış ve Muhammed emeline kavuşmuştur. Sad bin Muaz Yahudiler hakkında infaz kararını şu şekilde açıklamıştır;

Hz. Sa'd bin Muaz bütün bunlardan sonra hükmünü şöyle açıkladı:
"Ben, onlar hakkında buluğ çağına eren erkeklerin boyunlarının vurulmasına; malların Müslümanlar arasında taksim edilmesine, çocuklarla kadınların ise esir alınmasına hükmettim."
Peygamber Efendimiz, Hz. Sa'd'ı bu hükmünden dolayı tebrik ve takdir ederek, "Sen, onlar hakkında, Allah Teâlâ'nın yedi kat gökler üzerinde verdiği hükmüne uygun hüküm verdin" buyurdu.[14]

Sonrası ise malum. 900'e yakın Yahudi, kadınları ve kızlarının gözleri önünde kılıçtan geçirilir. Gözleri önünde kocalarının ve henüz tüyü yeni bitmiş oğullarının kellelerinin kesildiğini seyreden kadıncağızlar çaresizlikten kendi saçlarını başlarını yolarken Muhammed efendi kendisine yeni bir cariye bulmak için arayış içerisindedir. Muhammed esirler arasından güzelliği ile tanınan reyhana'yi kendisine cariye seçer. Katliam tam bir gün boyunca sürmüştür;

"Ayşe (Hz.) nin aktardığına göre, bu kesim işi sabahtan akşama kadar sürmüş. Erkekler idam edilirken, Yahudi kadınlar ve çocuklar da buna feryat edip saçlarını başlarını yolmuşlar"[15]

İyilik ve hoşgörü abidesi peygamberimiz bu arada kurbanlık koyun gibi doğranan Yahudilere dönerek şu sözleri söyler;

“Ey domuz ve maymun kardeşleri! Yediniz mi! İşte haliniz; görün bakalım” [16]

Bakınız Muhammed'in çapulcularından biri olan Mesleme, Kureyza'da kendisine düşen payı nasıl anlatmaktadır;

“Beni Kureyza Savaşı’nda kadınlar bölüşülürken bana üç tane düştü; hepsini de sattım”[17]

Ele geçirilmiş Yahudi erkekleri, kadınlarının müslüman çapulcuları arasında bölüşüldüklerini izlerken içlerinden birinin şu feryadı duyulur;

“Artık her şeyimize el koydunuz, hiç olmazsa gözlerimizin önünde namusumuza el uzatmayın” [18]

Tüm bu yazılanlardan sonra Muhammed'e hala bir peygamber gözü ile bakan kişiler insanı değerden yoksun, zalim, vicdansız, gurursuz ve haysiyetten mahrum kişilerdir. İnsanlıktan nasibini alamayan zalimlere duyurulur.

[1] Buhari, Meğâzi 30; İbni Kesir, el-Bidaye, 3/134
[2] İbni Kesir, el-Bidaye ve'n-Nihaye, 4/120
[3] A.g.e., 3:244-245; Tabakât, 2:74.
[4] Sîre, 3:245.
[5] Sîre, 3:246
[6] Sîre, 3:247.
[7] Sîre, 3:290
[8] Buhârî, Magâzî, îbn Hişâm
[9] Buhari, Sehâdât, 15, 30, Hibe 15, Cihad 64, Megâzi 11, 34, Tefsir, Yusuf 3, Nur 6, 11, Eyman 18, I'tisan 28, Tevhid 35, 52; Müslim, Tevbe 56, (2770); Tirmizi, Tefsir, (3179); Nesâi, Tahâret 1194, (1, 163-164).
[10] İbn Hişâm, 2/267; İbnü'l-Esîr, a.g.e., 2/120; Müslim, 3/1403, (Hadis No: 1779) Kahire 1375/1955
[11] (Buhari, "Menakıb", 12) .
[12] Buhari, Libas 26, Bed'ül-Halk 8, Menakıbu'l-Ensar 12, Eyman 3; Müslim, Fezail 126, (2468); Tirmizi
[13] Kaynak: Tirmizi, Siyer 28, (1582)
[14] Sîre, 3:251; Tabakât, 3:426; Taberî, 3:56.
[15] Vakıdi, Meğazi, 2/512-517
[16] Taberi
[17] Kaynak: Diyarbekiri, Tarihi Hamis,1/499 ve Vakıdi age 2/523-25
[18] Kaynak: Vakıdi, Meğazi, 2/250

Muhammed'in narsisist oluğunu nasıl anlarız?

2008-10-31T01:25:00.000-07:00

Muhammed'i anlayabilmek için kişilerin "Narsisistik Kişilik Bozukluğu" hakkında bilgi sahibi olması gerektiğini düşünüyorum. Bugüne kadar Muhammed'in narsisistik kişilik bozukluğunu ispatlayan pek çok yazıyı kaleme aldım. Umuyorum ki bu yazi, bir çok kişinin kafalarında ki soru işaretlerine cevap olacaktır.

Yazımda referans olarak Prof. Dr. Sam Vaknin'in makalelerini tercüme ederek sizlere sunacağım. Sam Vaknin, uluslararası platformda Narsisistik Kişilik Bozukluğu dalında en tanınan ve sayısız kitap ve eserlere imzasını atmış uzman bir doktordur.

Profesör Dr. Vaknin, "Narsisist'i nasıl ayırt ederiz?" adlı makalesinde şöyle yazmaktadır;

Patalojik Narsisizm bir hile sanatıdır. Narsisist kişi kendisine "sahte bir kişilik" yaratır ve tüm sosyal etkileşimlerini bu hayal ürünü sahte kişiliği ile yürütür.[1]

Narsisist kişiler adeta tokatçılığın kitabını yazacak derecede hile ustası kişilerdir. Muhammed'in sahte kişiliği ise "Peygamberliği" idi. Muhammed sahte kişiliğini onaylayan uydurma Allah'ın arkasına saklanarak her türlü hileyi, yalanı, dolanı ve düzembazlığı yapmıştır. İslami kaynaklarda bu aldatmacalardan gururla söz edilir. Hilekar insanlar kelimelerle oynarlar. Narsisistler konuşma sanatının ve ifade gücünün insan üzerindeki etkisini en iyi bilen kişilerdir. Muhammed insanları yıllarca Kur'an'ın şiirsel dili ile etkilemeye çalışmıştır. (Bknz. Müddesir ve Abese sürelerinin tefsirleri) Şiir ve güzel konuşma sanatının insan beyni üzerinde yarattığı etki gücünün bilincinde olan Muhammed, şu sözleri söylemiştir;

"Şurası muhakkak ki beyanda sihir vardır, şurası da muhakkak ki şiirde de hikmetler vardır"[2]

Hile ve aldatmaca, narsisist tarikat liderlerinin vazgeçilmez araçlarıdır. Durumu kendi çıkar ve menfaatlerine hizmet eden bir şekile getirebilmek için her türlü hile ve aldatmacayı kullanma da kendilerini yetkili görürler. Muhammed "Savaş bir hiledir"[3] dediği gibi, savaş anında her türlü üçkağıtçılığı ve düzembazlığı uygulamış, her türlü yalan ve dolanı müridlerinin söylemelerine izin vermiştir;

Nuaym b. Mes'ud (ra), gizlice müslüman olmuştu. Allah Resûlü, ona bir müddet daha müslümanlığını gizlemesini söylemiş.. ve onu bu muhasara esnasında, çok mühim işlerde kullanmıştı.
Nuaym, hem Kureyş'in hem de Yahudiler'in itimat ve hürmet ettikleri bir insandı. Efendimiz, ona harbin bir taktik olduğunu söylemiş ve idare-i kelâm etmesine de izin vermişti. Nuaym, bu ruhsat üzerine Yahudiler'e giderek: Kureyş sizi terkedecek ve Muhammed (sav)le baş başa bırakacak. Düşünün o zaman haliniz nice olur. Eğer bu durumda kalmak istemiyorsanız, onların ileri gelenlerinden bir kaçını rehin olarak yanınızda alıkoyun dedi. Onlar Nuaym'a olan itimatlarından dolayı bu sözlere kesin olarak inandılar.
Nuaym daha sonra Kureyşe gitti. Onlara da: Yahudiler Muhammed (sav)le gizlice anlaştılar. Sizin ileri gelenlerinizden birkaçını rehin edip ona teslim edecekler. O da onlara ilişmeyecek. Sakın sizden böyle bir talepte bulunurlarsa onların dediğini yapmayın dedi. Kureyşliler de, Nuaym'a itimat ettiklerinden, onun bu tekliflerinden zerre kadar şüphelen-mediler.
Kureyş ileri gelenleriyle Yahudi liderleri, birgün bir araya geldiler. Her iki taraf ta birbirinden şüpheleniyordu. Evvela Yahudiler sözü açtı ve: Siz başınız sıkışınca çekip gidecek ve bizi bu adamla baş başa bırakacaksınız. Teminat için bize birkaç rehin vermezseniz biz savaşı bırakacağız dediler. Kureyş, zaten böyle bir teklif bekliyordu. Nuaym'ın sözünü hatırladılar ve tabii bu teklifi reddettiler. Onların reddi, Yahudilere de Nuaym'ı tasdik ettirdi. Böylece ittifak bozulmuş oldu ve Yahudiler harp sahnesinden çekilmeye başladılar.
Nuaym Müslüman olalı birkaç gün olmuştu. Allah Re-sûlü'nün insanları tanımadaki isabetine bakın ki, hemen Nuaym'ın becerebileceği bir işi ona teklif etmiş, o da arızasız bu işi yerine getirivermişti.[4]

Muhammed işte bu şekilde her türlü yalan ve dolanla kendisine kolayca kanan müridlerini kullanmış, karşısına çıkan engelleri sinsice teker teker elimine etmiştir. Sahte peygamberin sahtekar müridlerinin yalanlarına kanmış diğer bir kişi ise Ka'b b. Eşref'tir. Ka'b, müslüman yalancılara inanmanın bedelini hayatı ile ödemiştir;

Hz. Peygamber bir gün "Şu Ka'b b. Eşref denen adam Allah'a O'nun Resûlüne eziyet etmektedir. Bizi ondan kim kurtaracak?"dedi. Muhammed b. Mesleme kalkarak "Ey Allah'ın Resûlü! Onu öldürmemi ister misiniz?"diye sordu. Hz. Peygamber de "Evet!"dediler. Bunun üzerine Muhammed b. Mesleme "O halde müsaade et de ona yalan söyleyeyim"dedi. Hz. Peygamber ona bu konuda izin verdi.[5]

Profesör'ün ilk cümlesini İslami kaynaklarla örnekledikten sonra şimdi yine profesör'ün yazısına devam ediyorum. Profesör söyle diyor;

Narsisist kişi gerçek kimliğini belli ettiğinde, çoğu zaman vakit artık çok geçtir. Kurbanları ondan ayrılamazlar. Kurbanlar narsisist'in asıl emellerini daha önceden sezemedikleri için kendilerine kızar ve hayal kırıklığı yaşarlar. [6]

Hiç düşündünüz mü?

Muhammed'in bunca evrensel ahlaka ve bilime uymayan saçma sapan iddiaları ve davranışları olduğu halde Müslümanlar neden İslam'a daha sıkıca sarılır? Çoğu Müslümanlar Muhammed'in sübyancı olduğunu öğrendiği halde dinini terketmeye cesaret edemez. Profesör Dr. Vaknin, yazısında bunun cevabını çok güzel bir şekilde açıklamaktadır. Müslümanlar hayatları boyunca benliklerini ve tüm beklentilerini İslam'a ve Muhammed'in absürd vaadlerine adadıkları için gerçeklerle karşılaştıklarında inanmak istemezler. Seneler, hatta asırlar boyu enayi yerine koyulmuş olmak ve dini terketmek onları utançlarından yerin dibine sokar. Bu yüzden müslümanlar sürekli dinlerini onaylayan bir arayış içerisindedirler. Olur olmaz şeyleri örnek gösterip, örneğin domatesin içinde Arapça Allah yazması, ağacın secde eder bir şekile girmesi ya da ineğin üzerinde Allah yazması gibi absürdlükler onlara dinlerinin saçma olmadığı hususunda moral verir. Sürekli cinlerin varlığından söz eden hikayeler uydururlar. Yabancı bir insanın İslam'ı seçerek müslüman olması onların gönüllerinde bir rahatlama oluşturur. İnançlarını tasdikleyebilmek için akıl almaz hurafeler uydururlar. Örneğin ezanın uzaydan duyulması, Neil Armstrong isimli Amerikan astronot'unun müslüman olması vs gibi. Dinlerinin insan uydurması olma ihtimalini düşünmek bile onlara kafalarından ayak parmak uçlarına sinirsel bir irkilme hissettirir. Gerçeklerle yüzleşmek ve geri dönüş onlar icin artık çok geçtir.

Profesör'un iddiaları İslam kaynakları ile birebir uyuşmaktadır. Lütfen okuyunuz.

Muhammed günün birinde eşekle katır arası beyaz bir bineğe binerek göklere uçtuğunun hikayesini anlatır. Hikayeyi Muhammed'den duyan kişiler, duydukları saçmalıklar karşısında kulaklarına inanamazlar. Hemen Ebu Bekir'e giderek hikayeyi ona da anlatırlar. Ebu Bekir duydukları karşısında şoka uğrar;

Müşrikler bu haberi duyar duymaz derhal Ebû Bekir'e koştular,
"Yâ Ebu Bekir!" dediler. "Arkadaşının işinden haberin var mı? O, bu gece Beytü'l-Makdis'e gittiğini, orada namaz kılıp Mekke'ye döndüğünü söyledi."
Hz. Ebû Bekir,
"Siz bunları ondan mı duydunuz?"
"Evet," dediler, "aynen ondan duyduk."
Bunun üzerine Hz. Ebû Bekir,
"Vallahi," dedi, "o söylediyse, şeksiz şüphesiz doğrudur. Siz buna hiç şaşırmayın!"
Sonra da, kalkıp doğruca Resûl-i Kibriyâ Efendimizin yanına gitti,
"Yâ Resûlallah! Sen, şu halka bu gece, Beytü'l-Makdis'e gittiğini söyledin mi?" diye sordu.
Peygamberimiz,
"Evet" deyince Hz. Ebû Bekir,
"Doğru söylüyorsun, senin Allah'ın resûlü olduğuna şehâdet ederim" dedi.
Peygamber Efendimiz de, bunun üzerine,
"Yâ Ebâ Bekir, sen zâten sıddîksın" buyurdu.[7]

Hikaye'nin gidişatından açıkça bellidir ki, Ebu Bekir müşriklerden duyduğu absürd hikaye karşısında şaşkına dönmüş ve emin olmak için müşriklere "Siz bunları ondan mı duydunuz?" diyerek sormuştur. Akabinde müşriklerden "aynen ondan duyduk." cevabını alan Ebu Bekir'in kafası iyice karışır ve emin olabilmek için gidip Muhammed'e sorar. Bu olaydan sonra Muhammed Ebu Bekir'e "sıddık" lakabını vermiştir. Palavralara inanan kişiler narsisist kült liderlerinin en sevdiği yem türüdür.

Ayrıca hemen eklemek gerekir ki, Ebu Bekir'in Muhammed'in palavralarını inkar edebilme gibi bir lüksü yoktu. Ebu Bekir, Muhammed'in altına 9 yaşında küçük kızını atmış, ortada ki saçmalığı görse de geri dönüş kapısını kendisi için çoktan kapamış idi. Ebu Bekir Muhammed'in palavrasına inanmadığını ilan ettiğinde Mekkeli halkın ve tabiki en başta küçük kızı Aişe'nın yüzüne bakamayacaktı. Muhammed'in palavralarına artık istemesede inanmak zorunda idi.

Bu hikaye günümüz müslümanlarına birebir örnektir. Ebu Bekir tıpkı Profesör'un "Kurbanları ondan ayrılamazlar, vakit artık onlar için çok geçtir" dediği gibi Muhammed'in her türlü yalanlarına artık ister istemez inanmak durumunda kalmıştır. Müslümanlarda Kur'an'da yazılan tüm saçmalıkları kayıtsız şartsız kabul etmek zorundadırlar. Örneğin Kur'an'da söz edilen "Hz. Süleyman'ın karıncalarla muhabbeti" olayını akıl, mantık ve bilimle bağdaştırabilmek ve dinlerini tasdikleyebilmek için her türlü kepazeliği sergilerler.

İslam'da bazı kişiler için geri dönüşün çok geç olduğunu gözler önüne seren diğer bir hikaye ise şöyledir. Hikaye, Bedir'de babasına karşı savaşmış genç bir müslüman olan Ebu Huzeyfe'nın acı hikayesidir. Muhammed müridlerine Abbas bin Abtulmuttalib'in yakalandığı takdirde öldürülmemesi için emir verir. Abbas, Muhammed'in öz amcasıdır. Muhammed'in kendi amcasının hayatını garanti altına alması Ebu Huzeyfe'de kuşku uyandırır;

Bunun üzerine, Ebu Huzeyfe:

"Biz babalarımızı, oğullarımızı, kardeşlerimizi ve aşiretimizi öldüreceğiz de, Abbas'ı mı bırakacağız?!

Vallahi, eğer onunla karşılaşırsam, muhakkak onun yüzüne kılıçla vuracağım!" dedi.

Peygamberimiz Aleyhisselam, Ebu Huzeyfe´nin böyle söylediğini işitince, Hz. Ömer'e:

"Ey Hafsa´nın babası! Resûlullah'ın amcasının yüzüne kılıçla vurulur mu?!" buyurdu.

Hz. Ömer:

"Yâ Rasûlallah! Beni bırak, onun boynunu kılıçla vurayım?

Vallahi o münafıklık yapmıştır!" dedi.

Ebu Huzeyfe, ağzından çıkan bu sözünden hayatı boyunca korkmuş durmuş ve:

"Benim o günde söylemiş bulunduğum o sözden eman içinde değilim!

Ondan hâlâ korkup duruyorum!

Buna ancak şehitlik keffaret olabilir!" derdi.

Yemâme savaşında da şehit olup, muradına erdi.[8]

Huzeyfe'nin bu olay sonunda dünyası kararmiştir. Kaynaktan da anlaşıldığı gibi, Huzeyfe yıllarca enayi yerine koyulmanın tokadını yemiş, tüm hislerini ve acısını kalbine gömmüştür. Bedir'de kendisinden babasına karşı savaşmasını bekleyen narsisist Muhammed'in kendi amcasını koruması karşısında şoka uğramış, ortada dönen düzembazlığı dile getirmiş, akabinde ise Ömer'in kılıcından son anda kurtulmuştur. Kısaca güvendiği dağlara karlar yağmıştır.

Huzeyfe daha sonra babasının cesedinin yerlerde sürüle sürüle kuyuya atıldığını izler. Muhammed Huzeyfe'nin bu içli halini görür ve şöyle sorar;

"Ey Ebu Huzeyfe! Galiba, babanın durumundan dolayı kalbine birşeyler girdi?" buyurdu.

Ebu Huzeyfe:

"Hayır! Vallahi, yâ Rasûlallah! Bana ne babamdan, ne de onun vurulup düşeceği yerden dolayı bir şüphe gelmiştir.

Fakat, ben babamda bulunduğunu bildiğim isabetli görüşlülük, usluluk ve faziletin kendisini er geç İslâmiyete kılavuz almaya yeteceğini sanmakta ve ummakta idim.

Onun uğradığı musibeti görünce, küfür üzerine ölüp gittiğini düşündüm, bu bana üzüntü verdi" dedi.

Bunun üzerine, Peygamberimiz Aleyhisselam Ebu Huzeyfe için hayırla dua etti ve hayır diledi.[9]

Muhammed Ebu Huzeyfe'nin ilk asabi çıkışına karşı bu sefer ki cevabını beğenir ve onun gönlünü alır. Huzeyfe, Muhammed'in amcası Abbas hakkında dile getirdiği saygısız kelimelerin sonrası, Muhammed ve cellat Ömer'i bir anda karşısında görmüş, hiçte beklemediği bir şekilde ölümle burun buruna gelmiş ve istemeyerek de olsa kendi öz babasının öldürülmesinde bile adalet görmüştür. Huzeyfe için geri dönüş kapıları çoktan kapanmıştı. Artık onun yapabileceği tek şey kendi edip kendi bulduğu kaderine boyun eğmek ve kendince babasının öldürülüşünü haklı çıkarmaktı. Çünkü bu saatden sonra İslam dininin ve Muhammed'in öğretilerinin yanlış olduğunu düşünmesi, ona hayatının geri kalan kısmında babasının koca bir yalan uğruna öldürülmesinden dolayı vicdan azabı çektirecekti. İslam'a daha büyük bir azimle sımsıkı sarılmak tek çaresiydi.

Profesör Sam Vaknin'in bir diğer paragrafı ise şöyle demektedir;

Farzedelim narsisist kişi bir psikolog ile konuşuyor. İlk başta psikoloji eğitimini hiç görmediğini vurgular. Ardından çoğu kişinin bilmediği üstün akademik ve bilimsel terimleri çok rahat bir şekilde, hiç bir zorlanma belirtisi göstermeden kullanarak konu hakkında düşüncelerini beyan eder. Böylece karşısındaki kişiye ne kadar zeki, içgözlemsel ve kendi kendini yetiştirmiş kimse olduğunu kanıtlamak ister.[10]

Muhammed bu stratejiyi eksiksiz kullanmıştır. Muhammed peygamberliğini ilk ilan ettiği zamanlarda okuma yazma bilmediğini ve dolayısıyla da Kuran'i kendisinin yazma ihtimalinin olamayacağını söyleyerek bu yolla peygamberliğini kanıtlamak istemiştir. Bu taktikle kişileri kendi yarattığı Tanrı'ya inandırarak onlar üzerinde kontrol ve hüküm sahibi olmuştur. Profesör şöyle devam ediyor;

Narsisistler okyanus olduklarını iddia eden, fakat aslında ufak bir gölet küçüklüğüne sahip kişiliklerdir. Narsisistler hiç bir branşta cahil olduklarını itiraf etmezler. Buna rağmen her alanda cahil kişilerdir. [11]

Muhammed o dönemlerde her alanda atıp tutmuş, kendisine sorulan tüm konular hakkında bilinçsizce ahkam kesmiştir. Bunun hadislerde onlarca örneği mevcuttur. Bir kaç tane örnek verelim.

Günün birinde Hamne Bintü Cahş isimli bir kadın adet kanaması hakkında Muhammed'den bilgi almak ister. Bakınız Muhammed efendi kesinlikle hiç bir bilgisi olmadığı bir konuda kadıncağıza ne gibi absürd iddialarda ve tavsiyelerde bulunmaktadır;

"Ben, kızkardeşim Zeyneb Bintu Cahş radıyallahu anha'nın yanındaydım, istihaze kanamam vardı. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm'a:

"Ey Allah'ın Resulü! Ben çok şiddetli şekilde istihaze kanamasına maruzum, bu hususta ne tavsiye edersiniz? Bu hal benim namaz ve orucuma mani oluyor?" dedim. Bana:

"Sana pamuğu vasfeyliyeyim: O, kanı gidericidir (fercine pamuk koy)" buyurdular. Ben:

"Ama akıntı pamuğun mani olacağı miktardan çok fazla!" dedim. Resûlullah aleyhissalâtu vesselâm:

"Öyleyse bez kullan!" buyurdular. Ben:

"Akıntı bezin durduracağı miktardan da fazla! Şarıl şarıl akıyor" dedim. Bunun üzerine Aleyhissalatu vesselam dedi ki:

"Sana iki şey söyleyeceğim, hangisini yaparsan, diğerinin de yerine geçer. İkisini de yapabilecek durumdaysan birini seçmek sana ait, dilediğini seç! Bu kanama, şeytanın tekmelerinden bir tekme(si yani zarar vermesi)dir. Sen kendini Allah'ın ilminde altı yedi gün hayızlı bil (orucu ve namazı terket). Sonra yıkan ve kendini hayızdan temizlenmiş bil ve yirmiüç veya yirmidört gece ve gündüz namaz kıl, (bu esnada farz veya nafile) oruç tut. Bu, Sana yeterlidir. Kadınların her ay hayız görmeleri, hayızlı ve temizlik günlerinin olması gibi, bu şekilde senin de hayız ve temizlik günlerin olacak. (Bu, sana söyleyeceğim iki şeyden birincisidir. İkinci hususa gelince, o da şudur): Eğer öğleyi te'hir ve ikindiyi de ta'cil edip, ikisi için gusletmeye gücün yeterse öğle ile ikindiyi birleştir. Keza akşamı geciktirip yatsıyı tacil etmek, sonra da gusletmek suretiyle de bu iki namazı birleştir. Sabah için de ayrıca guslet. Bu şekle gücün yeterse orucunu da böylece tutarsın."[12]

Diğer bir rivayete göre, Muhammed güneşin doğuşunu ve batışını şu şekilde açıklamaktadır. Müslümanlar Muhammed'in bu gibi komik ve absürd iddialarını aklayabilmek için şekilden şekile girerler;

"Güneş battığı bir sırada mescide girdim. Rasülullah (s.) oturuyordu. Bana: Ey Ebu Zer, şu güneş nereye gidiyor, biliyor musun? Dedi. Ben, "Allah ve Rasülü bilir" dedim. Şöyle buyurdu: "Secde yapmak için müsaade almaya gidiyor ve kendisine müsaade ediliyor. Sanki bir gün ona "Buradan Doğ!" denilecek, o da battığı yerden doğacaktır." Rasülullah (s.) daha sonra "Güneş, kendisine tayin edilmiş bir yere doğru akıp gider." (Yasin, 36:38) ayetini okudu."[13]

Dünya'nın aslında bir öküz ve balığın üzerinde olduğunu biliyor muydunuz? Muhammed, Astronomi dalında da sayısız iddialarda bulunmuştur;

"Dünya, öküz ve balığın üzerindedir."[14]

Muhammed'in uzmanlığı sadece astronomi ve sağlık gibi branşlarla kısıtlı değildi. Kendisi ayrıca jeofizik konusunda da yüksek bilgi sahibiydi. Muhammed depremlerin nedenini kusursuz bir şekilde açıklamıştır;

"Dünya balığın üzerindedir. Balık başını salladıkça Dünya'da depremler olur."[15]

Muhammed arıcılıkla ilgili hususlarda da bazı iddialarda bulunmuştur. Örneğin Muhammed Kur'an'da arıların meyve ile beslendiğini vurgular;

Nahl Suresi
68. Rabbin bal arısına şöyle ilham etti: "Dağlardan, ağaçlardan ve insanların yaptıkları çardaklardan (kovanlardan) kendine evler edin."

69. "Sonra meyvelerin hepsinden ye de Rabbinin sana kolaylaştırdığı (yaylım) yollarına gir." Onların karınlarından çeşitli renklerde bal çıkar. Onda insanlar için şifa vardır. Şüphesiz bunda düşünen bir (toplum) için bir ibret vardır.

T.C Tarım ve Köyişleri Bakanlığının bize verdiği bilgilere göre arılar meyve değil, polen yerler. Muhammed arıların meyvelere konduğunu görerek muhtemelen onların besin ihtiyaçlarını meyve ile karşıladıklarını zannediyordu;

Arılar beslenme ve özellikle yavru büyütmek için mutlaka polene ihtiyaç duyarlar. Polen protein, yağ, vitamin ve mineral madde kaynağıdır. Polen olmadan koloni kuluçka faaliyetini sürdüremez, işçi arılar arı sütü salgılayamaz.[16]

Sanırım bu kadar örnek Muhammed'in aslında ne derece cahil bir kişi olduğunu göstermek için yeterlidir. Konuya Profesör'un bir sonra ki paragrafını okuyarak devam edelim;

Narsisist kişi kendisini evrensel önemlilikte ve sürekli bir misyon ya da görev peşinde koşan bir kişi olarak görür. Narsisist kişi bir bilim adamı ise, bilime sürekli yenilikler sunan, gazeteci ise, gelmiş geçmiş en iyi haber konusunun peşindedir. Roman yazan bir yazar ise, sürekli nobel ödülü alacak bir eser çalışmaları içerisindeymiş gibi görünür.[17]

Muhammed'in kendisini evrensel önemlilikte gören bir görev adamı olup olmadığını izah etmeye pek gerek görmüyorum. İslam dinini ve Muhammed'i en az tanıyan bir kişi bile bunu açık bir şekilde görebilir.

Saygılar.

Kaynaklar
[1] http://samvak.tripod.com/faq58.html
[2] Ebü Dâvud, Edeb 95, (5011); Tirmizi, Edeb 63, (2848).
[3] Müslim, Cihad, 17; Tirmizi, Cihad, 5
[4] Ibni Ishak, Siret Resul.
[5] Fethü'l-Bâri VII/239 (Buharî'den, O da Câbir bin Abdillah'tan)
[6] http://samvak.tripod.com/faq58.html
[7] İbni Hişâm, Sîre: 2/40; İbni Sa'd, Tabakât: 3/170
[8] İbn İshak, İbn Hişam, Sîre, c. 281, İbn Sa´d, Tabakâtü´l-kübrâ, c. 1 , s. 10-11, Taberî, Târîh, c. 2, s. 282, Beyhakî, Delâilü´n-nübüvve, c. 3, s. 140-1 41, İbn Esîr, Kâmil, c. 2, s. 1 28-1 29, Zehebî, Megâzî, s. 90-91.
[9] İbn İshak, İbn Hişam, Sîre,c.2, s. 294, Vâkıdî, Megâzî, c. 1, s. 111,112, TaberP, Târîh, c. 2, s. 285.
[10] http://samvak.tripod.com/faq58.html
[12] Ebu Davud, Taharet 1100, (287); Tirmizi, Taharet 95, (125).
[13] Tirmizi, Fiten, 22
[14] Hâkim, el-Müstedrek: 4:636; el-Münzirî, et-Terğib ve’t-Terhîb: 4:257; el-Heysemî, Mecmeu’z-Zevâid: 8:131.
[15] Ibni Kesir Tefsiri 2/29 68/1
[16] http://www.tarim.gov.tr/arayuz/10/icerik.a...l=aricilik5.htm
[17] http://samvak.tripod.com/faq58.html

İslam Nasıl Yayıldı?

2008-10-29T16:22:00.000-07:00

Halife Ömer'in Pers Şahı III.Yezdigirt'e mektubu ve aldığı tokat gibi cevap..

Mektuplar halen Londra'da müzede sergilenmektedir. Mektupların Türkçesini bulamadığım için kendim çevirdim..

İslam'ın nasıl yayıldığı hakkında bilgi sahibi olmak isteyen arkadaşlar için güzel bir konu..

Gönderen: Halife El Müslemin Ömer İbn El Hattab

Yezdigirt,

Teklifimi kabul edip biat etmez isen, sen ve halkının geleceğini iyi görmüyorum. Bir zamanlar senin ülken bilinen dünyanın yarısına hükmediyordu, lakin bak şu an ülken ne hale geldi? Ordun her cephede mağlup edilmiş ve ülken çökmeye yüz tutmuş bir haldedir. Kendini kurtarman için sana bir teklifte bulunmaktayım. Tek bir Tanrıya, kainatta ki herşeyi yaratan tek ve sadece bir Tanrıya iman etmeye başla. Biz sana ve tüm dünyaya O'nun, yani gerçek Tanrı'nın çağrısını getirmiş bulunmaktayız. Ateş'e tapmayı bırak, halkına da ateşe tapmanın yanlış olduğunu ve bırakmalarını emret. Doğruya, yani bize katıl. Kainatı yaratana, tek gerçek Tanrı olan Allah-u Ekber'e iman et. Allah-u Ekber'e iman ederek İslam'ı kabul et ve kurtuluşa er. Pagan geleneklerine, yanlış ibadetlere son ver ve Allah-u Ekber'i kurtarıcın olarak kabul et. Bu yol hem senin hayatta kalabilmeni ve hemde halkının huzura ermesini sağlayacak tek yoldur. Şayet Acem (Farsi) halkı için en iyisini düşünüyor isen bu yolu seçersin. Biat senin için tek çözüm yoludur.

Allah-u Ekber

Halife El Müslemin Ömer İbn El Hattab

____________________________________________________________________

Gönderen: Yezdigirt

Hayatın ve Aklın yaratıcısı, Ahura Mazda'nın adıyla,

Mektubunda bizim kim olduğumuz ve kime taptığımız hakkında bilgi sahibi olmadan bizi kendi Tanrına, Allah-u Ekber'e yöneltmeye istediğini yazmışsın. Ne kadar hayret verici bir durumdur ki, Arapların Halife makamına oturmuş bir kişi olarak bilgin Arap çöllerinde başı boş gezen bir Arap serserisi ve çöl bedevisi ile aynı seviyede!

Küçük adam,

Farsilerin binlerce yıldır tek Tanrıya ibadet ettiklerini ve günde beş vakit namaz kıldıklarını bilmeden bana tek bir Tanrıya ibadet etmemi teklif edersin. Tek Tanrıya tapmak yıllardır bu toprakların kültüründe en alışılmış gelenektir.

Biz dünyada iyi işler yaptığımızda, nezaket geleneğinin temelini attığımızda, "İyi Düşünceler, İyi Kelimeler, İyi İşler" bayrağını elimizde salladığımızda, sen ve senin ataların çölde başı boş gezer, yiyecek başka birşey bulamadıkları için kertenkele yer ve masum kız çocuklarını gömerlerdi.

Arap halkı Tanrı'nın canlılarına değer vermez. Sizler Tanrı çocuklarının ve savaş esirlerinin bile kellelerini keser, kadınlara tecavüz eder, kızlarınızı diri diri gömer, kervanlara saldırır, toplu katliam yapar, milletin karısını kaçırır ve mallarını bile çalarsınız. Sizin kalpleriniz taştandır. Biz sizin yaptığınız tüm kötülükleri kınarız. Siz bunca kötü davranışlarda bulunurken bize İlahi yolu nasıl öğreteceksiniz?

Bana ateşe tapmamı bırakmamı söylersin! Biz Farsiler, Güneş ışığının yaratıcısının gücünü, ateşin sıcaklığını ve yaratıcının sevgisini bilen insanlarız. Güneşin ışığı ve sıcaklığı bize doğrunun ışığını gösterir, bizi birbirimize ve yaratana yakınlaştırır. Bize birbirimize iyi davranmamız da yardımcı olur, bizi aydınlatır ve Mazda'nın alevlerini kalbimizde tutmamızı sağlar. Bizim Tanrımız Ahura Mazda'dır. Ne gariptir ki, sizlerde O'nu yeni bulmuşsunuz ve O'na Allah-u Ekber ismini vermişsiniz. Lakin biz sizinle aynı seviyede değiliz. Biz diğer insanlara yardım eder, insanlar arasında sevgi ve dünyaya iyilik yayarız. Biz binlerce yıldır diğer insanların kültürüne saygı göstererek kültürümüzü yaymışızdır. Siz ise Allah'ın adıyla insanların topraklarını işgal eder, halkı katliam yapar, açlık, sıkıntı, yokluk yaratır, insanlara korku salar ve Allah'ın adıyla kötü işler yaparsınız.

Bunca felaketten kim sorumlu?
Size yağmalama yapmanızı, öldürmenizi ve tahrip etmenizi emreden Allah mı?
Bunu Allah'ın adıyla yapan sizler mi?
Yoksa her ikiniz mi?

Sizler çölün sıcaklığından fırlamış, verimsiz, doğal kaynaksız toprakları yakıp yok etmiş kişiler olarak bize Tanrı sevgisini savaşla ve kılıcınızın gücüyle öğretmek istersiniz! Sizler çöl vahşilerisiniz. Buna rağmen bizim gibi binlerce yıldır şehirlerde yaşamış insanlara Tanrı sevgisini öğretmeye kalkarsınız! Bizim arkamızda binlerce yıllık kültürümüz var. Söyle bakalım! Tüm askeri gücünle, barbarlığınla, Allah-u Ekber adına işlediğin tüm katliam ve yıkımlarınla, Müslüman askerlerine bugüne kadar ne öğretebildin? Müslüman askerlerine bugüne kadar ne öğretebildin ki biz Müslüman olmayanlara öğretebilesin? Allah'tan hangi kültürü öğrenebildin ki şimdi başkalarına zorla ve kaba kuvvetle öğretmeye kalkarsın?

Yazık!...Ne yazık ki, Ahura'nın Farsi Ordusu son zamanlarda senin Allah'a tapan askerlerine yenik düstü. Şimdi bizim insanlarımız aynı Tanrıya ibadet etmek ve yine aynı beş vakit namazını kılmak zorunda. Fakat bu sefer kılıç zoruyla, O'na Allah diyerek, Arapça konuşarak.. Çünkü senin Allah'ın sadece Arapça anlıyor.

Tavsiye ederim ki sen ve senin haydut çeten, eşyalarınızı toplayıp ait olduğunuz çöllerinize geri dönün. Onları alışkın oldukları güneşin yakıcı sıcaklığına, kabile kültürüne, kertenkele yemeye ve deve sütü içmeye geri götür. Seni ve hırsız çeteni bizim verimli topraklarımızdan, medeni şehirlerimizden ve şanlı vatanımızdan men ediyorum. Yanında bulunan taş kalpli canavarlarını bizi katletmeleri, kadınlarımıza tecavüz etmeleri, kadın ve çocuklarımızı kaçırarak Mekke'de köle olarak satılmaları için üzerimize salma. Bunca suç ve cinayeti Allah'ın adıyla yapmalarına izin verme. Bu canice davranışa bir son ver.

Aryanlar affedicidir, sıcaktır, konukseverdir, iyi insanlardır ve her gittikleri yerde arkadaşlık tohumu, bilgi ve sevgi eken insanlardır. Bu yüzden sizi yasadışı davranışlarınızdan ve caniliklerinizden dolayı sizi cezalandırmayacaklardır.

Sizden Allah-u Ekberinizle çölde kalmanızı ve medeni şehirlerimize göç etmemenizi dilerim. Çünkü davranışlarınız bir hayli vahşi, dini inançlarınızda bir o kadar korkunç!

İmza
III. Yezdigirt

Kaynak
http://www.bozorgbazgasht.com/yazdgird.html

Yorum sizin...

İslamla Şereflenmek

2008-10-27T23:54:00.000-07:00

Narsisist kişiler kendilerini dev aynasında gören insanlardır. Onların hayal dünyasında kendilerinin eşi benzeri yoktur. Onlar ayrıcalıklıdırlar. İnsanlardan karşılıksız saygı beklerler. Narsisistler sizi eleştirebilir ve sizi küçük düşürebilir fakat sizin ona hakaret etme yetkiniz yoktur. Onlar sizin haklarınızı elinizden alabilir, size küfredebilir, fakat sizin onlara karşı en ufak bir saygısızlık yapmaya hakkınız yoktur. Başkalarının sahip olmadığı ayrıcalıkları ve özel hakları arzu ederler. Onların istediği, insanların kendilerine boyun eğmeleri ve teslim olmalarıdır. İslam kelimesinin Türkçe anlamı "Teslim" olmaktır. İslam demek, "boyun eğmek, ve itaat etmek" demektir.

İslam dini narsisistin rüyasıdır. Kişilerin narsisist'e nasıl boyun eğdikleri önemli değildir. İster kendi istekleri doğrultusunda olsun, ister kılıç zoruyla olsun, narsisistin tek arzusu karşısında ki kişilerin ona sorgusuz sualsız, kayıtsız şartsız teslim olmalarıdır.

Narsisist kişiler kendilerine soru sormayan, hiç bir karşılık beklemeden saygı gösteren ve itaat eden koyunlar ararlar. Çok soru soran ve şüphe eden kişiler ise narsisistin korkulu rüyasıdır. Muhammed'in bu paranoyasını Kuran'da dahi görmek mümkündür. Muhammed müridlerine cevabı olmayan soruları sormamalarını emretmiştir. Günümüzde müslümanlar Muhammed'in peygamber olduğunu peşinen kabullenmiş kişilerdir.

Şüpheci bir kişi olarak ben, gerçekleri hacı hocaların süslü kelimelerinde değil, İslam tarihinin kanlı sayfalarında arayan bir kişiyim. Sorular sorarım, araştırırım ve sonucunda gerçekleri kendim bulurum. Başka insanların bana nelerin doğru, nelerin yanlış olduğunu söylemelerine izin vermem. Bana göre helal ve haram kavramı, 1400 sene önce yaşamış bir Arab'ın öğretileri değildir. Doğruyu ve yanlışı, helalı ve haramı sahip olduğum beynimi, mantığımı ve sağduyu meziyetimi kullanarak bulurum. Oysa İslam dininde müslümanlar iyi ve kötüyü, doğruyu ve yanlışı, helalı ve haramı ayırt edebilmek için kendi mantıklarını kullanamazlar. Onlara göre nelerin helal ve nelerin haram oluşu, Muhammed'in onlara öğrettikleridir. Örneğin İslam'da homoseksüellık haram, fakat sübyancılık helal. Alkol haram, fakat kafirleri öldürmek helal. Zina haram, fakat zina edenin ulu ortada gaddarca taşlanarak katledilmesi helal. Kadının bir saç telinin bile görünmesi haram, fakat kocasının onu dövmesi helaldir.

İslam dininde iyi bir müslüman olmak demek, iyi bir insan olmak demek değildir. Elbette evrensel ahlak anlayışına göre bir erkeğin sübyancı olması iyi bir insan olduğunu göstermez, aksine o kişinin hasta ve kötü bir insan olduğunu gösterir. Fakat İslam dinine göre bir erkeğin sübyancı olması kötü insan olduğu anlamına gelmez. İslam dininde kötü bir insan olmak demek, dini öğretileri az uygulamak demektir. Kişi zina ederse kötü bir insan, fakat zina edeni taşlayarak öldürürse dinine sadık, yani iyi bir insandır. Müslüman kişi ister sübyancı olsun, ister kadın döven olsun, hatta isterse yalancı bile olsun, yalanı kafirlere söylediği sürece o kişi iyi bir müslüman, dolayısı ile Muhammed ve Muhammed'in çorap kuklası Allah'ın gözünde iyi bir insandır. Yeter ki o kişi sakalını uzatsın, namazını kılsın, oruç tutsun ve tuvalete hangi ayağıyla girdiğine sürekli dikkat etsin.

Müslümanlar "İslam'da masum insanların öldürülmelerine izin verilmez" dediklerinde, henüz İslam'ı reddetmemiş kişilerden bahsederler. İslam'ı reddettiğiniz takdirde artık suçsuz değilsinizdir.

İslam'da kişilerin dini inançlarına saygı yoktur. Bakara süresinde ki "Dinde zorlama yoktur." ayeti sizi aldatmasın. Bu ayet Muhammed'in henüz güçsüz olduğu bir zamanda yazılmış, daha sonra Muhammed sayıca fazlalaşmış, kervan baskıncılığından çaldığı ganimetlerle güçlenmiş ve gerçek yüzünü ve emellerini göstermiştir. Muhammed çoğu kişiye müslüman olmaları için baskı ve zorlama uygulamıştır. Bunun örneklerini İslam kaynaklarında görmek mümkündür. Örneğin Ebu Sufyan ile başlayalım.

Muhammed, Mekke'nin fethi için büyük bir ordu ile Mekke'nın yakınlarına gelerek kamp kurar. Tehlikenin boyutunu sezen Mekkelilerin elleri ayaklarına dolanmıştır;

Bu arada son derece korkup telaşa kapılan müşrikler, reisleri Ebû Süfyan'la birkaç kişiyi durumu öğrenmek üzere vazifelendirdiler.[1]

Ebu Sufyan kaderine razı olmuş, Mekke'nin fethedileceğini önceden sezerek çaresiz bir şekilde mafya babası Muhammed'den Mekke halkı için bağış dilemeye giderken, Muhammed'in tetikçileri tarafından kıskıvrak yakalanır ve Muhammed'in huzuruna getirilir. Muhammed'in baş celladı Ömer, Ebu Sufyan'a dillere destan misafirperverlik örneği sunar;

Ebû Süfyan ve beraberindekiler, bir gece vakti bu vazifeyi yerine getirmek üzere Mekke'den çıktılar. İslâm ordusu karargâhına yaklaştıkları bir sırada mücahidler tarafından yakalandılar. O esnâda Hz. Abbas imdadına yetişmeseydi mücahidler tarafından epeyce hırpalanacaktı.
Hz. Abbas, Ebû Süfyan'ı alıp Peygamber Efendimizin yanına getirdi. Arkasından Hz. Ömer de eli kılıcının kabzasında Huzur-u Saadete girdi ve şu teklifi yaptı:
"Yâ Resûlallah! Allah, Ebû Süfyan'ı akidsiz ve ahidsiz ele geçirmek imkân ve fırsatını verdi. Müsaade buyur da boynunu vurayım."
Hz. Abbas müdahale etti:
"Yâ Resûlallah! Ben, ona emân vermiş bulunuyorum!"
Fakat Hz. Ömer, bu isteğinden vazgeçmedi. Aynı teklifini tekrarlayıp durdu. [2]

Bu ufak tartışmadan sonra Muhammed Abbas'a şöyle der;

"Ey Abbas! Ebû Süfyan'ı konak yerine götür! Sabahleyin yanıma getir"[3]

Sabah olur ve Ebu Sufyan yine Muhammed'in karşısına getirilir. Ebu Sufyan canının derdine düşmüş, çareyi mafya babası Muhammed'e övgüler yağdırmakta bulmuştur. ;

Hz. Abbas, Ebû Süfyan'ı sabahleyin Resûl-i Ekrem Efendimizin yanına getirdi. Resûl-i Ekrem, "Ey Ebû Süfyan! Henüz 'Lâ ilâhe İllallah' diyeceğin vakit gelmedi mi?" diye sordu.
Ebû Süfyan zavallıca bir cevap verdi:
"İyi ama bu kadar putları ne yapayım? Lât ve Uzza'dan nasıl vazgeçeyim?"
Hz. Ömer, Peygamber Efendimizin çadırı arkasında bekliyordu. Ebû Süfyan'ın bu sözlerini duyunca hiddetle, "Duâ et ki, çadırın içindesin. Dışında olsaydın, asla bu sözü söyleyemezdin" diye konuştu.
Ebû Süfyan, "Yâ Ömer! Yazıklar olsun sana! Sen de baban gibi sertsin. Hem sonra ey Hattab'ın oğlu, ben sana gelmiş değilim. Amcamın oğluna gelmişim. Onunla konuşacağım. Bırak da konuşalım" dedi. Peygamber Efendimize hitaben de şöyle dedi:
"Babam, anam sana fedâ olsun! Usluluk ve yumuşak huylulukta, şereflilikte ve akraba hakkını gözetmede senden daha üstünü yoktur."
Sonra bir müddet düşündü durdu. Bu düşünce onu bir nebze olsun hakka yakınlaştırdı. Şu itirafı yapmaktan kendini alamadı:
"Vallahi, sanırım ki, Allah'tan başka ilâh olmasa gerek. Çünkü, Allah'la birlikte başka ilâh da bulunmuş olsaydı, elbette beni zararlardan korur, iyiliklerden de faydalandırırdı."[4]

Ebu Sufyan artık Allah'ın varlığını istemeyerek de olsa kabul etmiştir. Müslümanlar Ebu Sufyan'ın bu zavallı halde İslam'ı kabul edişini ballandıra ballandıra anlatırlar. Onlara göre Ebu Sufyan Ömer'in kılıcını ensesinde hissederek "İslamla şereflenmiştir". Ebu Sufyan artık Muhammed gibi bir mafya babasının ayaklarına düşmüştür. Muhammed ise bu anın tadını doyasıya çıkarmaktadır. Bakınız Muhammed, bir zamanlar ona karşı savaşan müsrikler ordusu kumandanının gururu ile nasıl oynamaktadır;

Peygamber Efendimiz, bu sözlerinden onun "Lâ ilâhe illallah" gerçeğini kabul ettiğine kanaat getirdi. Bu defa da, "Ey Ebû Süfyan! "Muhammedün Resûlullah" diyeceğin zaman daha gelmedi mi?" diye sordu.
Ebû Süfyan bir an durakladı. İçindeki düğümü tam mânâsıyla çözemiyordu. Nereden geldiğini bilmediği bir şüphe vardı içinde. "Yâ Muhammed," dedi, "bunun için bana biraz müddet tanı. Zira, bundan dolayı zihnimde biraz şüphe var."
Bu esnâda Hz. Abbas söze karıştı:
"Ey Ebû Süfyan," dedi, "yazıklar olsun sana! Aklını başına topla! Ne yaptığının farkında mısın? Boynun vurulmadan önce, Müslüman ol! Allah'tan başka ilâh olmadığına ve Muhammed'in Allah'ın Resûlü olduğuna şehâdet getir!"
Bunun üzerine Ebû Süfyan şehâdet getirip Müslüman oldu.[5]

Ebu Sufyan bu olay sonrası "İslamla şereflenir" ve akabinde Muhammed'in politik hedefleri için hizmete başlar.

İslamla şereflenen bir başka kişi ise Ka'b bin Züheyr'dir. Züheyr dönemin ünlü şairlerinden biri idi. Sürekli Muhammed'i eleştiren şiirler yazmıştır. Mafya babası Scarface Muhammed, akabinde Züheyr için şu sözleri söylemiştir;

"Kim Kâ'b bin Züheyr'e rastgelirse, onu öldürsün! Kanı şu andan itibaren mübah kılınmıştır."[6]

Züheyr'in öz kardeşi Büceyir müslümandı. Buceyir Muhammed'in ne derece tehlikeli bir mafya babası olduğunu bildiği için kardeşini uyarmak için ona bir mektup yazar;

Bu müsaadenin verilmesinden sonra, Kâ'b'ın uğrayacağı âkıbet şüphesiz dehşetli olacaktı. Bunu düşünen kardeşi Büceyr, son bir defa kendisini ikaz edip nasihatta bulunmak üzere bir mektup yazdı. bundan kurtulabilmenin tek çaresinin de ancak, Hz. Resûlullaha gelip af dilemek olduğunu bildirdi.[7]

İslam'ın nurani güzelliğini vücudunun her hücresinde hissetmeye başlayan Züheyr çareyi Mafya babasını ziyaret edip af dilemekte bulur. İslam kaynakları Züheyr'in İslamla şereflenişini şu şekilde anlatır;

Mektubu alan Kâ'b, yerinde duramaz bir hale gelmişti. Âdeta kocaman yeryüzü kendisine dar gelmeye başlamıştı. Her an son nefesini verecekmiş gibi ecel teri döküyordu. Aleyhinde verilen bu karar üzerine, kurtulamayacağını anlamıştı. İki şeyden birini tercih etmek zorundaydı: Ya şirkte devam edecek ve ele geçmemek için köşe bucak kaçacaktı, veyahut Hz. Resûlullahın huzuruna çıkarak sadakât elini uzatıp, o âna kadar yaptıklarından pişmanlık duyduğunu itiraf edecek ve af dileyecekti.
Ka'b akıllı davranıp ikinci yolu tercih etti. Zaten kardeşinden mektup gelir gelmez de, iç âlemini bir pişmanlık duygusu kaplamıştı.
Uzun mesafeyi kısa zamanda katedip Medine'ye gelen Ka'b, Resûl-i Ekremin huzuruna çıktı. Peygamberimiz, onu şahsen tanımıyordu. Kâ`b, bu durumu akıllıca kullandı. Peygamber Efendimizin, huzurunda diz çöküp mübârek elini tuttuktan sonra zekice şöyle bir teklifte bulundu:
"Kâ'b bin Züheyr, tevbe etmiş ve Müslüman olarak huzuru saadetinize gelmek istiyor. Ben, onu size getirsem, ona emân verir, tevbesini ve Müslümanlığını kabul eder misiniz?
"Kâ'b, şiirleriyle Müslümanları üzmekten vazgeçer ve bundan pişmanlık duyup Müslüman olursa artık Resûl-i Kibriyâ ile arasında bir mesele kalmamış demekti. Nitekim, Resûl-i Ekrem bu teklife, "Evet" cevabı vererek bu kanâatını izhar buyurdu.
Bu cevap üzerine, Ka'b'ın mânâ âlemi birden bire parladı ve elini Hz. Resûlullahın elinden ayırmadan şehâdet getirdi:
"Şehâdet ederim ki, Allah`tan başka ilâh yoktur! Ve yine şehâdet ederim ki, Muhammed Allah`ın Resûlüdür."
Resûl-i Ekrem Efendimiz (a.s.m.) ve etrafında bulunan Sahabîler bir anlık bir hayrete kapıldıktan sonra, Peygamber Efendimiz (a.s.m.), "Sen kimsin?" diye sordu.
Kâ'b, "Ben, Kâ'b bin Züheyr'im Yâ Resûlallah" diye cevap verdi.
O sırada Ashabdan biri ortaya atıldı. "Yâ Resûlallah! İzin ver de şu Allah düşmanının boynunu vurayım" dedi.
Peygamber Efendimiz (a.s.m.), "Bırak onu! O, şu âna kadar içinde bulunduğu durumdan pişmanlık duymuş ve Hakka dönmüş olarak gelmiştir"[8]

İlginçtir ki, Cebrail bile Muhammed'e gelen kişinin aslında Züheyr'in ta kendisi olduğunu bilememiştir. Kaynaklardan açıkça görülmektedir ki bu insanlar hayatlarını kurtarabilmek için müslüman olmuşlardır. İslam dininin temeli yalanlarla doludur. Müslümanlar hayatlarını kurtarabilmek için müslümanlığı seçmiş bu kişilere "islamla şereflendiler" diyerek, ne kadar utanmaz, arlanmaz, gurur ve haysiyet yoksunu olduklarını ispatlarlar.

Diğer bir rivayet ise şöyledir;

Üsame İbnu Zeyd (ra)'i dinledim, diyordu ki: "Resulullah (sav) bizi Huruka'ya gönderdi. Sabah baskını yapıp hezimete uğrattık. Ben ve Ensar'dan biri, Hurukalı bir adama rastladık. Adama galebe çalmıştık, Lailaheillallah dedi. Adam bunu söyler söylemez Ensari savaşmayı bıraktı, ben devam ettim ve mızrağımı saplayıp öldürdüm. Medine'ye geldiğimiz zaman benim yaptığım, Resulullah'ın kulağına ulaşmış. (Beni çağırttı ve) "Ey Usame! Sen, lailaheillallah dedikten sonra adam mı öldürdün?" diye sordu. Ben: "O bunu, canını kurtarmak için söyledi!" dedim. Resulullah (sav): "Sen onu Lailaheillallah dedikten sonra öldürdün mü?" dedi. Bu cümleyi o kadar çok peşpeşe tekrar etti ki, keşke bugünden daha önce müslüman olmasaydım (müslüman olarak böyle bir cinayeti işlememiş olurdum) diye temenni ettim. "[9]

Üstte ki hadiste Hurukalı adam öldürülmemek için "lailaheillallah" diyor ve müslümanlar adamın bu feryadını samimi bulmadıkları için onu oracıkta katlediyorlar. Olay Muhammed tarafından işitildiğinde ise Muhammed adamlarına "Sen onu Lailaheillallah dedikten sonra öldürdün" diyerek azarlıyor. Hadisten çıkan anlam şudur ki, sayet Hurukalı adam "lailaheillallah" demeseydi, öldürülmesi helal olacaktı. Gördüğünüz gibi Muhammed kainatın efendisi olduğu gibi, ayrıca hümanistik anlayışta da rakip tanımaz bir kişilikti. Hadis ayrıca Müslümanların savunmasız kişileri hiç acımadan öldürdüklerinide doğrulamaktadır.

Mevzu bahis "hoşgörü" olduğunda, tarihte ki hiç bir insan kainatın efendisinin eline su dökemez. Bakınız Muhammed efendi, Haris bin Ka'boğullarını nasıl İslam'a davet etmiştir;

Resûlullah'ın Halid bin Velid'e emri şöyleydi:"Onları üç gün İslâma dâvet et, icâbet ederlerse, gerekeni yap. Şayet icabet etmekten kaçınırlarsa onlarla savaş!" [10]

Hoşgörü ve barışta şampiyonluğu hiç kimseye kaptırmayan Muhammed efendi, ayrıca iş fidye ve şantajcılığa geldiğinde de rakip tanımazdı. Bakınız Muhammed, Malik denen zavalli adamın karısını ve çocuklarını ona karşı nasıl bir yem gibi kullanmaktadır;

Peygamber Efendimiz şöyle buyurdu:
"Ona haber veriniz ki, eğer Müslüman olur, yanıma gelirse, kendisine ev halkını ve malını geri verir, Ayrıca da yüz deve ihsan ederim."
Heyet, haberi kendisine götürünce Mâlik, çıkıp Hz. Resûlullahın huzuruna gelerek Müslüman oldu. Resûl-i Ekrem vaad ettiği şekilde kendisine ev halkını, malını teslim etti, hem de yüz deve ihsanda bulundu.Resûl-i Kibriyâ Efendimiz yüz deve ihsanından başka, düne kadar en şiddetli düşman olan Mâlik bin Avf'ı, kabilesinden Müslüman olanlar üzerine vâli tayin ederek taltif etti.[11]

İslam tarihi iste böyle İslamla şereflenmiş kişiler ve kabilelerle doludur. Bu durumda bana düşen görev siz okuyuculara gerçekleri göstermek, size düşen görev ise herşeyden şüphe etmektir. Benim yazılarım dahil, herşeyden şüphe edin. Şayet bu yazıda kullandığım hadislerde bir çarpıtma yapmış isem yüzüme vurun. Beni yalancılıkla suçlayın. Sorular sorun. İnanmayın, kendiniz araştırın. Kendi ışığınızı kendiniz bulun..

Saygılar..

Kaynaklar
[1] Sîre, 4:42; Tabakât, 2:135; Taberî, 3:114.
[2] Sîre, 4:45; Taberî, 3:116.
[3] Taberî, 3:116
[4] Sîre, 4:46; Taberî, 3:116; İnsanü'l-Uyûn, 3:18.
[5] Sîre, 4:45-46; Taberî, 3:116; İnsanü'l-Uyûn, 3:18-19.
[6] İbn-i Kesîr, Sîre, 3:705; Mevahibü`l-Ledünniye, 1:221.
[7] Sîre, 4:144; Ibn-i Kesîr, 3:699.
[8] Sîre, 4:146-147; ibn-i Kesîr, Sîre, 3:700-705; Uyunü`l-Eser, 2:209-212
[9] Buhari, Diyat 2; Müslim, İman 158, (96); Ebu Davud, Cihad 104, (2643)
[10] İbni Hişâm, Sîre, 4:239; İbni Sa`d, Tabakât, 1:339
[11] Sîre, 4:133; Taberî, 3:135 ,Sîre, 4:134; Taberî, 3:136.

Muhammed'in sinsiliği

2008-10-18T12:13:00.000-07:00

Günün birinde Muhammed'in Medine'ye getirdiği Mekkeliler (Muhacirler) ve Medine'nin yerli halkı (Ensar) arasında bir kavga çıkar. Bu olay Muhammed'in şehir dışında "kervan yağmalama" faaliyetlerini sürdürdüğü bir zamanda gerçekleşir. Medine'de tanınan bir isim olan Abdullah İbn Ubey bu olay karşısında çılgına döner ve söyle konuşur;

Avf ibnu'l-Hazrec oğullarının dostu Sinan el-Cühenî ile suyun başında karşılaşıp sıkışmışlar ve tartışmaya başlamışlar. Sinan el-Cühenî "Yetişin ey ansar!" diye bağırırken Cahcâh da "Yetişin ey muhacirler!" diye bağırmış. Abdullah ibn Übeyy ibn Selûl buna çok kızmış. Yanında kabilesinden bir grup ve henüz yaşı küçük olan Zeyd ibn Erkam da varmış.

İbn Übeyy: "Bunu da mı yaptılar? Çoğaldılar da bizi beldemizden mi kovacaklar? Bizim ve Kureyş celâbîbi'nin misali aynen "Besle köpeğini yesin seni" misali gibidir. Ama Allah'a yemin olsun ki eğer Medine'ye dönecek olursak elbette aziz olan zelîl olanı mutlaka oradan çıkaracaktır." dedi, sonra da yanında bulunan kabilesinden arkadaşlarına: "Bunu kendinize siz yaptınız: Onları beldenize aldınız, mallarınızı onlarla paylaştınız. İşte yaptığınızın neticesi. Allah'a yemin olsun ki şayet elinizdekileri onlara vermeyip tutsaydınız ülkenizden ayrılıp başka taraflara giderlerdi." dedi. [1]

Bu haber Muhammed'in kulağına geldiğinde derhal Ubey'i öldürtmek istemiştir. Muhammed'in haydutlarından biri olan "Hubab", Ubey'in öz oğludur. Babasının öldüreleceğini duyan Hubab Muhammed'e gelerek söyle demiştir;

Taberî'nin Ahmed ibn Mansûr kanalıyla İkrime'den rivayetle zikrettiğine göre Abdullah ibn Übeyy ibn Selûl'un Hubâb adında bir oğlu varmış ve Rasûlullah (sa) onun adını Abdullah olarak değiştirmiş. İşte bu Abdullah, Rasûl-i Ekrem (sa)'e gelmiş ve:

"Ey Allah'ın elçisi, babam Allah'a ve Rasûlü'ne eziyet veriyor, beni bırak onu öldüreyim." demiş. Rasûlullah (sa) da: "Babanı öldürme." buyurmuş. Bir süre sonra Abdulalh tekrar gelmiş ve: "Ey Allah'ın elçisi, babam Allah'a ve Rasûlü'ne eziyet veriyor, beni bırak onu öldüreyim." demiş. Rasûlullah (sa) yine: "Babanı öldürme." buyurmuş. O: "Ey Allah'ın elçisi, abdest al da abdest aldığın sudan ona içireyim. Belki kalbi yumuşar." demiş, rasûlullah (sa) da abdest alıp o sudan Abdullah'a vermiş; o da götürüp babasına içirmiş ve: "Biliyor musun sana ne içirdim?" demiş, babası: "Evet, bana annenin sidiğini içirdin." demiş. Abdullah da: "Vallahi hayır, sana Rasûlullah'ın abdest suyundan içirdim." demiş.[2]

Taberi eserinde Ubey'den bahsederken "Abdullah ibn Übeyy onların (kayminin) içinde sânı yüce birisiydi."[3] diye devam etmektedir. Medineliler Ubey'e saygı duyarlardı. Muhammed'de elbet bunun bilincindeydi. Ubey gibi halkı tarafından saygı duyulan bir adamı öz oğlunun elleriyle öldürtmek, Muhammed için beklenmedik tatsız sonuçlara neden olabilir ve Ensar halkı Muhammed'e karşı dönebilirdi. Muhammed Ubey'i öldürtmek istediğini fakat halkın tepkisinden çekindiğini dile getiriyor;

Ömer ibnu'l-Hattâb, Rasûlullah (sa)'ın yanına geldi: "Ey Allah'ın elçisi, bu adam hakkında bana izin ver, o halkı fitneye düşürüyor. İzin ver ki onun boynunu vurayım." dedi. Hz. Ömer, Abdullah ibn Übeyy'i kastediyordu. Rasûlullah (sa): "Ey Ömer, ben sana onu öldürmeni emredersem gerçekten onu öldürür müsün?" buyurdu. Ömer: "Allah'a andolsun ki onu öldürmemi emredersen muhakkak onun boynunu vururum." dedi. Rasûlullah (sa) ona: "Otur." buyurdular. Bu sırada Ansardan ve Abdu'l-Eşhel oğullarından olan Üseyd ibn Hudayr geldi ve: "Ey Allah'ın Rasûlü, bana izin ver şu halkı fitneye düşüren adamın boynunu vurayım." dedi. Rasûlullah (sa): "Ben onu öldürmeni emredersem gerçekten onu öldürür müsün?" buyuranca "Evet, Allah'a andolsun ki bana onu öldürmemi emredersen kulağının dibinden kellesini kılıcımla kopartırım." dedi. Rasûlullah (sa) ona da: "Otur." buyurdu. Sonra ashabına "Yola çıkılacağını ilân etmelerini emretti ve sıcakta yola çıkıldı. O gün ve gecesi yol aldılar. Ertesi günü de yürüyüşe devam ettiler, sonra konakladılar, sonra yine aynı şekilde sıcakta yola çıkıldı ve el-Müşelle'den itibaren üç gün yürüyerek Medine'de sabahladı.

Rasûlullah (sa) Medine'ye gelince Hz. Ömer'e haber gönderip buyurdu ki: "Ey Ömer, eğer ben onu öldürmeni emretseydim onu öldürür müydün? Hz. Ömer: "Evet ey Allah'ın elçisi." dedi. Bunun üzerine Hz. Peygamber (sa): "O gün eğer onu öldürmüş olsaydın birçok kişinin burnunu sürtmüş olurdun. Bugün de onu öldürmelerini emretsem elbette bu emrime imtisal ederler. Ancak insanlar, benim ashabım arasına fitne kattığımı ve onları birbirine kırdırdığımı söylerler." buyurdu.[4]

Taberi ise olayı şöyle açıklar;

Onun bu sözlerini duyan Zeyd ibn Erkam oradan ayrılıp Hz. Peygamber (sa)'in yanına geldi ve Hz. Peygamber (sa) gazveyle ilgili işlerini bitirirken duyduklarını O'na haber verdi. O olanları Hz. Peygamber (sa)'e haber verirken Hz. Ömer de Efendimiz (sa)'in yanında idi. "Ey Allah'ın elçisi, Abbâd ibn Bişr ibn Vakş'a emret, gidip şu adamı öldürsün." dedi. Rasûlullah (sa): "Ey Ömer, insanlar, Muhammed ashabını öldürüyor, dedikleri zaman halimiz nice olur?[5]

Muhammed Ubey'in suikastı konusunda zekice geri adım atmıştır. Diğer yandan Ubey'in oğlu Hubab(Abdullah) ise İslam kültünün insan üzerindeki psikolojik baskısını gözler önüne sermektedir. Hubab, Muhammed'e olan sadakatını sergilemek için babasını bir çırpıda gebertmek istemiştir. Hubab'ın bu deliliği İslam tarihçileri ve ilahiyatçılar tarafından "örnek bir davranış" olarak empoze edilir. Bu olay Muhammed'in müridleri üzerinde ne derece kontrol sahibi olduğunu göstermekte ve müridlerinin beyinlerinin ne derece yıkandığı hakkında bize ip uçları vermektedir.. Akabinde Muhammed abdest aldığı suyu Hubab'a verir ve suyu babası Ubey'e içirmesini emreder.

Muhammed'in abdest suyu insanlara şifa verirdi. Muhammed'in sidiğinin, tükürüğünün ve abdest suyunun insanları nasıl iyileştirdiğini okumak için tıklayınız. Muhammed'in abdest suyu sadece diğer insanların dertlerine değil, bazen Muhammed'in dertlerine de deva olurdu. Ubey bu abdest suyunu içtikten bir kaç gün sonra esrarengiz bir şekilde ölmüştür.

Kaynaklar
[1] Taberî, age. XXVIII,74-76; İbn Hişâm, es-Sîretu'n-Nebeviyye, Beyrut 1391/1971, 01,302-305.
[2] Taberî, age. xxvm,73.
[3] Taberî, age. xxvm,73.
[4] İbn Kesîr, age. vm,i58-i59. Bedreddin Çetiner, Esbab-ı Nüzul, Çağrı Yayınları: 2/888-889.
[5] Taberî, age. XXVIII,74-76; İbn Hişâm, es-Sîretu'n-Nebeviyye, Beyrut 1391/1971, 01,302-305.

İslam Fanatizmi

2008-10-15T22:03:00.000-07:00

İslam dinini ve İslam fanatizmini anlayabilmek için müslümanların İslam tarafından nasıl karakterize edildiklerine ve yine İslam'in diğer kültlerle ne gibi benzerlikleri paylaştığına bakmak lazımdır. İslam dinine inananların sayısı yaklaşik olarak 1.2 milyar. Bir çoğu iyi insan oldukları gibi, ailelerine bağlı, arkadaşçil, iyi komşu ve kısaca iyi kişilerdir. Kendilerinde kültsel bir fanatizme alet olduklarına dair belirgin bir semptom ya da işaret barizce görünmeyebilir. Ancak, dış görünüş sizi aldatmasın. İslam bir kült olduğu gibi, müslümanlar ekstremist ve kültist bir düşünce yapısına sahiptirler.

İnsanlar sırf katil ya da terörist olmak için herhangi bir dine katılmazlar. Terörizm her halükarda dinlere ve hümanizme opozit bir antitezdir. Öyle ise kişileri bu çirkin fanatizme, sağduyuyu görmezlikten gelmeye, alçakça ve barbarca çarpışmalara girmeye ve din adına masum çocukların canlarını alıp kendi canlarını bile vermeye odaklayan sebep nedir? İnananların bu tür gayeleri onları davalarında haklı olduklarını kanıtlıyor mu? Aklı başında bir insan bana herhangi bir dinin tanrısının neden küçük ve masum bir çocuğun kaza eseri bile olsa öldürülmesine izin verdiğini açıklayabilir mi? Vicdan sahibi bir müslüman her ne kadar koyu dinci olursa olsun, kafirliğin ve dinlerin daha anlamını bile bilmeyen küçücük bir çocuğun hunharca öldürülmesine gönlü razı olmaz, olamaz. Oysa ki bakınız bugün 1.2 milyar kişinin gıpta ile baktığı ve itaat ettikleri peygamber efendi, yetişkin kafirlerle kaza eseri ölen çocuklar hakkında ne demektedir;

Gece baskınlarında, kafirler toptan kılçtan geçirilirken, evler yakılıp yıkılırken, öldürülenler arasında kadınlar ve çocuklar da bulunuyordu.
Bunun üzerine, Peygamber'e arkadaşlarından biri şöyle sordu:
"Ya Resulallah! Evlere yapılan gece baskınlarında, müşriklerin kadınları, çocukları da öldürülüyor, ne dersin?"
"Kadın ve çocuklar da onlardandır.(Bkz.Ebu Davud, Cihad/102, hadis 2638; Cihad/121, hadis 2672; Ibn Mace, Cihad, hadis 2840; Ahmet Ibn Hanbel, 4/46; Tirmizi, Siyer/19, hadis 1570)"

Müslümanlar, Muhammed'in peygamber olduğuna inandıkça, o'nun yaptığı kötülükleri ve çirkin davranışları maruz ve kabul edilir görmekten başka hiç bir seçeneği olmayan kültist ve hasta kişiliklerdir.

Bugünün ılımlı müslümanları, yarının teröristleri ve bebek katilleridir.

İslam terörünü ayakta tutup yok olmasına mani olan, İslami temize çıkarmaya çalışan ılımlı müslümanlardır.

İslam'in ılımlı müslümanları var oldukça, insaniyet, islamiyet'e yenik düşmeye ve yenilgiye mahkum olmaya devam edecektir..

Sexy Huri

Muhammed-ül emin zırvalığı

2008-10-15T21:54:00.000-07:00

Müslümanlar Muhammed'in zamanında sözüne çok güvenilir bir kişi olduğunu ve dürüst olduğundan dolayı Mekkelilerin o'na "Muhammed-ul emin" yani güvenilir kişi dediğini söylerler.

Öncelikle belirtmek isterimki "Emin" sıfatı sadece Muhammed'e değil, başkası namına mal götürüp mal satan emanetçilere verilen bir sıfattır. Muhammed Hatice için çalıştığı zamanlarda tıpkı başka tüccarlara çalışan diğer "emanetçiler" gibi "Emin" diye tanınırdı.. Türkçe'mize Arapça'dan geçen emanet kelimeside zaten emin kelimesinden türemiştir.

Kişiye emin sıfatı verilmesi için sadece emanetçi olmakda gerekmiyordu..

Emin el-mektebe = Kütüphane bakıcısı yada emanetçisi

Emin el-şorta= Güvenlik yada zaptiye

Meclis el- ümna= Mütemet meclisi "ümna"kelimesi emin kelimesinin çoğul şeklidir.

Mekkelilerin Muhammed'e çok güvendikleri için emin ismini verdikleri iddiası tamamen uydurmaca ve düzmecedir..

Mekkelilerin Muhammed hakkında aslında ne düşündükleri Kuran'da yazmaktadır..

"Dediler ki: "Ey kendisine Zikir (Kur'an) indirilen kimse! Sen mutlaka delisin!"

Mafya Babası Muhammed

2008-10-14T09:37:00.000-07:00

İbn-i Hacer (rahimehullah) şöyle der: "Bu hadisten şunları anlamaktayız: Kendisine davet ulaştığı halde küfürde ısrar eden müşrikleri ve eli, dili veya malı ile Rasulullah’ın (sallallahu aleyhi ve sellem) aleyhine müşriklere yardım edenleri suikast ile öldürmek caizdir. Yine düşman hakkında casusluk yapmak, onlara ansızın saldırmak, müşriklere karşı savaşta şiddete başvurmak, maslahat için gerçek dışı şeyler anlatmak ve az sayıda Müslüman ile çok sayıdaki müşriğe karşı saldırmak caizdir."

Fethu’l-Bari, 7/354

İbn-i Kudame (rahimehullah) şöyle der: Kafirlere geceleyin baskın yapmak ve haber vermeden öldürmek caizdir. Ahmed, geceleyin baskın yapmakta bir sakınca olmadığını söyler. Zaten Rumlara geceleyin baskın yapılmadı mı?

El-Muğni ve’ş-Şerhu’l-Kebir, 10/503

Ebu Afak

Muhammed 622 yılında hicret ederek Medine'ye vardıktan sonra kendisi hakkında eleştirilerde bulunan Yahudi ve diğer putperest Arapların teker teker seslerini kestirmiştir. Muhammed'den nasibini alan kişilerden biri ise zavallı yaşlı adam Ebu Afak'dir. Ebu Afak Medine'de kendi halinde yaşayan 120 yaşında bir Yahudidir.

Ebu Afak'ın suçu diğer Medinelilere Muhammed hakkında şiir yazarak sorgulamaya teşvik etmesiydi.

İslam alımı İbn İshak'ın "Siret Resulullah" eserinde bahsettiği olay şu şekilde geçmiştir;

Ebu Afak, Ubayda kabilesinden biriydi. Allah'ın elçisinin "El-Harit B. Suveyd B. Samit" adlı kişiyi öldürmesini hazmedemiyor ve eline aldığı kalem ile şiir yazarak hoşnutsuzluğunu su sözlerle dile getiriyordu;

Uzun yıllar yaşadım
Ama Kayla Oğulları gibi
Bir araya geldiklerinde
Üstlendikleri şeyi yapma ve müttefikleri konusunda
Onlardan daha sadık olan,
Dağları deviren ve hiç bir zaman boyun eğmeyen
Bir topluluk ya da halk grubu görmedim
Onlara gelen bir atlı onları
Her konu hakkında
"Haram" ve "Mübah" diyerek ikiye ayırmıştır
Yücelik ve krallığa inansaydınız
Tubba'yı izlerdiniz

Not= Tubba, eskiden Arap topraklarını işgal etmiş Yemenli bir hükümdar. Kayla oğulları o'na karşı koymuşlardı.

Bunun üzerine Allah'in sevgi ve hoşgörü abidesi peygamber efendi, "örnek insan" Muhammed, tıpkı günümüzde ki bir uyuşturucu kaçakçılığı yapan mafya babası tabiri ile "Bu alçağı benim için kim halledecek!!" beyanatında bulunmuş ve "ağıtçılardan" biri olan Salim B. Umayr bu "suikast" görevini üstlenerek yaşlı adamı gece karanlığında katletmiştir.

Umama b. Müzayrıya adında bir şair; Ebu Afak' in öldürülmesi olayından hemen sonra şu satırları yazmıştır:

Sen Tanri dini' ne ve Muhammet'e '-Yalancısın-' dedin...
(Bu nedenle) geceleyin bir Hanif sana yaklaştı, senin güvenini kazandı.
'Yaşına ragmen al bunu Ebu Afak-' diyerek (hançeri göğsüne sapladı ve)seni gebertti...
Gece karanlıklarında seni geberten yaratık insan mı idi? yoksa Cin mi?, hiç bilemiyorum".

(Kaynak: Ibn Sad, Tabakat, cilt 2)

Gerçekten de Ebu Afak 'ın öldürtülmesi pek feci bir şekilde olmuştur. Cinayeti işlemeyi şerefli bir iş gibi üzerine alan Salim b. Umayyr, gece karanlığında Ebu Afak 'ın evine giderek sanki onu dostça ziyaret ediyormuş gibi görünmüş, ve kendisini ağırlamak için kapıyı açan ihtiyarcığı oracıkta kılıçla yere sermiştir.

Muhammed'in bu yaşlı adamı öldürtmesi elbette kendisine fiziksel bir tehdit olarak gördüğü için değildi. 100 yaşını aşkın bu zavallı yaşlı adamın tek suçu Muhammed'i "eleştirmekti". Narsisist liderler kişilikleri icabi kendileri hakkında en ufak eleştiriye bile tahammül edemezler. Ebu Afak için hiç bir İslami kaynakta Muhammed'i yaralamak ya da öldürmek gibi bir girişiminin ya da planının olduğu yazmamaktadır. Allah'ın örnek insan olarak gönderdiği peygamber efendi, Ebu Afak'la hiç bir zaman yüzleşmemiş, tam aksine gaddar, acımasız bir mafya babası gibi tetikçilerine öldürülmesini emretmiştir.

Şimdi ise Ebu Afak'in cinayeti hakkında sorularımı sormak istiyorum;

1) Muhammed'in 120 yaşında zavallı adamcağızı geceleyin kallesçe öldürtmesi, bize Muhammed'in kişiliği hakkında ne gibi ipuçları veriyor?

2) Ebu Afak, Muhammed'i eleştirdiği için onun güvenirliliğine bir tehdit olabilir. Fakat bu onun geceleyin kallesçe bir suikastla öldürülmesi için yeterli bir neden midir? 120 yaşında yaşlı bir adamın eleştirileri, koskoca Allah'ın peygamberine ne derece tehdit unsuru olabilir? Bedir'de Muhammed'e melekler yardım etmemiş miydi? Öyle ise, Muhammed neden bu yaşlı adamdan korkup onun öldürülmesini emretmiştir?

3) Fikirlerimiz uyuşmuyor veya benim hakkımda eleştirilerde bulunuyorsunuz diye, geceleyin uykunuzda evinize sızıp, sizi öldürme hakkını kendimde bulabilir miyim?

4) Şayet bu suikastin gerçekleşmesini emreden "örnek insan" Muhammed bunu yapıyor ise, bugün İslam karşıtı konuşan ya da eleştirilerde bulunan sayısız kişinin müslümanlarca katledilmelerini bu olaya bağlayabilir miyiz?

5) Muhammed bugün yaşıyor olsaydı, sırf bu olay yüzünden bugünün kanunları ve yasaları gereği hapise girmesi gerekmiyor mu?

6) Modern dünyanın bugünkü terbiye, ahlak, insani düşünce yapısına ve kurallarına göre Muhammed'in bu davranışına "örnek insan" davranışı diyebilir miyiz?

Ka'b bin Eşref

Hz. Peygamber bir gün "Şu Ka'b b. Eşref denen adam Allah'a O'nun Resûlüne eziyet etmektedir.

"Bizi ondan kim kurtaracak?"dedi.

Muhammed b. Mesleme kalkarak "Ey Allah'ın Resûlü! Onu öldürmemi ister misiniz?"diye sordu.

Hz. Peygamber de "Evet!"dediler.

Bunun üzerine Muhammed b. Mesleme "O halde müsaade et de ona yalan söyleyeyim"dedi.

Hz. Peygamber ona bu konuda izin verdi. Bundan sonra Muhammed b. Mesleme, Ka'b'a giderek "Bu adamın aldığı sadakalar bizi zayıf düşürdü. Senden borç istemeye geldim"dedi. Ka'b da "Yemin ederim ki o sizi usandıracaktır"dedi. Muhammed de "Biz ona bir kere bağlanmış olduk; sonucun ne olacağını görmeden de bırakmak istemiyoruz. Peki sen bize borç olarak bir veya iki yük hurma verebilir misin?"dedi. Ka'b "Sana borç verebilirim ama rehin olarak ne bırakacaksın?"dedi. Sahabiler "Sen ne istiyorsan onu söyle!"dediler. Ka'b da "Rehin olarak hanımlarınızı bırakınız"dedi. Sahabiler "Hayır, hanımlarımızı sana rehin olarak bırakamayız; çünkü sen Arapların en güzelisin"dediler. Ka'b da "O halde çocuklarınızı rehin olarak bırakın!"dediler. Bunun üzerine sahabiler "Hayır, çocuklarımızı da bırakamayız. Çünkü büyüdüklerinde "İki yük hurma karşılığında rehin bırakılan değil misin?"diye küçümsenecekler ve bu da bizim için bir utanç olacaktır. Fakat sana zırhlarımızı bırakabiliriz"dediler. Muhammed b. Mesleme gece geleceğini söyleyerek oradan ayrıldı. Geceleyin yanında Ebu Nâile olduğu halde geldi. Ebu Nâile, Ka'bin süt kadeşi idi. Ka'b onları yukarıya davet ettiyse de onlar çıkmayıp kendisinin aşağıya gelmesini istediler. Bunun üzerine karısı "Ne olursun gitme! Ben bu sesten kan kokusu alıyorum"dedi. Ka'b da "Korkma! Bunlar Muhammed b. Mesleme ile kardeşim Ebü Nâile'dir. Onlardan bana bir zarar gelmez. Kaldı ki kerim bir kimse geceleyin kavgaya bile çağrılsa icâbet eder"dedi.

Muhammed b. Mesleme, Ebu Abs b. Cebr, Hâris b. Evs ve Abbâd b. Bişr'i de beraberinde getirmişti. Onlara "Ka'b bizim yanımıza geldiğinde ben onun saçlarını tutup koklayacağım. Onu sıkıca tuttuğumu anladığınızda üzerine çullanıp ona vurunuz!"dedi. Ka'b süslü elbiseler giyip güzel kokular süründükten sonra aşağıya indi. Onun aşağıya inmesiyle etrafı güzel bir koku kapladı. Muhammed b. Mesleme, Ka'b'a "Ömrümde bu kadar güzel bir koku görmedim"dedi. Ka'b' da "Benim yanımda bundan çok daha güzeli vardır: O da Arapların en güzeli ve onların en güzel kokanı olan karımdır"dedi. Muhammed b. Mesleme "Saçlarını koklamama izin verir misin?"dedi. O da "Tabi ki koklayabilirsin!"dedi. Muhammed b. Mesleme onun saçlarını kokladı ve arkadaşlarına da koklattı. Bunun üzerine Muhammed ikinci kez koklayıp koklayamayacağını sordu, Ka'b olumlu cevap verdi. Koklayabilmesi için de başını hafifçe eğdiğinde Muhammed onu saçlarından sıkıca yakaladı ve arkadaşlarına "Haydi! Onu öldürünüz!"dedi. Hep birden saldırarak Ka'b'ın işini bitirdiler ve sonra da Hz. Peygamber'e giderek durumu ona haber verdiler.

Kaynak: Fethü'l-Bâri VII/239 (Buharî'den, O da Câbir bin Abdillah'tan)

Esma Bint Mervan

Esma bint Mervan, Umayya b. Zeyd kabilesinden 5 çocuklu şair bir kadındır. Bu kadın Ebu Afak adlı 120 yaşında zavallı bir adamın ve Benü Nadir kabile reisi Ka'b'ın kallesçe öldürülmesini kınamış ve kalemini alarak şu dizeleri yazmıştır;

B. Malik ve El-Nabit ve Auf ve El-Khazraj'e saygı duymuyorum.
Sizden biri olmayan bir yabancıya
Murad yada Mahrij (yemenli iki kabile) olmayan bir yabancıya itaat ediyorsunuz.
Ahcının pişirdiği yemeğin olmasını bekleyen aç adamlar gibi bekleyen
Resinizi öldüren bu adamdan (Muhammed'den) size iyilik geleceğinizi mi bekliyorsunuz?
Aranızda onu gafil avlayarak ona saldıracak
Ve ondan gelmeyecek yardımı bekleyenlerin
Umutlarına son verecek gururlu bir adam yok mü?

(Kaynak Ibn Sad, Siret resul)

Muhammed efendi bu kadının söylediklerini duyar duymaz "Beni Mervan'ın kızından kim kurtaracak?" diyor.
Muhammed'in tetikçilerinden biri olan Umayr B El-Hatmı bu işi üstleniyor ve geceleyin kadının evine girerek 5 çocuğunun gözleri önünde savunmasız kadını öldürüyor. Kadıncağızı çocuklarının önünde doğrayan tetikçi Umayr, sabah olur olmaz çetenin ele başına, yanı Muhammed'e kadının işini bitirdiğini bildiriyor.

Muhammed ise Umayr'a "Allah'a ve önün halkına yardım ettin Ya Umayr!" diyor.
Umayr, işlediği cinayetten oturu bir ceza görüp görmeyeceği hususunda Muhammed'e soruyor, Muhammed ise "O kadın için iki keçi bile toslaşmaz" diyor ve Umayr'a ailesinin yanına dönmesini emrediyor.

Hicretin on dukuzuncu ayında, ramazan ayının bitimine beş geçe
kalmış iken, İbni Zayd'dan olma Esma b. Marvan'a karşı sariyyah (saldırı) gerçekleşti. Allah elçisi ile alay eden onu gücendiren sözler sarfediyordu. Halkı Allah'ın elçisine karşı kışkırtıyordu.
Bir gece gizlice evine giren Adıy El Hatmı, beş çoçuğunun Mervan'ın etrafında
uyuduğunu gördü, koynunda meme verdiği bir bebeğide vardı, El Hatmı bebeği kenara
iterek, sırtından çıkardığı kılıcını sapladı. Bundan sonra peygamber ile sabah
namazını kıldı. Allah'ın elçısı ''Mervan'ı öldürdün mü?'' diye sordu. O'da "evet" dedi. El Hatmi
koynunda bebeği olan bir kadını öldürdüğü için kendisine bir günah olup olmadığını
sordu, Allah'ın elçisi ''O kadın için iki keçi bile toslaşmaz '' dedi.

Ibn Sad, Tabakat El Kabir

Esma, Muhammed'in öldürttüğü kişiler için iyice içerlemiş olacak ki, halktan Muhammed'i (tıpkı Muhammed'in öldürttüğü gibi) gafil avlayacak birinin çıkmasını ümit ediyor. Bu demektirki Esma'nin kendisi hem kadın olduğu için ve hem de acizliğinden böyle bir işi kendisi yapamaz. O halde Esma denen bu 5 çocuklu kadın Muhammed için ne gibi bir tehdit unsuru idi?

Muhammed'in "O kadın için iki keçi bile toslaşmaz" cümlesinden anlıyoruz ki, Esma'nin ölümü halk içinde pekte ses getirecek bir hadise değildir. Bu demektirki Esma o dönemlerde otoriter, devlet idaresinde bulunan bir kişi ya da Muhammed'e karşı diğer kabilelerle iş birliği yapabilecek mevkide bir kadın değildi. Esma, kendi çapında şiirler yazan 5 çocuklu şair bir annedir. Esma değil diğer söylü güçlü kabileleri Muhammed'e karşı savaşmak için iş birliğine çağırabilmek, kendi halkını bile Muhammed'e karşı ayaklandıramayacak kadar aciz bir kadındı. Tek suçu Muhammed'in kişileri gafil avlamasına ve kallesçe işlenen suikast olaylarına kızarak, Muhammed'in bu eylemlerini eleştirmesidir. Akabinde yazdığı dizelerin bedelini kendi çocukları önünde vahşice katledilerek ödemiştir.

Esma Bint Marvan için iki keçi tokuşur mu bilemem ama, geride bıraktiği 5 yetim çocuğun sabah akşam analarına ağladıkları kesin..

Mâlik bin Avf

Peygamber Efendimiz şöyle buyurdu:
"Ona haber veriniz ki, eğer Müslüman olur, yanıma gelirse, kendisine ev halkını ve malını geri verir, Ayrıca da yüz deve ihsan ederim."
Heyet, haberi kendisine götürünce Mâlik, çıkıp Hz. Resûlullahın huzuruna gelerek Müslüman oldu. Resûl-i Ekrem vaad ettiği şekilde kendisine ev halkını, malını teslim etti, hem de yüz deve ihsanda bulundu.Resûl-i Kibriyâ Efendimiz yüz deve ihsanından başka, düne kadar en şiddetli düşman olan Mâlik bin Avf'ı, kabilesinden Müslüman olanlar üzerine vâli tayin ederek taltif etti.

Sîre, 4:133; Taberî, 3:135 ,Sîre, 4:134; Taberî, 3:136.

Subhanallah!
"Peygamber gibi adam" diyeceğim ama zaten bir peygamberden bahsediyoruz. Zavalli Malik'in karısını çoluğunu çocuğunu rehin olarak ele geçiren yüce peygamber efendimiz(!) Malik'in müslüman olmayı kabul etmesine karşılık olarak ev halkını, yanı ailesini o'na geri vermeyi teklif ediyor. Bu adam peygamber değilde nedir? Sıradan bir insan bu kadar insancıl bir teklifde bulunabilir mi? Öte yandan Malik ise İslam'ın nurani güzelliğini görmüş ve İslamla şereflenmeyi kabul etmiştir. Siz Malik'in yerinde olsanız böyle bir teklif karşısında İslamla şereflenmeyi kabul etmez miydiniz? Ben şahsen böyle bir teklif karşısında İslam'ın güzelliğini beynimin tüm hücrelerine kadar hissederdim.

Islam'ın Asıl Amacı

2008-10-13T13:04:00.000-07:00

"Savaş esnasında uygulanan stratejiler dahicedir. Fakat asıl dahilik, insanların savaşmasını önleyen bir çözüm yolu bulmaktır"

Kur'an'a baktığımızda Allah'ın bu meziyetten yoksun olduğunu görüyoruz. Allah Kur'an'da savaşı helal kıldığı gibi, Muhammed'e "Müminleri savaşa teşvik et" emrini vermiştir. Oysa "herşeyi bilen" bir Allah, dinini yaymak için kan dökülmeyen, esirler alınmayan, ganimet hırsızlığı yapılmayan bir çözüm yolu bulması gerekirdi. Nitekim bu insani düşünce şekli, Muhammed'in asıl emelleriyle ters düştüğü için müridlerini kafirlerin üzerine salarak arap yarımadasında yıllarca terör estirmiştir.

İslam, dinsel terimlerin arkasına gizlenmiş politik bir ideolojidir. İslam ideolojisinin hedefi insanların beyinlerini dinsel terimlerle yıkayarak dünya üzerinde hüküm sürmektir. Tıpkı Hitler gibi, Muhammed'in hedefi de kendi uydurduğu idelojinin tüm dünya üzerine yayılması ve yine tüm dünyaya hükmeden tek kişi olmaktı. İslam'ın dini öğütleri Muhammed'in kurnaz politik ideolojisini örten bir maskedir.

İslam'in amacı demokrasi ve laikliği devirerek şeriatı getirmek olduğuna göre, İslam'ın politik bir ideoloji olarak sınıflandırılması gerekir. İslam, beyni dinsel terimlerle laçkalaşmış müridleri kışkırtan ve onları yayılımcı bir amaç için bir araç gibi kullanan politik bir ideolojidir. Komünist komünist'in yoldaşı, Müslüman müslüman'in kardeşidir. Fakat komünistler diğer insanları aşsağılık maymun yada pislik olarak görmezler. İşte İslam'ı, Nazizm ve Komünizm'den bile daha tehlikeli kılan zihniyet budur. Naziler ve Komünistler izinde oldukları ideolojinin dünyevi olduğunu bilirler. Oysa Muhammed, Hitler ve Stalin'den daha akılcı bir yol seçmiş, davasını harekete geçirebilmek için ideolojisini İlahi ilan ederek tüm hayatı boyunca Allah'ın arkasına gizlenmiş, hükmünü O'nun arkasından sürdürmüştür. İslam'ın insanlara vaadleri her ne kadar ruhani ve öbür dünya üzerine olsada, İslam'ın amacı "bu dünya'ya" hakim olmaktır.

İslam, "sünnet" kavramıyla insanların kişilik özelliklerini, hareketlerini ve davranışlarını ele geçirir. "Ümmet" anlayışı ile insanları milli benliğinden uzaklaştırır. "Mümin" kimliği ile insanların düşüncelerini ele geçirir, onları düşünmeyen koyunlara dönüştürür.

İslam dini, kafalarını günde beş vakit kuma sokarak kıçlarını semaya dikenlerin dinidir.

Âd kavmi kaç günde helak edildi?

2008-10-13T00:29:00.000-07:00

Bir günde..

Kamer suresi
18. Âd kavmi de (Hûd'u) yalanladı. Azabım ve uyarılarım nasılmış!
19. Biz onların üstüne, uğursuzluğu sürekli bir günde gürültülü ve dondurucu bir rüzgar gönderdik.

Bir kaç günde..

Nahl suresi
16. Biz de onlara dünya hayatında zillet azabını tattırmak için o mutsuz kara günlerde üzerlerine dondurucu bir rüzgâr gönderdik. Ahiret azâbı elbette daha rezil edicidir. Onlara yardım da edilmez.

Yedi gece, sekiz günde..

Enam suresi
6. Âd kavmine gelince onlar da uğultulu ve dondurucu şiddetli bir rüzgarla helak edildi.
7. Allah onu kesintisiz olarak yedi gece, sekiz gün onların üzerine musallat etti. Öyle ki (eğer orada olsaydın), o kavmi, içi boş hurma kütükleri gibi oracıkta yere serilmiş halde görürdün.

Muhammed Kuran'ı uyduruyor muydu?

2008-10-13T00:17:00.000-07:00

Muhammed kendi güvenirliliğini sarsan ya da kendisini en ufak bir şekilde bile eleştiren insanları öldürtmüştür.
Muhammed'i eleştiren ve bu eleştirilerin bedelini hayatları ile ödeyen insanlar hakkında geniş bilgi için lütfen bu konuyu okuyunuz..

Muhammed'in zamanında eğer bir kişi müslüman olmuşsa, o kişinin sonra İslam'i terketmesi neredeyse imkansızdı. Buna rağmen İslam'i terkeden bazı kişiler olmuştu. Bunlardan birisi ise Ebi Sarh'tir.

Kimdir Ebi Sarh?

Ebi Sarh, Muhammed'in vahiylerini kaleme almış, Ku'ran katipliği yapmış ve daha sonrasında (esrarengiz bir şekilde) İslam'i terketmiştir. Ebi Sarh ayrıca Hz. Osman'in süt kardeşi ve halasının oğludur.

Ebi Sarh İslam'i terkettikten sonra tıpkı diğerleri gibi öldürülmemek için kaçar ve halasının oğlu, süt kardeşi Hz. Osman'a sığınır.

Peki Ebi Sarh'in bir anda kaçmasına neden olan olay neydi?

Koskoca Allah'in sözlerini kaleme alma mevkisine sahip bir adam, peygamberin sözlerini Kuran'a aktarma şerefine ermiş bir insan deli mı bir anda tüm bunları reddedip neden kaçsın?

Nedeni ise şudur;

Ebi Sarh Kuran katipliği yaptığı için muhtemelen zamanın eğitimli kişilerinden biri idi. Ebi Sarh, Muhammed'ın en uzun süreli ve en tecrübeli katiplerinden biri olduğu için vahiy anlarında Muhammed'e indirilen ayetlerin yazılış şekli hakkında Muhammed'e tavsiyelerde bulunuyordu. Muhammed'de çoğu zaman Ebi sarh'in tavsiyelerini onaylıyor ve akabinde Kuran Muhammed'in değil, Ebi sarh'in dile getirdiği şekilde yazılıyordu..

İşte kanıt;

“İbn-u Ebi Sarh diyor ki: “Eğer Muhammed’e vahyolunuyorsa bana da vahyolunuyor. Eğer Allah indiriyorsa ben de onun indirdiğinin mislini indiririm. (İbn Kesir, Tefsir, Sabuni muhtasarı, I/600)

Ebi Sarh, iste bu yüzden Muhammed'in uydurukçu olduğunu anlamış ve derhal İslam'i terkederek Osman'in yanına sığınmıştır.

Olayı duyan Muhammed ateş püskürüyordu..Ardından hemen bu olay hakkında ayetler inmeye başlamıştı;

“Allah’a karşı yalan uydurandan, ya da kendisine karşı bir şey vahy edilmemişken “bana da vahyolundu” diyenden ve “ben de Allah’ın indirdiği gibi indireceğim” diyenden daha zalim kim olabilir?” (El-En’am, 93)

Muhammed bu olaydan sonra yine her zaman olduğu gibi insanları cehennem azabı ile korkutmaya çalışmıştır.

"Gonlu imanla dolu oldugu halde, zor altinda olan kimse mustesna, inandiktan sonra Allah'i inkar edip, gonlunu kafirlige acanlara Allah katindan bir gazap vardir, buyuk azab da onlar icindir" (Nalh, 106)

Yani üstteki ayette Muhammed'in anlatmaya çalıştığı şudur;

Sakın ola ki Ebi sarh hakkında çıkan dedikodulara inanmayın. İnananlar için "Allah katından bir gazap vardır, büyük azab da onlar içindir".

Bu olay hakkında dedikodular hızla yayılıyor ve Muhammed'in güvenirliliğini sarsılıyordu. Muhammed olayı örtbas edebilmek ve kendisi hakkında çıkan dedikodulara ve kişilerin kafalarındaki soru işaretlerine son verebilmek için şu ayeti indirmiştir;

"Rabbin, turlu eziyete ugratildiktan sonra hicret eden, Allah ugrunda savasan ve sabreden kimselerden yanadir. Rabbin suphesiz bundan sonra da bagislar ve merhamet eder." (Nahl, 110).

Muhammed böylelikle peygamberliği hakkında şüpheye düşen müslümanlarının gönüllerine su serpiyordu.

Tabi "şeytan ayetleri" olayında da olduğu gibi Muhammed'in her zaman imdadına yetişen şeytan, suçu üstleniyor ve Ebi Sarh'i yoldan çıkarttığını itiraf ediyordu;

Ibnu Abbas (radiyallahu anhuma) anlatiyor: " Sa'd Ibni Ebi s-Sarh Hz. Peygamber (aleyhissalatu vesselam)'e katiplik yapiyordu. Seytan ayagini kaydirdi; adam irtidad ederek kafirlere sigindi. Resulullah (aleyhissalatu vesselam) Fetih gunu, onun oldurulmesini emretti. Ancak, Hz. Osman (radiyallahu anh) onu himayesi altina aldi. Resulullah da bu himayeyi tanidi."

Ebi Sarh Mekke'de Muhammed hakkında beyanatlarda bulunuyor kişilere Kuran ayetlerinin Allah tarafından değil, Muhammed tarafından uydurulduğunu söylüyordu. Artık Ebi Sarh ölmeden Muhammed'e rahat uyku yoktu.

Daha sonra Ebi Sarh, Muhammed'in eline düşmüştür. Muhammed Mekkelilere teslim oldukları halde kimseyi öldürmeyeceğine dair söz vermişti. Buna rağmen Ebi Sarh'in kellesi için buyrukta bulunmuştur.

Bunu duyan Ebi Sarh'in süt kardeşi Hz. Osman;

Ortalık durulunca Nebi’nin huzuruna getirdi, affedilmesini istedi, Biat’ının kabulü için yalvardı. Bu rica üç kez tekrarlandıktan sonra ancak Rasulullah(sav) İbn Ebi’s-Sarh’ın biatını kabul etti.Onlar gittikten sonra Ashabına dönerek:
“Biat etmeden evvel içinizden bu adamı katledecek doğru biri çıkmadı mı? Diye sordu.
Onlar da: “Biz işaretinizi bekliyorduk” cevabını verdiler. Bunun üzerine Rasulullah(sav): “Bir Peygamber ima ile adam öldürtmez, açık konuşur.” ( İbn-i Sa’d, E.Davut, Nesei, Hakim, İbn-i Hişam, İbn-i Hacer)

Muhammed yukarıdaki hadiste “Bir Peygamber ima ile adam öldürtmez, açık konuşur.” diyerek kendisinin ne derece tehlikeli narsisist mafya babası olduğunu gözler önüne sermektedir. Muhammed madem açık konuşmayı sever, o halde neden Osman'in önünde Ebi sarh'in öldürülmesini emretmedi? Neden Osman yanından çıkıp gittikten sonra çapulcularına konuştu?

Osman, süt kardeşi Sarh'in affedilmesi için Muhammed'e yalvarmıştır. Muhammed iki arada bir derede kalmıştır. İstemeyerekte olsa Osman'in sefaatını kabul etmek zorunda kalmıştır. Fakat her ne kadarda zoraki kabul etse de, yüzündeki rahatsızlığını tetikçilerine fark ettirmeye çalışmış ve yanında bulunan müslümanların Ebi sarh'i oracıkta katletmelerini istemiştir. Bunuda başaramayan Muhammed daha sonra müridlerine şu şekilde sert çıkışmıştır;

“Benim o şahsı bağışlamaktan imtina ettiğimi gördüğünüz zaman neden onu öldürmediniz?”
el-İsabe, c. 2, s. 38.

Aynı olay, biraz farklı bir şekilde şu kaynakta da mevcut;

"Icinizde, elimi bey'at icin vermekten imtina ettigimi gorunce kalkip oldurecek akli basinda bir adam yok muydu?"
Ebu Davud, Cihad 127, (2683); Nesai, Tahrimu'd-Dem 14, (7, 105, 106).

Sexy Huri neden İslam'ı terketti?

2008-10-12T23:41:00.000-07:00

Kuran ve hadislerin esaslı bir şekilde araştırılması sonucu aslında islam dininin sevgi, kardeşlik, barış ve hoşgörü dini değil, tam aksine eşitsizlik, kaba kuvvet, batıl, fanatizm, tahammülsüz ve koru körüne inananların dini olduğunu görebiliyoruz. İslam kendine inanmayanların öldürülmesini emrettiği gibi, azınlıkların ve kadınların insan haklarını elinden alan bir dindir.

İslam dini, kutsal kabul edilen savaş "cihad" yolu ile, kafirleri ve diğer dinlere inanan kişileri öldürerek günümüze ulaşmış ve büyük bir alana yayılmıştır. İslam dinini terketmek, Muhammed'in gözünde ölmeyi hak etmek, birde üstüne üstlük cehennemde Allah tarafından da ebediyen diri diri yakılmak demektir. Muhammed fundamentalizm yanlısı bir beyin yapısına sahip olduğu için köktendinciliği dinin bir parçası yapmak için çaba sarf etmiş ve çok da başarılı olmuştur. Müminlerinin Allah'a ve kendisine kayıtsız şartsız bağlanmalarını ve hiçbir şeyi sorgulamaksızın kendisine ve Allah'a itaat etmelerini istemiştir. Dünya'da ki hiçbir müslüman kişi beyninde Allah'i, Kuran'i ya da Muhammed'i sorgulamaya cesaret edemez. İslam kelimesinin Türkçe anlamından da çıkardığımız gibi, müslümanlar Muhammed'e "teslim" olmuşlardır. Hiç bir sual, soru sormadan, düşünmeden, yargılamadan, mantık kullanmadan..

"Müslüman değilsen sen nereden biliyorsun" diyenler için ayrıca belirtmek istiyorum. Üst paragrafta anlattıklarımı eski bir müslüman olarak kendi tecrübelerime dayanarak yazdım ve yazmaya devam edeceğim.

İslam'da kişilerin rasyonel ve gerçekçi düşünmelerine asla tahammül yoktur. Çünkü realist düşünen ve Kuran'i mantik çerçevesi içerisinde okumaya çalışan bir kişi İslam dininin absürd yapısını görmekte zorluk çekmez. Bugün herhangi bir müslümana, "Dün akşam havada uçan kanatlı bir at gördüm" derseniz, mantığını kullanarak sizin deli olduğunuzu söyleyebilir. Fakat siz o müslümana Muhammed'ın nasıl at üzerinde miraca uçtuğunu ya da Süleyman'in karıncalarla nasıl konuştuğunu sorarsanız bu sefer mantığını kullanamaz. İnsanları bu şekilde aptalca ve mantık dışı hikayelere inandırmak ancak korku ile başarılabilir.

Günlük hayatımızda çokça duyduğumuz "Senin Allah korkun yok mu?" türünde söylemler de zaten bahsettiğim islam korkusuna birebir örnektir. Dünya da Tanrı'dan korkulmasını öğreten ve hemen hemen her ayette değişik işkence teknikleriyle Tanrı'nin gaddar yönünü açıklayan tek din İslamdir.

İslam dinini terketmeme sebep olan baş neden kendi mantiğimdir. Kafirlerin bulundukları yerde öldürülmesini emreden (Bakara: 191), onlarla savaşmamı ve sert davranmamı öğütleyen (Tevbe: 123), onları yakalayıp hapsetmemi ve başlarında nöbet tutmamı isteyen (Tevbe: 5), Beni savaşa teşvik eden (Enfal: 65), Onlardan haraç almamı emreden (Tevbe: 29), İnsanların dini inanç özgürlüklerini kabullenemeyen ve başka dinlere inananları hüsrana uğratacak olan (Al-i Imran: 85), İnanmayanları (iyi insan oldukları halde) sırf görmedikleri bir şeye inanmadıkları için cehennem azabıyla korkutan (Maide: 10), İnsanlara pislik diye hitab eden (Tevbe: 28), yalnız o'nun dini kalıncaya kadar kafirlerle savaşmamızı emreden (Bakara: 193), İnanmayanların cehennemde kaynar su içeceğini söyleyen (Ibrahim: 17), inanmayanların ellerinin ve ayaklarının çaprazlama kesilmesini ve rezil rüsva bir hayat sürdürmelerini isteyen (Maide: 33), insanları kaba kuvvet ile kendine inandırmaya calışan (Maide: 34), inanmayanların derilerini ateşle yakan ve bu acıyı hergün tatmaları için derilerini değiştireceğini savunan (Nisa: 56), inanmayan kişi insanın babası ya da kardeşi bile olsa onunla irtibatı kesmemizi savunan (Tevbe: 23), inanmayanlarla devamlı mucadele içinde olmamızı ogütleyen (Furkan: 52) kulu kula düşman eyleyen ve cihad emreden (Tahrim: 9), inanmayanların kellelerini uçurmamızı öneren, onları bağlayıp esir almamızı ve sadece fidye karşılığında salmamızı ve bunu savaş esnasında bir sınav olarak uyguladığını izah eden (Muhammed: 4), erkekleri kadınlardan üstün kılan, kocasına itaat etmeyen kadının cehennem gideceğini söyleyen, kadınlara ikinci sınıf muamelesi yapıp onlara ceza vermemizi ve hatta dövmemizi öneren (Nisa: 34), mahkemede sadece erkeklerin tanıklık edebileceğini ve kadınların bu meziyetten yoksun olduklarını vurgulayan (Bakara: 282) bir dinin ilahi olduğuna inanmıyorum. Bu ayet diye adlandırılan hurafeleri Allah değil, milyonlarca kişinin ve masum çocukların ölümüne neden olan ve olmaya devam eden ancak sadist bir kişi yazabilir.

Sexy Huri

Muhammed ve Obsesif-Kompulsif Bozukluk

2008-10-12T12:38:00.000-07:00

Temporal Lobe Epilepsi (TLE) teşhisi konmuş kişilerde diğer psikiyatrik hastalıklarıda görmek mümkündür. Muhammed'in TLE hastalığı hakkında yazıyı okumak için tiklayiniz.

Muhammed'in ayrıca Obsesif-Kompulsif Bozuklukları olması çok büyük ihtimaldir. Bu durum, uyguladığı ve müridlerine uygulattığı obsesif ritüellerden açıkça görülmektedir. Ruh hastalıkları merkezinin konu ile ilgili bir makalesinden ufak bir alıntıyı sizlerle paylaşmak istiyorum. Assağıda ki paragrafi lütfen okuyunuz;

"OKB ve nörolojik bozukluklar arasında bir ilişki olduğu uzun zamandır dikkat çekmiştir. Epileptik nöbetlerde; kafa travması, beyin enfarktı, beyin tümörleri, herpes simpleks ensefaliti, gelişimsel bozukluklar, diabetes insipitus, multipl skleroz ve akut intermitant porfiride, OKB semptomlarının ortaya çıktığı bildirilmiştir.
Bu konuda yapılan ilk çalışmaların birinde, 104 obsesif hastanın %19,4'ünde ensefalit, menenjit, epilepsi gibi nörolojik bulgular saptanmıştır." Kaynak

Yukarıda alıntıladığım ruh hastalıkları merkezinin yaptığı anlatıma göre, Muhammed'in Obsesif bozukluklarının olduğunu söyleyebiliriz. Muhammed abdest'ın nasıl alınacağı ve namazın nasıl kılınacağı gibi bir çok ritüel saplantıları olan bir kişiydi. Kişilerin ellerini, burnunu, kulaklarını nasıl yıkamaları gerektiğini anlatmıştır. Tüm bu batıl ritüeller normal bir kişi için anlamsız gelebilir. Fakat Obsesif bozuklukları olan bir kişi için bu ritüeller "olmazsa olmaz" misali çok anlam taşımaktadır.

Bazı Obsesif-Kompulsif Bozukluk Belirtileri (Uzm.Dr.Sibel Mercan)

• Kendi başına veya yakınlarının başına bir kötülük geleceği düşüncesi
• Tekrarlayan ve kontrol edilemeyen cinsel düşünceler
• Dinle ve ahlaki değerlerla aşırı uğraşma

Kaynak

• Kendi başına veya yakınlarının başına bir kötülük geleceği düşüncesi

Muhammed her zaman öldürülme korkusu ile yaşardı. Paranoyak düşüncelerini Kuran'a bile yazmıştır.

• Tekrarlayan ve kontrol edilemeyen cinsel düşünceler

Muhammed'in hayatı boyunca cinsellikle ilgili saplantıları sürmüştür.

• Dinle ve ahlaki değerlerla aşırı uğraşma

Bu belirti hakkında yorum yapmama hiç gerek yok sanırım.

Obsesif bozuklukları olan hastaların diğer bir saplantısı ise sayılardır. Saplantı kişiden kişiye çift ya da tek sayılar olarak değişir. Hastalar sürekli kafalarında yada parmaklarıyla herşeyi sayarlar.

Muhammed'in saplantısı tek sayılardı. Özellikle "3".

3 kere ağza su verme

3 kere burna su verme

3 kere yüzü yıkama

3 kere sağ kolu yıkama

3 kere sol kolu yıkama

3 kere sağ ve sol ayak yıkama

3 kere yıkamanın anlamı vedir?
Kişinin elini ıslayıpta boynunu ve basını silmesi onu ne kadar temizleyebilir?
Neden hep sağ taraf önce yıkanır?
Tüm bunlar, temizlikle yakından uzaktan hiç bir ilgisi olmayan anlamsız ritüellerdir.

Muhammed'in ritüelleri "teyemmum" ile daha da belirgin bir görünüş kazanır. Kişi su bulamazsa teyemmum yolu ile temizlenmelidir.

Sadece yukarıdaki resimler bile Muhammed'in psikolojik saplantılarını görmek için yeterlidir.
Aynı şey namaz içinde söylenebilir. Örneğin secde, kıyam, rukuh vs.

Müslim’in “Sahih” hadisi şöyle der;

Hz. Aişe, Hz. Peygamber (sas)’in bu gece (Şaban’ın ortasında ) Baki Mezarlığı’nı ziyaret ettiğini söyler: “-Ey Aişe, sen gördüğünde bana Cebrail geldi ve seslendi. Ben onu senden gizledim. Ona cevap verdim. O, sen elbiseni çıkardığın için yanına girmiyordu. Uyuduğunu sandım, seni uyandırmayı doğru bulmadım, heyecana kapılmandan korktum. Cibril bana dedi ki;
“Rabbin senin Baki Mezarlığı’na gitmeni ve onlar (orada yatanlar) için bağışlanma istemeni emrediyor.” Ben;
“Onlar için nasıl dua edeyim?” deyince, buyurdu ki; “Şöyle (dua et):
Mü’min ve müslimler diyarının insanları! Size selam olsun. Allah bizden önce gidenlere ve bizden sonrakilere merhamet etsin. İnşallah yakında biz de sizlere kavuşacağız.”
(Müslim, Cenaiz, 103)

Bu Allah iyice oynatmışki, peygambere gecenin ortasında mezarlığa gitmesini ve ölüler için bağış dilemesini emrediyor. Allah gariban Muhammed'i gecenin o saatinde rahatsız etmeden ölüleri direk bağışlayamıyor mü?

Müslim'in bir diğer rivayetinde şöyle denir;

"Halk ikindi namazı sırasında acele etti ve bir kısmı alelacele abdest aldı. Biz onlara ulaştık. Ökçelerine (topuklarina) su değmemiş, parlıyordu. Bunun üzerine Aleyhissalâtu vesselâm:

"Ökçelerin ateşte vay hâline! Abdesti tam alın!'' buyurdular.''

Üstteki hadisten açıkça anlaşılıyorki Muhammed abdesti temizlik için değil, ritüeli için alıyordu. Muhammed topukların su ile yıkanmadığı takdirde cehennem ateşinde yanacağını düşünüyordu. Bugün dünyadaki müslümanlar iste bu gibi hadislere bakarak abdest alırlar ve peygamberlerinin psikolojik saplantı ritüellerini sanki ilahı bir temizlenme şekliymiş gibi uygularlar..

Muhammed ayrıca müridlerine sıçmaya giderken yanlarına 3 çakıl taşı almalarını emretmiştir. Öyle ya, psikolojik rahatsızlığınız varsa 3 çakıl taşı kıçı iyi temizler.

Muhammed köleliğe karşı mıydı?

2008-10-12T12:26:00.000-07:00

Müslümanlara göre Muhammed köleliğe karşı idi. Konu ne zaman kölelikten açılsa müslümanlardan bu veya bunun gibi bir cümle duyarız;

"Peygamber efendimiz kolelige her zaman karsiydi. Hatta bir keresinde o'nun huzuruna bir kole gelmis, efendimiz o koleyi sahibinden satin alarak azad etmistir"

Yedik...

Üstteki yalan cümlenin orjinal hikayesine, yani sahih hadise bir göz atalim;

Bir köle gelerek Hz. Peygamber (sav)'a hicret etmek üzere biat etti, Resulullah (sav) onun köle olduğunu sezemedi. Arkadan efendisi onu aramaya geldi. Resulullah (sav) ona: "Onu bana sat" buyurdu ve köleyi iki siyah köle mukabilinde satın aldı."

Kaynak: Müslim, Musakat 123, (1602); Tirmizi, Siyer 36, (1596); Ebu Davud, Büyu 17, (3358); Nesai, Bey'a 66,

Muhammed bırakın köleyi azad etmeyi, karşılığında iki tane zenci köleyi takas bile etmiştir. Muhammed otoriter ve varlıklı bir kişi olduğu için hadiste söz edilen üç köleyide oracıkta azad edebilirdi..Muhammed iki zenci kole karşılığında satın aldığı kişininde aslında köle olduğunu sonradan duymuş ve tokata geldiğini sezmiştir. Muhammed artık bundan sonra yine tokada gelmemek için kendisine biat eden kişinin biatını kabul etmeden önce köle olup olmadığını önceden bilmek istemiştir. Muhammed "kişisel bir menfaatı olmadığı sürece" hiç bir köleyi azad etmemiştir.

Muhammed gazvelerde (ani baskınlarda) ele geçirdiği hür insanları, kadınları ve çocukları bile köle yapmıştır. Muhammed'in yüce adaletini gözler önüne seren bir başka rivayet ise söyledir;

Peygamber Efendimiz şöyle buyurdu:
"Ona haber veriniz ki, eğer Müslüman olur, yanıma gelirse, kendisine ev halkını ve malını geri verir, Ayrıca da yüz deve ihsan ederim."
Heyet, haberi kendisine götürünce Mâlik, çıkıp Hz. Resûlullahın huzuruna gelerek Müslüman oldu. Resûl-i Ekrem vaad ettiği şekilde kendisine ev halkını, malını teslim etti, hem de yüz deve ihsanda bulundu.Resûl-i Kibriyâ Efendimiz yüz deve ihsanından başka, düne kadar en şiddetli düşman olan Mâlik bin Avf'ı, kabilesinden Müslüman olanlar üzerine vâli tayin ederek taltif etti.

Sîre, 4:133; Taberî, 3:135 ,Sîre, 4:134; Taberî, 3:136.

Şubhanallah!
"Peygamber gibi adam" diyeceğim ama zaten bir peygamberden bahsediyoruz. Zavalli Malik'in karışını çoluğunu çocuğunu rehin olarak ele geçiren yüce peygamber efendimiz(!) Malik'in müslüman olmayı kabul etmesine karşılık olarak ev halkını, yanı ailesini ö'na geri vermeyi teklif ediyor. Bu adam peygamber değilde nedir? Sıradan bir insan bu kadar insancıl bir teklifde bulunabilir mi? Öte yandan Malik ise İslam'ın nuranı güzelliğini görmüş ve islamla şereflenmeyi kabul etmiştir. Yüz tane devede bonu tabi. Siz Malik'in yerinde olsanız böyle bir teklif karşısında İslam'la şereflenmeyi kabul etmez miydiniz? Ben şahsen böyle bir teklif karşısında islam'in güzelliğini beynimin tüm hücrelerine kadar hissederdim.

Diğer bir rivayete göre Muhammed Yahudilere ait bir kaleyi kuşatmış, bu kuşatma sırası yanına bir köle yaklaşmıştır;

Siyahi bir köle Resulullah (s.a.v)'e gelip : "Ey Allah'ın Resulü ! bana İslamı anlat" dedi.

Resulullah (s.a.v) 'de Ona İslam'ı anlattı. Bunun üzerine siyahi köle müslüman oldu. Dedi ki 'Ey Allah?ın Resulü ! Ben bu koyun sahibinin yanında ücretli olarak çalışıyorum, bu koyunlar benim yanımda emanettir Bunları ne yapayım ?'

Resulullah (s.a.v) buyurdu ki : 'Onların yüzlerine vur ve gönder, onlar sahiplerine dönüp giderler.'

Bunun üzerine siyahi köle avucuna aldığı çakılları onların üzerine doğru fırlattı ve: " Haydi sahibinize dönün vallahi ben sizin sahibiniz değilim." dedi. Koyun sürüsü kaleye doğru yürüyüp gitti ve kale kapısından içeri girdiler.

Daha sonrada bu siyahi köle, Müslümanlarla beraber Yahudilerin bulunduğu kaleye doğru hücuma geçti. Yahudilerin kaleden fırlattığı bir taş bu Müslüman?a isabet etti ve oracıkta şehid oldu. Hiçbir namaz kılma ve diğer ibadetleri yapma fırsatı bulamadan şehid oldu. Adamın naşını alıp Resulullah (sav)in yanına getirdiler. Üzerinde bulunan elbiselerle üstünü kapattılar. Tam bu Resulullah (sav) adamdan yüzünü çevirdi. Bunun üzerine ashab dedi ki: "Ey Allah?ın Resulü! Adamdan niçin yüzünü çevirdin?"

Resulullah (sav) buyurdu ki: "Şu an hurilerden iki zevcesi onun yanında bulunmaktalar, onun için yüzümü çevirdim!"

(El-Menhecü?l-Hareki Li?s-sireti?n Nebeviye/Münir Gadban)

Zencideki şansa bakınız. On dakika önce hayatını bir Yahudi kölesi olarak yaşayan bir insan, On dakika sonra Allah'in cennetinde hurilerle asne fişne olabiliyor. Zenci köle şehid olduktan bir kaç saniye sonra hurilerle aganigi naganigiye bile başlamıs. Muhammed'in efendiliğine ise hayran olmamak elde değil. Efendimiz zenciyi aşne fişnede rahatsız etmemek için yüzünü ondan çeviriyor.

Diğer bir rivayet;

"Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) Ensârdan falanca kadına bir adam gönderdi:
"Marangoz kölene söyle, bana ahşaptan münasib bir şey yapsın da üzerine çıkıp halka hitabette bulunayım" dedi. Köle de O'na şu üç basamaklı şeyi imâl ediverdi. Sonra Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm), bunun şu yere konmasını emretti. Mezkur minber, el-Gâbe'nin ılgın ağacından yapılmıştır.Resûlullah (aleyhissalâtu vesselâm) minberin üzerine çıkıp namaza durdu ve tekbir getirdi, cemaat de O'nunla birlikte arkasından tekbir getirdi. Sonra rükûya gitti, sonra geri geri gelerek minberden indi ve minberin dibinde secde yaptı,sonra namazdan çıktı, sonra halka yöneldi ve:"Ben bunu, bana uymanız ve namazımı bilmeniz için yaptım" buyurdu.

Buhârî, Salât 64, 18, Cuma 36, İ'tikaf 32, Hibe 3; Müslim, Mesâcid 44, (544), Ebû Dâvud, Salât 221, (1080); Nesâî, Mesâcid 45, (2, 57-59).

Muhammed'in vaadlerini, öğütlerini, hutbelerini halka okuduğu kürsü bile marangoz bir köle tarafından yapıldığı halde "İslam'da kölelik yoktur" demek, o kürsüyü yapan zavalli marangoz kölenin kemiklerini sızım sızım sızlatmak demektir.

Şeytan'ı yoldan çıkaran kim?

2008-10-12T12:16:00.000-07:00

Müslümanlar tuzakçı Allahlarından pekte hoşnutturlar. Arab'ın Allah'ı öyle uçkağıtçı bir Allahtırkı, hem insanları sapıttırıyor hem azdırıyor, sonrada ebediyen cehennemde cayır cayır yakmak istiyor. Allah'in bu uçkağıtçı ve sadist kişiliğinden İblis de şikayetçi...

Kuran'da Allah ve iblis arasında geçen konuşmaya bir göz atalim;

32.Allah, "Ey İblis! Saygı ile eğilenlerle beraber olmamandaki maksadın ne?" dedi.
33.İblis dedi ki: "Ben, kuru bir çamurdan, şekillenmiş balçıktan yarattığın insan için saygı ile eğilemem."
34, 35. Allah, "Öyleyse çık oradan, çünkü sen kovuldun. Şüphesiz hesap gününe kadar lânet senin üzerinedir" dedi.
36. İblis: "Rabbim! Öyle ise onların tekrar diriltilecekleri güne kadar bana mühlet ver" dedi.
37, 38. Allah da, "O halde sen vakti (yalnızca benim tarafımdan) bilinen güne (kıyamete) kadar mühlet verilenlerdensin" dedi.

Ardından şeytan bombayı patlatıyor!!

Şeytan'i saptıran, yanı o'nu itaatsizliğe iten Allah'in ta kendisidir.

Assağıdaki ayeti farklı mealleri ile okuyalım.

Abdülbaki Gölpınarlı

Rabbim dedi, beni rahmetinden mahrum ettiğin gibi bende kötülükleri, yeryüzünde onlara bezeyecek, onları isyan ettirerek hepsini de rahmetinden mahrum edeceğim.

Ali Bulaç Meali

Dedi ki: 'Rabbim, beni kışkırttığın şeye karşılık, andolsun, ben de yeryüzünde onlara, (sana başkaldırmayı ve dünya tutkularını) süsleyip-çekici göstereceğim ve onların tümünü mutlaka kışkırtıp-saptıracağım.'

Diyanet İşleri Meali(Eski)

39,40. "Rabbim! Beni saptırdığın için, and olsun ki yeryüzünde fenalıkları onlara güzel göstereceğim; halis kıldığın kulların bir yana, onların hepsini saptıracağım" dedi.

Diyanet İşleri Meali(Yeni)

39,40. İblis, “Rabbim! Beni azdırmana karşılık, andolsun ki yeryüzünde kötülükleri onlara güzel göstereceğim, içlerinde ihlâsa erdirilmiş kulların hariç, onların hepsini azdıracağım” dedi.

Diyanet Vakfı Meali

(İblis) dedi ki: Rabbim! Beni azdırmana karşılık ben de yeryüzünde onlara (günahları) süsleyeceğim ve onların hepsini mutlaka azdıracağım!

Edip Yüksel Meali

Dedi ki: "Rabbim, beni yoldan çıkarttığın için, onları yeryüzünde ayartıp topluca saptıracağım."

Elmalılı Hamdi Yazır

İblis şöyle dedi: "Rabbim! Beni saptırdığın için, mutlaka ben de yeryüzünde onlara günahları süsleyeceğim ve onların hepsini mutlaka azdıracağım!"

Elmalılı Meali (Orjinal)

Rabbım, dedi: beni azdırmana kasem ederim ki her halde ben onlar için Arzda tezyinat yapacağım ve hepsini iğvâ edeceğim

Ömer Nasuhi Bilmen

(Şeytan) Dedi ki: «Beni azdırdığından dolayı ben de herhalde onlar için yeryüzünde bezeyeceğim ve onların hepsini azdıracağım.»

Muhammed Esed

[Bunun üzerine İblis:] “Beni yolun dışına attığın için, 29 ben de, kuşkusuz, yeryüzünde [kötülükleri] onlara süsleyip bezeyeceğim ve muhakkak ki onların hepsini ayartıp yoldan çıkaracağım,

Suat Yıldırım

39,40. İblis dedi ki: “Ya Rabbî! Beni azdırmana karşılık, yemin ederim ki ben de dünyada onlara günahları süsleyeceğim ve senin ihlasa erdirdiğin kulların müstesna, onların hepsini azdıracağım” [17,62; 38,82-83] *

Süleyman Ateş Meali

(İblis): "Rabbim, dedi, beni azdırmandan ötürü andolsun ki, ben de yer yüzünde onlara (günahları) süsleyeceğim ve onların hepsini azdıracağım.

Şaban Piriş Meali

-Rabbim, dedi. (İblis) beni azdırdığın şey adına yemin ederim ki, yeryüzündekileri onlara süslü göstereceğim ve saptıracağım hepsini!

Ümit Şimşek Meali

İblis dedi ki: “Yâ Rabbi, beni saptırmana karşılık, ben de yeryüzünde kötülükleri onlara hoş gösterip hepsini azdıracağım.

Yaşar Nuri Öztürk

Dedi: "Rabbim! Beni azdırmana yemin ederim ki, yeryüzünde onlar için mutlaka süslemeler yapacağım ve onların tümünü kesinlikle azdıracağım."

Şeytan aynı şekilde kendisinin yanlış yola sapma nedenini Araf süresinin 16. ayetinde dile getirmiştir;

Abdülbaki Gölpınarlı

İblis, beni azdıran sensin dedi, onun için ben de andolsun ki onları senin doğru yolundan çıkarmak için pusu kurup oturacağım.

Ali Bulaç Meali

Dedi ki: 'Madem öyle, beni azdırdığından dolayı onlar(ı insanları saptırmak) için mutlaka senin dosdoğru yolunda (pusu kurup) oturacağım.'

Diyanet İşleri Meali(Eski)

16,17. "Beni azdırdığın için, and olsun ki, Senin doğru yolun üzerinde onlara karşı duracağım; sonra önlerinden, ardlarından, sağ ve sollarından onlara sokulacağım; çoğunu Sana şükreder bulamayacaksın" dedi.

Diyanet İşleri Meali(Yeni)

Şeytan dedi ki: “(Öyle ise) beni azdırmana karşılık, yemin ederim ki, ben de onları saptırmak için senin dosdoğru yolunun üzerinde elbette oturacağım.”

Diyanet Vakfı Meali

İblis dedi ki: Öyle ise beni azdırmana karşılık, and içerim ki, ben de onları saptırmak için senin doğru yolunun üstüne oturacağım.

Edip Yüksel Meali

"Beni saptırmana karşılık, onlar için senin dosdoğru yolun üzerine sinsice oturacağım." *

Elmalılı Hamdi Yazır

"Öyleyse, dedi, beni azdırmana karşılık, and içerim ki, ben de onlar(ı saptırmak) için senin doğru yolunun üstüne oturacağım."

Elmalılı Meali (Orjinal)

Öyle ise dedi beni azdırmana karşılık yemin ederim ki ben de onları saptırmak için her halde senin doğru yoluna oturacağım,

Ömer Nasuhi Bilmen

Dedi ki: «Sen beni azgınlığa uğrattığından dolayı ben de yemin ederim ki elbette onlar için senin dosdoğru yolun üzerinde oturacağım.»

Muhammed Esed

[Bunun üzerine İblis]: “Madem ki, benim yoldan çıkmamı istedin” 11 dedi, “ben de, gidip senin doğru yolunun üzerinde onlar için pusuya yatacağım,

Suat Yıldırım

16,17. “Öyle ise” dedi, “Sen beni azgınlığa mahkûm ettiğin için, ben de onları gözetlemek üzere Senin doğru yolunun üzerinde pusu kurup oturacağım.”“Sonra onların gâh önlerinden, gâh arkalarından, gâh sağlarından, gâh sollarından sokulacağım, vesvese verip pusu kuracağım, Sen de onların ekserisini şükreden kullar bulmayacaksın.” [34,20-21]

Süleyman Ateş Meali

Öyle ise, dedi, beni azdırmana karşılık, and içerim ki, ben de onlar(ı saptırmak) için senin doğru yolunun üstüne oturacağım.

Şaban Piriş Meali

İblis:-Beni azdırmana karşılık, Ben de onlar için senin dosdoğru yolunun üzerinde oturacağım.

Ümit Şimşek Meali

İblis dedi ki: “Beni azdırmana karşılık, ben de Senin doğru yolun üzerinde onların önüne oturacağım.

Yaşar Nuri Öztürk

Dedi: "Beni azdırmana yemin ederim ki, onları saptırmak için senin dosdoğru yolun üzerine kurulacağım."

Hz. Yunus sahile atıldı mı?

2008-10-12T12:07:00.000-07:00

Hz. Yunus sahile atıldı;

(Saffat 145)

Abdülbaki Gölpınarlı

Derken onu ıssız bir yere çıkardık ve o, hastaydı da.

Ali Bulaç Meali

Sonunda o hasta bir durumdayken çıplak bir yere (sahile) attık.

Diyanet İşleri Meali(Eski)

Halsiz bir halde iken kendisini sahile çıkardık.

Diyanet İşleri Meali(Yeni)

Derken biz onu hasta bir hâlde sahile attık.

Diyanet Vakfı Meali

Halsiz bir vaziyette kendisini dışarı çıkardık.

Edip Yüksel Meali

Onu çöl gibi bir sahile attık, yorgun ve bitkin...

Elmalılı Hamdi Yazır

Biz onu hasta bir halde bir alana çıkardık.

Elmalılı Meali (Orjinal)

Hemen biz onu alana attık hasta idi

Ömer Nasuhi Bilmen

Artık O'nu kendisi hasta olduğu halde bir açık yere atıverdik.

Muhammed Esed

ama biz o'nu manevî çöküntü/iç huzursuzluğu içinde ıssız bir kıyıya çıkarttık,

Suat Yıldırım

Derken Biz onu ağaçsız çıplak bir sahile attık, o bitkin bir halde idi.

Süleyman Ateş Meali

(Ama balığın karnında bizi andı, tesbih etti, biz de) Onu hasta bir halde ağaçsız, çıplak bir yere attık.

Şaban Piriş Meali

Ama biz onu bitkin (hasta) olduğu halde bir yere çıkardık.

Ümit Şimşek Meali

Sonra onu hasta halde boş bir araziye attık.

Yaşar Nuri Öztürk

Bir süre sonra onu, çıplak araziye attık. Hastalanmıştı.

Yusuf Ali (English)

But We cast him forth on the naked shore in a state of sickness,

M. Pickthall (English)

Then We cast him on a desert shore while he was sick;

Yunus sahile atılmadı;

(Kalem 49)

Abdülbaki Gölpınarlı

Rabbinden bir nimet erişmeseydi ona elbette bir yere, fena bir halde bırakılır giderdi.

Ali Bulaç Meali

Eğer Rabbinden bir nimet ona ulaşmasaydı, mutlaka yerilmiş ve çıplak bir durumda (karaya) atılmış olacaktı.

Diyanet İşleri Meali(Eski)

Rabbinin katından ona bir nimet ulaşmasaydı, kınanmış olarak sahile atılacaktı.

Diyanet İşleri Meali(Yeni)

Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı, o mutlaka kınanmış bir hâlde ıssız bir yere atılacaktı.

Diyanet Vakfı Meali

Şayet Rabbinden ona bir nimet yetişmemiş olsaydı o, mutlaka, kınanacak bir halde ıssız bir diyara atılacaktı.

Edip Yüksel Meali

Rabbinden ona bir nimet ulaşmasaydı, kınanmış olarak çorak bir sahile atılacaktı.

Elmalılı Hamdi Yazır

Rabbinden bir nimet yetişmiş olmasaydı, elbette kınanacak bir halde ıssız bir diyara atılacaktı.

Elmalılı Meali (Orjinal)

O halde sabret rabbının hukmüne de sahibi hut gibi olma, hani öfkeye boğulmuş da nida etmişti

Ömer Nasuhi Bilmen

Eğer ona Rabbinden bir nîmet erişmiş olmasa idi, elbette fezaya metrut bir halde atılmış olacaktı.

Muhammed Esed

[Ve hatırla:] o'na Rabbinin rahmeti ulaşmamış olsaydı 28 mutlaka aşağılanmış bir şekilde ıssız bir sahile atılmış olurdu:

Suat Yıldırım

Şayet Rabbinden gelen bir lütuf onun imdadına yetişmeseydi, kınanmaya müstahak bir vaziyette, deniz tarafından karaya atılırdı!

Süleyman Ateş Meali

Eğer Rabbinden ona bir ni'met yetişmeseydi, yerilerek çıplak bir yere atılırdı.

Şaban Piriş Meali

Rabbinden ona bir nimet erişmiş olmasaydı, kınanmış olarak çıplak bir yere atılacaktı.

Ümit Şimşek Meali

Rabbinin nimeti erişmeseydi, o bomboş araziye kınanmış bir halde atılıp gidecekti.

Yaşar Nuri Öztürk

Eğer ona, Rabbinden bir nimet ulaşmasaydı, horlanmış bir halde cascavlak bir yere atılırdı.

Yusuf Ali (English)

Had not Grace from His Lord reached him, he would indeed have been cast off on the naked shore, in disgrace.

M. Pickthall (English)

Had it not been that favour from his Lord had reached him he surely had been cast into the wilderness while he was reprobate.

Muhammed ve Jim Jones

2008-10-12T11:29:00.000-07:00

Öncelikle yazıma başlamadan önce, okuyucuların Jim Jones'u tanımaları ve yazımı daha iyi anlayabilmeleri için Jim Jones'un ufak bir biyografisini paylaşmak istiyorum. Bu şekilde her iki kült lideri Jim Jones ve Muhammed arasındaki benzerliğin çok daha sağlıklı bir şekilde kavranacağı görüşündeyim.

Jim Jones Kimdir?

James Warren "Jim" Jones (13 Mayıs 1931 - 18 Kasım 1978) ABD'li "People's Temple (İnsan Tapınağı) kilisesinin kurucusu vaiz. 1978 yılında Guyana'da kendi ve müridlerine özel kasabası Jonestown'da 911 müridini aynı anda intihar etmeye ikna etmiş ve kendisi de müridleriyle birlikte ölmüştür. (kaynak vikipedi)

Jones müridleri tarafından adeta tapılan bir kişi idi. Müridleri ona büyük bir içtenlikle "Father" yani "Baba" diye hitab ediyorlardı. Zaman geçtikçe artık Jones kendini "Mesih" ilan etmişti. Müridleri üzerindeki etkisi arttıkça müridlerin ö'na daha çok itaat etmelerini ve daha çok bağlı kalmalarını istiyordu. Müridleri o'na itaat etmek için adeta birbirleri ile yarışıyordu. Jones müridlerine dünyanın büyük bir nükleer facia sonucu yerle bir olacağını söylüyor ve bu faciadan kurtulacak olanların sadece o'na inananların olacağını savunuyordu.

Bu durum, İslam dini ve Muhammed'i benzer bir şekilde tanımlıyor. Muhammed peygamberliğini ilk ilan ettiği zamanlarda sadece bir "uyarıcı" olduğunu söylüyor, insanların Allah'a ve kıyamet gününe inanmalarını öğütlüyordu. Jones'un Nükleer facia günü ve mesihlik rolü, Muhammed'in uyarıcı rolü ve kıyamet gününe adeta birebir örnektir. Muhammed'de tıpkı Jones gibi müridleri üzerinde etkisi büyüdükçe onlardan daha çok itaat isteğinde bulunuyor, evlerini terkedip hicret etmelerini istiyor ve kendisine inanmayanları cehennem azabı ile tehdit ediyordu.

Muhammed'in bir çok nutku direk olarak Allah'a şirk koşmayı eleştiren türdedir. Fakat Muhammed'i en çok sinirlendiren ve ayetlerinden de anlaşıldığı gibi kin kusturan iki faktör vardır. Birincisi kendisini aşsağılayan ve küçük gören kişilere olan kini. İkincisi ise o'nun tarafından karşı tarafa kaçan, yani islami terkeden kişilere olan kini idi.

Jim Jones sahibi olduğu tarikat örgütünün ve müridlerinin yaptığı milyonlarca dolar değerindeki bağışlarla Güyana'da balta girmemiş ormanlarda "Jonestown" adını verdiği koca bir arsa satın alıyor ve müridlerini Amerika'da ki ailelerinden ayırarak tam 911 müridi ile oraya yerleşiyordu. Müridlerinin dış dünya ile bağlantılarını keserek bu şekilde üzerlerinde total kontrol sahibi oluyor ve kolayca beyinlerini yıkayabiliyordu. Muhammed'ın neden müslümanların Mekke'den Medine'ye onunla birlikte hicret etmelerini istemeside tamamen aynı sebeptendir. Müslümanlar üzerinde devamlı kontrol sahibi olmak ve sürekli elinin altında tutarak beyinlerini yıkayabilmek. Muhammed tıpkı Jim jones'in müridlerini ailelerinden ayırdığı gibi, müslümanları ailelerinden ayırmak istemiştir. Kendisine daha bağlı olan müslümanları, ailelerini ve evlerini bırakmak istemeyen müslümanlara karşı kullanmıştır;

"Enfal 72. İman edip hicret eden ve Allah yolunda mallarıyla, canlarıyla cihad edenler ve (muhacirleri) barındırıp (onlara) yardım edenler var ya, işte onlar birbirlerinin velileridir. İman edip hicret etmeyenlere gelince, hicret edinceye kadar, onların velayetleri size ait değildir. Eğer din konusunda sizden yardım isterlerse, sizinle aralarında sözleşme bulunan bir kavme karşı olmadıkça, yardım etmek üzerinize borçtur. Allah yaptıklarınızı hakkıyla görendir."

Üstte ki ayette diyorki; "Müslümanlar hicret etmek istemeyen diğer müslümanların koruyuculuğunu yapmasınlar". Muhammed böylece hicret etmek istemeyen müslümanları hicret etmek için zorluyor ve "Allah yaptıklarınızı hakkıyla görendir." diyerek, Allah'in onları izlediğini söylüyor ve emellerine kavuşmak için böyle korkutuyordu.

1978 yılında Jones'in People'ş Temples tarikatına mensup müridlerinin Amerika'da ki aileleri Güyana'da ki yakınları hakkında endişelenmiş ve endişelerini Amerikan Kongre üyesi Leo Ryan'a beyan etmişlerdi. Leo Ryan kültü incelemeye alarak yanında bir gazeteci ile Guyana'ya uçuyor ve tarikat üyeleri ile irtibat kuruyordu. Beyni yıkanık tarikat üyeleri Jones'tan çok memnun olduklarını ve Amerika'ya geriye dönmeyi akıllarınan bile geçirmediklerini iletiyorlardı. Fakat Jones'in müridlerinden iki aile ortada dönen düzembazlığın farkına varmış oldukları için gizlice Leo Ryan ile kontak kuruyor ve geri dönmek istediklerini ona bildiriyordu. Leo Ryan ve bu iki aile aralarında plan yaparak Jonestown'dan kaçış gününü belirlemişlerdi. Firar planlarının farkına varan kült lideri Jim Jones, müridleri ile birlikte toplam 5 kişi olan iki aileyi ve Leo Ryan'i öldürtmüştu. Amerikan kongre üyesi ve 4 Amerikan vatandaşını katleden Jim Jones artık işin sonuna geldiğinin farkına varmış ve müridleri ile ormanda bir ayın düzenleyerek içtikleri zehirli içecek sonucu toplam 911 müridi ile hayatını noktalamıştır.

"Son Ayin" olarak bilinen bu olayın video kayıtları mevcuttur. Video'da görünen o dur ki müridler Jones'ın "Şerefle ölün!" sözleri sonrası zehirli içecekleri seve seve içiyor ve çocuklarına içiriyorlardı. Assağıda tercüme ettiğim konuşmalar direk videodan alıntıdır;

Jim Jones: Ben sizlere iyi bir hayat vermek için elimden gelenin en iyisini yaptım. Buna rağmen, bir avuç insan, yalanlarıyla bizim hayatlarımızı yaşanamaz bir duruma getirdiler. Eğer barış içinde yaşayamıyorsak, o halde barış içinde ölelim. (Burada müridler arasında alkış kopuyor).. Bizler ihanete uğradık. Bizim yapacağımız eyleme topluca intihar denilemez. Bu eylem devrimci bir harekettir.

Birinci kadın: Ben hayatta kalmamız için bir umudumuzun olduğunu düşünüyorum..

Jones: Gunu geldiginde tum insanlar hayata gozlerini yumacaktır.

Cemaat: Evet!!! Evet!! Evet!! (diye haykırıyor)

Jones: Şu anki durumumuz bu dünyada bize cehennemden bile beter bir hayat yaşatacaktir. Benim için ölüm korkunç bir şey değildir. Esas lanetli olan bundan sonra yaşamaktır. Bu durumda yaşamanın bir anlamı yok!

Birinci kadin: Ama ben ölümden korkuyorum!

Jones: Hiç zannetmiyorum korktuğunu..

Birinci kadin: Bence bir kaç kişinin ihaneti yüzünden 1000 kadar insanın kendini öldürmesi anlamsız. Ben buradaki çocuklara ve bebeklere bakıyorum ve yaşamayı hak ettiklerini düşünüyorum.

Jones: Ama sence onlar daha çoğunu haketmiyor mu? Onlar barışı hakediyor. İnsanlara vereceğimiz en iyi cevap, bu kahrolası dünyadan çekip gitmemiz olacak! (Cemaat alkışlıyor)

Birinci Adam: Tamamdır hanım kardeşim! herşey bitti artık..İyi bir gün geçirdik. (Alkış)

Ikinci adam: Emri verdiğiniz takdirde hayatımızı noktalamaya hazırız!

Jones: Lütfen Tanrı aşkına hadi başlayalım. (cemaat "Baba! baba! diye tempo tutuyor)

Ucuncu adam: Babamiz bizi buralara kadar getirdi. benim seçenegim baba ile ölmek!

Jones: Serefle ölmeliyiz...Hadi! çabuk! çabuk! Ölmek bu hayatta yaşamaktan kat kat daha iyi.

Bu teyp medya'da yayınlandığında dünyada şok etkisi yaratmışdir. Külte mutlak bağlılık, şuursuzca sadakat tıpkı Jones'in müridlerinin yaptığı gibi İslam'in temel taşlarından sadece bir kaçıdir. İnananlar Allah'a ve Muhammed'e bağlılıklarını ve sadakatlerini kanıtlayabilmeleri için kendi hür iradelerinden vazgeçmeli, aileleri ve en yakınları dahil hiçbirşeyi önemsememeliler. Muhammed Kuran'da "doğru söyleyenler iseniz haydi ölümü temenni edin!(Bakara 94)" demiştir. Bir başka ayette Muhammed yine yahudilerin Allah'a bağlılıklarını kanıtlamaları için yine ölmelerini istemiştir;

"Ey Yahudi akidesini benimseyenler! Bütün insanlar değil de, yalnız kendinizin Allah'ın dostları olduğunu iddia ediyorsanız, (bunda da) samimi iseniz haydi ölümü isteyin!" Cuma:6

Ortada bariz ve çok net bir şekilde görünen gerçek şudur ki, Muhammed ve Jim Jones gibi sapık düşünceli narşist kişilere göre insanların Allah'a olan bağlılıklarını kanıtlayabilmeleri için ölmeleri gerekmektedir.

Jones'in tarikatına mensup müritler sürekli cezalandırılma korkusuyla yaşarlardı. Jones müritlerinin en ufak bir yanlısında onları cezalandırır ve disiplini sağlamak için hunharca dövdürürdü. Bu şekilde o çok arzuladığı itaatı sağlamaktaydı. Ayrıca müritleri arasında en ufak bir gevşekliğin ve isteksizliğin ortaya çıkmasına neden olacak tüm faktörlerin önlemini alıyordu.

Müslümanlarda tıpkı Jones'in müritleri gibi tüm hayatlarını sürekli korku içinde yaşarlar. Kendileri gibi düşünmeyen insanları kendilerini en çok korkutan cehennem, şeytan gibi absürd ve batıl şeylerle korkutmaya çalışırlar. Bu korkunun nereden geldiğini anlamak için Kuran'dan sadece bir kaç ayet okumak yeterlidir. Müslümanlar kültleri ile ilgili hiç bir şeyi kafalarında sorgulayamazlar. Muhammed'in peygamberliğini veya Kuran'in ilahiliğini sorgulamaya kalkışmak, müslümanların beyinlerinin korku ile kilitlendiği ve kuyruk sokumlarına kan dolaşımının durduğu andır.

Müslümanların tek korkusu sadece psikolojik değildir. Fiziksel cezalarda İslam'ın temel taşlarını oluşturan tamamlayıcı bir terbiye şeklidir. Müslüman çocuklar daha küçük yaşlarda medreselerde dayak yemeye alıştırılır ve İslam'ın kontrol mekanizmasını beyinlerine iyice kazımak için ayak bileklerine zincirler takılır. Bunun bir çok örneğini az gelişmiş, fakat İslamı gelişmiş müslüman ülkelerden çok daha iyi uygulayan Pakistan ve Afganistan gibi ülkelerde çokça görmekteyiz. Fiziksel cezalar sadece çocuklarla kalmıyor, yetişkinlerde şeriatın ön gördüğü şekilde kırbaçlanıyor ve hatta taşlanarak öldürülebiliyorlar.

Muhammed ve Jim Jones gibi narsisist kişilerin, kendilerine zıt görüşlü ve karşıt fikirli insanlara tahammülü yoktur. Her ikişide müridlerinin onları eleştirmelerini ve sorgulamalarını yasaklamıştır. Muhammed kendisine karşı savaşan kişileri yalnız ona inandıkları takdirde affetmiştir..Örneğin kuzeni Ebu Sufyan..Ebu Sufyan Muhammed'in Mekke'yi ele geçireceğini önceden sezdiği için müslüman olmuş ve hatta Mekke ele geçirildikten sonra oraya Muhammed tarafından vali olarak adanmıştır. Fakat Muhammed kendisine inanmayanları ve kendisini ciddiye almayanları asla affetmemiş ve kellelerini vurdurmuştur. Yüzlerce hatta binlerce insan sırf Muhammed'e inanmadıkları ya da İslam'i terkettikleri için kellelerini kaybetmişlerdir.

İşte bu yüzden Muhammed karşıt fikirli insanlara hiç bir zaman tolerans göstermedi ve o'na inanan müslümanlar hala bugün aynı geleneği sürdürmektedir. İslam ve Muhammed karşıtı konuşan insanlar teker teker susturulmaktadır. İşte bu yüzdendir ki, İslam'i terkeden bizlerin sesi duyuldukça müslümanlar gerçeği görecek, mensubu oldukları kültü ve bin yıllık yalanı sorgulama gücünü ve cesaretini kendilerinde hissedeceklerdir.

Jones'in tam 6 yıl boyunca yüksek rütbeli müridlerinden biri olan ve sonradan düzembazlığın farkına varıp People's Temples'i terkeden Jeanne Mills adlı eski tarikat üyesi söyle konuşmuştur; "Kilisede kusursuz bir şekilde uygulanan önemli bir kanun vardı. Hiç kimse Jones'i eleştirmeyecek ve sorgulamayacak." Bu düşünce tarzı bugün müslümanlarda da aynı şekilde devam etmektedir. Hiç kimse Muhammed'i sorgulayamaz ve eleştiremez.

Bugün İslam dininin şart koştuğu şeriat kanunun uygulandığı bir ülkede yaşayan insanlar, Muhammed veya İslam'i eleştirildikleri takdirde öldürülürler. Şayet İslami bir ülkede yaşamıyorsanız müslüman olmadığınız halde bile suikasta kurban edilebilirsiniz. Hollandalı film yapımcısı Theo Van Gogh islamda kadınların yerini anlatan bir film yapmış ve müslümanlar tarafından katledilmiştir. Ettore Caprioli, "Şeytan Ayetleri" kitabını İtalyanca'ya çevirdiği için feci şekilde yaralanmıştır. Hitoshi İgarishi, aynı kitabı Japonca'ya çevirdiği için Tokyo'da müslümanlar tarafından öldürülmüştür. William Nyagaard, aynı kitabı Norveççe'ye çevirdiği için bıçak darbeleri almış ve şans eseri hayatta kalmayı başarabilmiştir.

Amac, insanların gözünde o kadar çok terör estirmektir ki, hiç kimse İslam'a karşı eleştirilerde bulunmaya cesaret edemesin. Deborah Blakey, People'ş Temples'in bir başka eski üyesi tarikatten ayrıldıkdan sonra tarikat hakkında söyle bir konuşmayı dile getirmiştir; "Jones hakkında en ufak bir anlaşmazlığı bile hainlik kabul ederdik. Her ne kadar içinde olduğum durumun yanlış olduğunu biliyordumsa da, fikir ayrılığına düşen insanların Jones'i çok sinirlendirdiklerini bildiğim için her zaman sustum."

Jim Jones bayan müridleri ile sürekli cinsel ilişkiye girmekten zerre kadar çekinmemiştir. Muhammed'de aynı şekilde akrabaları ve küçük yaşta kızlarla hiçte ahlaki bulmadığımız cinsel münasebetlerde bulunmuştur. Muhammed'ın en küçük yaşta ki hanımı Aişe, Ahzab süresinin 51. ayeti indikten sonra ortada dönen düzembazlığı sezmiş ve rahatsızlığını şu şekilde dile getirmiştir;

"Bakıyorum da, senin Efendi Tanrın , yalnızca senin şeyinin keyfini yerine getirmek için koşturuyor."

Muhammed kendi gelini Zeynep ile evlenmiş, Mariye adlı cariyesi ile diğer karısı Hafsa'nın yatağında yakalanmış, daha oyuncak çağında olan 9 yaşında ki Ayşe ile evlenmiştir. Üstelik kendisine gelen vahiylerin en iyilerini Ayşe'nın yatağındayken aldığını iddia etmiştir. Hayatının son yıllarında bir gün emekleyen tatlı bir küçük bebeği görmüş ve ailesine bebek büyüyünce onunla evlenmek istediğini söylemiştir. Ne şanslı ki, küçük kız daha büyüyemeden Muhammed geberip gitmiştir. Kafirlere karşı düzenlediği baskınlarda genç kızları cariye olarak almış ve ailelerini öldürmüş ve öldürtmüştür.

Burada aklımızda bir soru belirebilir. "Madem Muhammed bu kadar kötü birisi, neden insanlar onun peygamberliğine inanmakta devam ediyorlardı?" O dönemde yaşamış tüm Arapların bunca kötülüğe neden ses çıkatmadıkları bir başka sorudur. Oysa bunun nedeni de zaten korktukları içindi. Muhammed kendisi hakkında ileri geri konuşanları teker teker susturmuştur.

Jones'in müridleri kendi aileleri ve en yakınları aralarında bile Jones hakkında ileri geri konuşamamışlardır. Kişinin annesine ya da babasına bile güvenirliliği yoktu. Herkes Jones'in muhbirliği görevini yapıyordu. Tarikat karşıtı her söylem ve dedikodu Jones'e bildirilirdi. Müritler Jones'e olan bağlılıklarını bu şekilde ispatlıyordu. Tıpkı Jones gibi Muhammed'in de inananları arasında ona haber ve bilgi veren adamları vardı. Tüm müslümanlar potansiyel ispiyoncu durumunda idi. Muhammed müritlerini birbirlerine karşı kullanmak ve üzerlerinde daha çok kontrol sahibi olmak için şu ayeti indirmiştir;

"Ey iman edenler! Eğer küfrü imana tercih ederlerse, babalarınızı ve kardeşlerinizi bile dost edinmeyin. İçinizden kim onları dost edinirse, işte onlar, zalimlerin ta kendileridir." Tevbe 23

Jim Jones müridlerine "kişiler arasındaki ailevi bağların" aslında düşmanın bir oyunu olduğunu söylemiştir. Müridlerin gerçek aileleri genetik yakınları değil, kültün içinde bulunan diğer kült üyeleriydi.

Tıpkı Jim Jones gibi, Muhammed'de insanların ailevi bağlarının bazen kültün önüne bir engel olarak çıkabileceğini görmüş ve müridlerinden böyle bir durumda ailelerine bağlı kalmamalarını emretmiştir;

Ankebut
8. Biz insana, ana-babasına iyilik etmesini emrettik. Şâyet onlar seni, hakkında hiçbir bilgin olmayan şeyi bana ortak koşman için zorlarlarsa, bu takdirde onlara itaat etme. Dönüşünüz ancak bana olacaktır ve ben yapmakta olduklarınızı size haber vereceğim.

Jim Jones'u en çok sinirlendiren olay kültten ayrılanların olması idi. Jim Jones kültten ayrılanları sert bir şekilde eleştirmiş ve onları kültün içinde oluşan sorunlardan sorumlu tutmuştur.

Müslümanlarda da aynı kafa yapısını görmek mümkündür.. Müslümanların en nefret ettiği kişiler dinden imandan çıkanlar, yanı kültten ayrılanlardır. Muhammed dinden çıkanlar hakkında söyle konuşmuştur;

Resulullah (sav) buyurdular ki: "Allah'tan başka ilah olmadığına ve benim de Allah'ın Resulü bulunduğuma şehadet eden kimsenin kanı, üç hal dışında helal değildir: Zina yapan dul. Cana can kısas. Dinden çıkıp cemaatten ayrılan."[1]

Jones'in karizmatik kişiliği ve güçlü konuşma kabiliyeti insanları kolayca kandırabilmesini sağlıyordu. İnsanların duymak istediği güzel vaadleri dile getirmesi, müridlerinin kalplerini fethedmesinde etkili rol oynamıştır.

Tıpkı Jones gibi, Muhammed de etkili konuşma gücünün bilincinde idi. O yüzden müslüman şairlere Kuran'ı şiirsel bir dille yazdırmış, kendisini eleştiren şairleri ise teker teker öldürtmüştür. Muhammed der ki;

"Beyanın bir kısmında sihir vardır"[2]

"Şurası muhakkak ki beyanda sihir vardır, şurası da muhakkak ki şiirde de hikmetler vardır" buyurdu."[3]

Übey İbnu Ka'b (radıyallâhu anh) anlatıyor: "Resülullah (aleyhissalâtu vesselâm) buyurdular ki: "Şiirde hikmet vardır"[4]

Jones'in tarikatı "People's Temples" ortaya ilk çıktığında müridlerin çoğu toplum içinde ezilmiş zenciler, yoksullar ve hayattan umduğunu bulamamış ihtiyar kişilerden oluşmaktaydı. Bu durum, İslam'in ilk ortaya çıkışında Muhammed'in kültüne katılanları benzer bir şekilde tanımlar. Muhammed'e ilk inananlar köleler ve fakir Mekke halkıydı. Kölelere sahiplerinden kaçmalarını ve beraberinde Mekke'ye hicret etmelerini emretmiştir. Tüm müridlerine ölümden sonra harika bir hayat, bu dünyada ise zenginlik vaadlerinde bulunmuştur. Zenginlik daha sonra kervan baskıncılığı ile gerçekleşmiştir.

Kaynaklar;
[1] Kaynak: Buhari, Diyat 6; Müslim, Kasame 25, (1676); Ebu Davud, Hudud 1, (4352); Tirmizi, Diyat 10, (1402)
[2] Buhari, Muhammed İsmail, Camiu's - Sahih (Sahihu'l-Buhari) Çağrı Yay. İst. 1981, Nikah, 47; Ebu Davud, Sünen, Çağrı Yay. İst. 1981, Edeb, 87
[3] Ebü Dâvud, Edeb 95, (5011); Tirmizi, Edeb 63, (2848).
[4] Buhârî, Edeb 90; Ebü Dâvud, Edeb 95, (5010); Tirmizî, Edeb 69, (2847); İbnu Mâce, Edeb 41, (3755).

Kandıran kişi Allah mı, yoksa Şeytan mı?

2008-10-11T23:46:00.000-07:00

Kandıran kişi Allah mı, yoksa Şeytan mı?

Allah yoldan çıkardığı kişilerin işlerini ve hayatlarını kendilerine güzel göstererek onların kafasını daha da karıştırmak istiyor. Sanki Allah yarattığı köleleri ile oyun oynamaktan zevk alıyor;

Neml 4. Şüphesiz, ahiret hayatına inanmayanların işlerini biz kendilerine güzel göstermişizdir de o yüzden bocalayıp dururlar.

Rad 33. Inkâr edenlere hileleri güzel gösterildi ve onlar doğru yoldan saptırıldılar. Allah kimi saptırırsa artık onu doğru yola iletecek yoktur.

Dahası da var tabi. Tam üstteki ayetlere bakarak inanmayanların bocalamalarının Allah tarafından olduğunu sandığımız bir anda, şeytan yine devreye giriyor ve Allah kendi ağzıyla dediklerini bir anda yutuveriyor. Oysa inanmayanların içinde bulunduğu güzel durum Allah tarafından güzel gösterilmemiş, tam aksine şeytan tarafından güzel gösterilip süslenip püslenmiştir;

Enam 43. Hiç olmazsa onlara azabımız geldiği zaman yakarıp tövbe etselerdi ya... Fakat (onu yapmadılar) kalpleri katılaştı. Şeytan da yapmakta olduklarını zaten onlara süslü göstermişti.

Enfal 48. Hani şeytan onlara yaptıklarını süslemiş ve, "Bu gün artık insanlardan size galip gelecek (kimse) yok, mutlaka ben de size yardımcıyım." demişti.

Nahl 63. Allah'a andolsun, senden önceki ümmetlere peygamberler gönderdik. Fakat şeytan onlara işlerini güzel gösterdi. O, bugün de onların dostudur ve onlar için elem dolu bir azap vardır.

Üstte ki çelişen ayetlere bakarak sağlıklı bir şekilde şu sonuçları çıkartabiliriz;

1) Muhammed önceki ayetlerde ne yazdığını unutarak bu hataya düşüyor.

2) Allah boya badana işlerinde Şeytanla işbirliği yapıyor.

3) Allah fırçayı sallarken desteksiz sallıyor.

Allah zulüm etmek ister mi?

2008-10-11T23:29:00.000-07:00

Allah zulüm etmek ister mi?

Allah istese tüm insanları hidayete erdiririp cennete sokabilir, fakat Cehennem boş durmasın diye bunu yapmak istemiyor;

Secde 13. Eğer dileseydik herkese hidayetini verirdik. Fakat benim, "Andolsun, cehennemi hem cinlerden hem de insanlardan dolduracağım" sözüm gerçekleşecektir.

Diğer bir ayette ise Allah canlılara zulüm etmek istemediğini söylemektedir.

Al-I Imran 108. Allah, âlemlere hiç zulüm etmek istemez.

Allah zulüm etmek istemiyor ise, o halde neden insanları hidayete erdirmek istemez?

İnsan isterse Allah'a ulaşabilir mi?

2008-10-11T23:19:00.000-07:00

İnsan isterse Allah'a ulaşabilir mi?

EVET

Insan Suresi
29. İşte bu bir öğüttür. Dileyen, Rabbine ulaştıran bir yol tutar.

HAYIR

Insan Suresi
30. Allah'ın dilemesi olmadıkça siz dileyemezsiniz.

Allah, hükmüne bir başka kimseyi ortak eder mi?

2008-10-11T22:41:00.000-07:00

Allah, hükmüne hiçbir kimseyi ortak eder mi?

ETMEZ

Kehf 26. De ki: "Kaldıkları süreyi Allah daha iyi bilir. Göklerin ve yerin gaybını bilmek O'na aittir. O ne güzel görür, O ne güzel işitir! Onların, ondan başka hiçbir dostu da yoktur. O hükmüne hiçbir kimseyi ortak etmez."

EDER

Ahzab 36. Allah ve Resûlü bir iş hakkında hüküm verdikleri zaman, hiçbir mü'min erkek ve hiçbir mü'min kadın için kendi işleri konusunda tercih kullanma hakları yoktur. Kim Allah'a ve Resülüne karşı gelirse şüphesiz ki o apaçık bir şekilde sapmıştır.

Muhammed'e Yapılan İşkenceler

2008-10-11T22:18:00.000-07:00

Müslümanlar peygamber efendilerinin Mekkeliler tarafından sürekli kışkırtıldığını ve acımasızca zülmedildiğini dile getirirler. Oysa ki İslami kaynaklara baktığımızda durum yine değişir. İnancı yüzünden kışkırtılan ve eleştirilen Muhammed değil, tam tersi Mekkeli putperest halktı. Mekke'de her kabilenin kendisini temsil eden bir Tanrısı vardı. O dönemlerde Kabe'de tam 360 pütun, yanı 360 adet değişik tanrı'nin olduğu bilinmektedir.

Muhammed şan, şöhret ve hükümdar olma arzusu ile Mekkeli halka yıllarca peygamberliğini inandırmaya çalışmış ve inanmayan Mekke halkının putlarına ve babalarına küfretmiştir. Mekke'nin önde gelen kişileri Muhammed'in bu küfürlerinden ve kışkırtmalarından artık bıkmış usanmış, fakat Muhammed'in de en sevdiği stili olan "gafil avlama" yerine, çareyi Muhammed'in amcası Ebu Talib'e gitmekde bulmuş "medenice" şikayette bulunmak istemişlerdir;

"Ey Ebû Talib," dediler, "yeğenin putlarımıza sövdü, dinî inançlarımızı kötüledi, akılsız olduğumuzu, babalarımızın, dedelerimizin yanlış yolda gitmiş olduklarını söyleyip durdu.
Şimdi sen, ya onu bunları yapmaktan ve söylemekten alıkoy veya aradan çekil."

İbni Hişâm, Sîre: 1/283-284; İbni Kesîr, Sîre: 1/473

Muhammed psikolojik bozuklukları olan narsisist bir kişiydi. Narsisist kişiler insanların düşüncelerine ve değerlerine zerre kadar hoşgörü göstermezler. Kendilerini adeta bu dünya üzerinde yürüyen, nefes alan ayaklı bir tanrı olarak görürler. Onlar için değerli olan tek şey kendi düşünceleri ve kendi çıkarlarıdir. Bu yüzden Mekkeli halkın şikayetleride Muhammed'in bir kulağından girmiş öteki kulağından çıkmıştır. O, kendisine ün, şan, şöhret ve servet kazandıracak kültünü yaymaya devam etmiştir;

"Ey Ebû Talib! Sen bizim yaşlı ve ileri gelenlerimizden birisin. Yeğenini yaptıklarından vazgeçirmek için sana müracaat ettik. Fakat sen istediğimizi yapmadın. Vallahi, artık, bundan sonra onun babalarımızı, dedelerimizi kötülemesine, bizi akılsızlıkla ithâm etmesine, ilâhlarımıza hakaretlerde bulunmasına asla tahammül edemeyiz.
Sen, ya onu bunları yapıp durmaktan vazgeçirirsin, yahut da iki taraftan biri yok oluncaya kadar onunla da, seninle de çarpışırız."

İbni Hişâm, Sîre, 1/284; Taberî, 2/218; İbni Kesîr, Sîre, 1/47

Tehlikenin farkına varan Ebu Talib, sadist yeğeni Muhammed'i karşısına alıyor ve şu şekilde öğütlüyordu;

"Kardeşimin oğlu, kavminin ileri gelenleri bana başvurarak senin onlara dediklerini bana ârzettiler. Ne olursun, bana ve kendine acı! İkimizin de altından kalkamayacağımız işleri üzerimize yükleme. Kavminin hoşuna gitmeyen sözleri söylemekten artık vazgeç"

234. İbni Hişâm, Sîre, 1/284; Taberî, 2/220

Narsisist kişiler davalarından vazgeçmezler. Muhammed, amcası Ebu Talib'ın nasihatini hiçe saymiştir. Muhammed yıllarca itaat edilmek ve ezik yetiştiği Mekke'de hüküm sahibi olmak için amcasına kesin bir dille cevap vermiştir;

"Bunu bilesin ki, ey amca! Güneşi sağ elime, ay'ı da sol elime verseler, ben yine bu dinden, bu tebliğden vazgeçmem.
Ya Allah, bu dini hâkim kılar, yahut ben bu uğurda canımı veririm."

235. İbni Hişâm, Sîre: 1/474

Müslümanlar iste bu üstte alıntıladığım İslam kaynaklarını örnek göstererek Muhammed'in dinini yayma azminden övünerek hatta bazen ağlayarak bahsederler. Oysa Muhammed'in asıl emeli dini ve Allah'i bir korku aracı olarak kullanarak kişiler üzerinde itaat ve yetki sahibi olmak istemesidir. Muhammed'in dini zaten, Muhammed'e ve Muhammed'in gizli egoşu, yanı korku aracı Allah'a itaat demektir. İslam'in temel taşı ve en büyük şartı "kelime-i sehadettir". Kişi kelime-i sehadet getirerek Muhammed'in ve Muhammed'in korku aracının kölesi olmayı kabul eder.

Peki Muhammed neden kasıtlı olarak Mekkeli halkın putlarına şovmuş, babalarının dinlerine küfretmiştir? Bu sorunun cevabı yine narsisizm ile çok yakından ilgilidir;

Narsisistik kişilik bozukluğu olan kişiler, başkalarının düşünce ya da isteklerine gereken ilgiyi gösteremeyen kişilerdir. Plan ve hedeflerine ulaşamadıklarında, gereken ilgiyi göremediklerinde aynı Narkissos gibi erirler, çökerler. Başkalarının hakkına saygı göstermeden ve gerçeklerle bağdaşmasa bile daima kendilerini haklı göstererek ve o hedefi, gerekli emeği vermeden bile haketmiş sayarak en onde, en gözde ve tek olmak isterler. Kendilerini başkalarının yerine koyamaz ve başkalarini anlayamazlar. Sanki her şey sadece kendileri için vardır ve ne olursa olsun her şeyin kendi amaçlarına hizmet etmesi gerekir. Başkalarının fikir ve hareketleri kendi amaçlarına hizmet ediyorsa vardır, aksi halde bu fikir ve hareketler tahammül edilemez düşüncelerdir. Gerçekle bagdaşmayan, başkalarinin zararına olup sadece kendi çıkarlarına uygun, kendi plan ve hedeflerine hitap eden maddi ve manevi kazanç sağlayabilecek plan ve hedeflerine ulaşamadiklarinda öfkelerine hakim olamaz, saldırganlaşır, çöker hatta ağır psikotik tablolara girerler.
Kaynak: Vikipedi

Muhammed tam 13 yıl boyunca mekkeli halkın babalarına ve dini inançlarına küfretmiştir. Tam 13 yıllık küfüre karşılık kendisine yapılan en büyük işkence(!) ise kendisi ile alay edilmesi ve üzerine toz atılmasıdır. Mekkeliler Kuranda'da yazıldığı gibi deli sandıkları Muhammed'e deli muamelesi yapmışlardır. Sırtına hayvan bağırsağı koyup alay etmişlerdir. Muhammed'in sırtına iç organ koyup alay edenler Muhammed'ın ne derece tehlikeli bir narşişist olduğundan haberleri yoktu tabi. Muhammed mekke'nin fethinden sonra kendisi ile alay edenleri tek tek buldurtmuş ve feci şekilde öldürtmüştür. Kendisini yürüyen bir tanrı olarak gören bir insana yapılacak en kötü şey onun gururunu zedelemek ve kendisi ile alay etmektir.

Allah'ın Hür İrade Anlayışı

2008-10-11T22:01:00.000-07:00

Allah insanların özgür düşüncelerine müdahale eder mi? Başka bir değişle kişinin hayatını önceden belirler mi?

Şayet bu soruların cevabı "hayır" işe, bugüne kadar duyduğumuz "Allah yazmışsa bozsun", veya "Kaderine razı oldu" gibi söylemlerin hemen bugün çöpe atılması gerekmektedir. Çünkü müslümanların bize anlatmaya çalıştıklarına göre Allah, kimsenin kaderini ve kısmetini önceden belirlemez. Oysa ki madalyonun diğer yüzü hiçte öyle değildir. Bu gibi söylemlerin ortaya çıkış nedenleri ve günlük hayatımızda çokça duymamızın sebebi zaten İslam dininin öz kültürümüze etkisi ve sosyal yaşam tarzımızın Arap örf ve adetlerine göre şekillendirilmesinden kaynaklanmaktadır. "Kader ve kısmet" kelimeleri Arapça'dir, Türkçe değil.

Muhammed'in kafasında yarattığı Allah'a göre insanların bu dünyada var olmasının tek nedeni Allah'a kölelik yapmak, kendisine tapmamız ve o'na ibadet etmemizdir. Kendisi bu emrini Kuran'in Zariyat süresinde apaçık bir şekilde dile getirmiştir;

56. Ben cinleri ve insanları, ancak bana kulluk etsinler diye yarattım.

Ayrıca kutsi hadislerden bir tanesinde ise Allah insanlardan gizlendiğini ve bulunmayı istediği söylemiştir;

"Ben gizli bir hazine idim. Bilinmeyi murad ettim. Beni bilsinler diye mahlûkatı yarattım."
(Keşfu`l-Hafa, C.2-5-132, H.No: 2016)

İşte bu saklambaç oyununda Allah'i kalp gözleriyle(!) gördüğünü iddia edenler için cennette şarap ırmakları, tomurcuk memeli yaşıt kızlar, Arap yarımadasında çokça popüler olan ve tadına doyum olmayan hurmalar vardır. Kişinin cennete veya cehenneme gireceği bu saklambaç oyununda sarfettiği başarıya bağlıdır. Bu oyunda Allah'i bulamayack olan şanssız kişiler için ise Allah peşinen kaynar kazanlar hazırlamış, işkence etsinler diye zebaniler yaratmış ve iğrenç besinler yedirmek için yine Arap yarımadasında yetişen zakkumlar hazırlamıştır. Allah, saklandığı halde kendisini görmediğini söyleyenler için hiç bir şekilde merhamet göstermeyecektir.

Ortadaki problem ise bu saklambaç oyununda başarılı olmak ve Allah'in bize sunduğu iman testini geçerek cennet vizesi almak yine bizim elimizde değildir. Allah imtihan halinde olan insanların arasında kafasının estiğini hem saptırabilmekte, hem de doğru yola yöneltebilmektedir.

Allah Secde süresinin 13. ayetinde beyan ettiği gibi kendisi istemiş olsaydı tüm insanları hidayete erdirir, doğru yola yöneltir ve cennete girmelerini sağlayabilirdi. Fakat ayettende görüldüğü gibi Allah cehennemi insan ve cinlerle doldurmak için ant içmektedir;

13. Eğer dileseydik herkese hidayetini verirdik. Fakat benim, "Andolsun, cehennemi hem cinlerden hem de insanlardan dolduracağım" sözüm gerçekleşecektir.

Şimdi bu ayetten sonra aklımıza ilk gelen soru, "Neden?"

Neden en merhametli, sevgi dolu bir Allah çok sevdiği kullarının "hepsine" doğru yolu göstermek istemez? Neden insanları yaratarak kendi hallerine bırakır ve günü geldiğinde "kasten", yani "bilerek ve amaçlı" olarak doğru yola iletmediği insanları tüm öfkesi ile cehenneme gönderir? Neden?

Buna karşılık müslümanlar "Allah'a iman etmekte veya inkar etmekte hür iradenizi kullanmada özgürsünüz" demektedirler. Fakat üstteki örnek verdiğim ayetlerden de "çok açık ve net" bir şekilde anlaşıldığı gibi Allah dilediğini doğru yola iletebilir. Allah sırf cehennem dolsun boş kalmasın diye kişileri saptıracağını söylemektedir.

Bir diğer ayette ise Allah doğru yola girebilme ihtimali olan insanların kalplerini mühürlediğini ve hiç bir suretle önün izni olmadan doğruya yönelemeyeceğini bildirmiştir;

Muhammed 16. İşte bunlar, Allah'ın, kalplerini mühürlediği ve nefislerinin arzularına uyan kimselerdir.

Bir diğer ayette ise Allah bazı insanları lanetlediğini, onların gözlerini kör ve kulaklarını sağır ettiğini bildirmiştir;

Muhammed 23. İşte bunlar, Allah'ın lânetleyip, kulaklarını sağır, gözlerini kör ettiği kimselerdir.

Elbette ki bu durum tüm kainatın yaratıcısı olduğunu, gelmiş geçmiş tanrıların en merhametlisi ve en sevgili olduğunu iddia eden bir Tanrıya yakışır bir hal değildir. Ayette bahsettiği kişiler her ne kadar da kötü insan olsalarda, onların kalplerini mühürlemek yerine, onları doğru yola sokmak, kalplerini açmak, Allah'in Kuran'da bahsedilen "en merhametli" sıfatına çok daha yakışır bir hareket olurdu. Örnek olarak bir hükümdar düşünelim. Hükümdar birinin bacaklarını kestiriyor ve koşamadığı için onu cezalandırıyor. Şimdi bu hükümdar psikopat değilde ne olabilir? Kuran'in merhametli Allah'i neden bir psikopat gibi davranış sergiliyor?

Bu bilmece, bir sonraki ayette mesuliyet'in Allah'tan insanlara geçmesi, yanı kalplerini kendileri kilitleyen kişilerin ortaya çıkması ile dahada karışık bir hal almaktadır;

Muhammed 24. Onlar Kur'an'ı düşünmüyorlar mı? Yoksa kalplerin üzerinde kilitleri mi var?

Şimdi kalpleri mühürleyen Allah mi? Yoksa kişi kendi kalbini kendi mi mühürlüyor? Apaçık belli ki, bu iki ayet birbirleri ile kati surette uyuşmamaktadır.

Kuran bazen aynı süre içerisinde kendiyle bile çelişebilmektedir;

Insan Suresi
29. İşte bu bir öğüttür. Dileyen, Rabbine ulaştıran bir yol tutar.
30. Allah'ın dilemesi olmadıkça siz dileyemezsiniz. Şüphesiz Allah hakkıyla bilendir, hüküm ve hikmet sahibidir.
31. O, dilediği kimseyi rahmetine sokar. Zalimlere ise elem dolu bir azap hazırlamıştır.

Altını çizerek sunduğum 29 nolu ayette bir an hür irade'nin varlığını görebiliyoruz. Fakat hemen ardından gelen ayette ise Allah kendi ile çelişmekte ve ayetten "sız isterseniz dileyin, Allah dilemedikçe o'nun rahmetine giremezsiniz" gibi bir anlam çıkmaktadır. Yine bu iki ayet birbirleri ile katı surette uyuşmamaktadır. Üstte anlatılanlardan sadece bir tanesi doğru olabilir. Ya "dileyen rabbine ulaşabilir", ya da "O istemez ise bu iş olmaz". Çay ile yoğurt nasıl beraber gitmiyor ise, bu iki ayette birbirleri ile uyuşmamaktadır..

Burada akla gelen diğer bir soru ise şudur. Allah kastı bir şekilde kişilerin kalbini mühürlüyor ve onları yoldan çıkarıyor işe, O halde yoldan çıkardığı insanları Allah neden cezalandırmak ister?

Eğer doğruya yönelme seçeneği hür irademize ait işe, bu durumda üstte örneklediğim 32:13, 47:16 ve 47:23 no'lu ayetler gerçeği yansıtmamaktadır. Şayet ayetler doğruysa ve Allah gerçekten dilediğini yoldan çıkarıp dilediğini yola koyuyor işe, bu durumda da Allah'in kölelerine davranış biçiminde büyük adaletsizlik var demektir.. Hayatımız Allah'in rehberliğiyle ve o'nun talimatlarına göre şekil alıyor ise ortada beliren en ufak bir itaatsızlık ve inkardan biz insanlar suçlu görülemeyiz. Başımıza gelecek tüm olaylar, tüm kötülükler ve tüm iyilikler Allah tarafından önceden tayin edildiyse bu durumda sorumluluk bize ait değildir. Adil ve insaflı olan bir Allah, aynı zamanda mantıksız olamaz.. Bu sadist düşünce tarzı, aşsağıdaki alıntıladığım ayet ile bariz bir şekilde çelişkidedir. Dilediği takdirde her insanı hidayete erdirebileceğini iddia eden, fakat aynı zamanda bunu cehennemi doldurmak için yapmayacağını dile getiren bir Allah, bakınız aşsağıda kulağa ve göze hiçte samimi gelmeyen sözlerini nasıl dile getirmektedir;

Al-I Imran 108. Allah, âlemlere hiç zulüm etmek istemez.

Bir üstteki paragrafı ve hemen üstte bulunan ayeti düşünerek yine bir hükümdar örneği vermek istiyorum. Bir hükümdar düşünelim.. Bu hükümdar ileride insanlara yapılacak işkenceler için kaynar kazanları hazırlamış, kelle uçurmak için cellat ve zebanileri peşinen önceden ayarlamış, meydanda toplanan halka sesleniyor ve diyor ki, "Ben sizi bana itaat etmenizi sağlayacak, sizleri doğru yola yöneltecek güce ve insanı düşünce yapısına sahibim. Fakat bunu yapmayacağım ve her ne kadar size zulüm etmek istemeşemde sizi şu arkada gördüğünüz kaynar kazanlarda cayır cayır yakacağım. Ben iste böyle merhametli bir hükümdarım."

Karışıklık burda bitti mi? Elbette hayır...

Allah bununlada kalmayıp, yoldan çıkardığı kişilerin işlerini ve hayatlarını kendilerine güzel göstererek onların kafasını daha da karıştırmak istiyor. Sanki Allah yarattığı köleleri ile oyun oynamaktan zevk alıyor;

Neml 4. Şüphesiz, ahiret hayatına inanmayanların işlerini biz kendilerine güzel göstermişizdir de o yüzden bocalayıp dururlar.

Rad 33. Inkâr edenlere hileleri güzel gösterildi ve onlar doğru yoldan saptırıldılar. Allah kimi saptırırsa artık onu doğru yola iletecek yoktur.

Enam 43. Hiç olmazsa onlara azabımız geldiği zaman yakarıp tövbe etselerdi ya... Fakat (onu yapmadılar) kalpleri katılaştı. Şeytan da yapmakta olduklarını zaten onlara süslü göstermişti.

Enfal 48. Hani şeytan onlara yaptıklarını süslemiş ve, "Bu gün artık insanlardan size galip gelecek (kimse) yok, mutlaka ben de size yardımcıyım." demişti.

Nahl 63. Allah'a andolsun, senden önceki ümmetlere peygamberler gönderdik. Fakat şeytan onlara işlerini güzel gösterdi. O, bugün de onların dostudur ve onlar için elem dolu bir azap vardır.

Üstte ki çelişen ayetlere bakarak sağlıklı bir şekilde şu sonuçları çıkartabiliriz;

1) Muhammed önceki ayetlerde ne yazdığını unutarak bu hataya düşüyor.

2) Allah boya badana işlerinde Şeytanla işbirliği yapıyor.

3) Allah fırçayı sallarken desteksiz sallıyor.

Üstte ki seçenekler arasından hangisinin akla daha yatkın ve doğru olduğunu kişinin "Hür İradesine" bırakıyorum...

İşte benim hür irade anlayışım, iste Allah'in..

Karar sizin...

Muhammed'in Nöropsikiyatrik Rahatsızlığı.

2008-10-11T21:37:00.000-07:00

Öncelikle Muhammed'in vahiy anlarında kendinden geçmiş hallerini anlatan hadislere bir göz atalim;

Ravi:Ümmü`l-mü`minîn Âişe

Hadis:Şöyle demiştir: Hâris b. Hişâm radiya`llâhu anh Resûlu`llâh salla`llâhu aleyi ve sellem`den: "Yâ Resûllâ`llâh, sana vahiy nasıl gelir?" diye sordu. Resûlu`llâh salla`llâhu aleyhi ve sellem buyurdu ki: Ahyânen bana çıngırak sesi gibi gelir ki bana en ağır geleni de budur. Benden o hâl zâil olur olmaz (Meleğin) bana söylediğini iyice bellemiş olurum. Ahdânen Melek bana bir insan olarak temessül eder. Benimle konuşur. Ben de söylediğini iyice bellerim. -Âişe radiya`llâhu anhâ der ki: Resûl`llâh salla`llâhu aleyhi ve sellem`i soğuğu pek şiddetli bir günde kendisine vahiy nâzil olurken görmüşlüğüm vardır. (İşte öyle soğuk bir günde bile) kendisinden o hâl geçtiği vakitde şakaklarından şapır şapır ter akardı.

Ravi:Ubadetu`bnu`s-Samit

Hadis:Resulullah (sav)`a bir vahiy geldiği zaman, vahiy sebebiyle onu bir gam ve keder alır, yüzünün rengi uçardı. Bir gün Cenab-ı Hakk yine vahiy indirmişti ki aynı hal onu sardı. Keder hali açılınca: "(Zina haddiyle ilgili hükmü) benden alın. Allah onlar hakkında yol kıldı (yani çok açık şekilde had beyan etti): Bekar bekarla zina yapmışsa cezası yüz sopa ve bir yıl sürgündür. Dul dulla zina yaparsa yüz sopa ve recm`dir."

Ravi:İbnu Abbas

Hadis:"Ey Muhammed! Cebrail sana Kur`an okurken, unutmamak için acele edip onunla beraber söyleme (sadece dinle)" (Kıyamet 16) mealindeki ayet hakkında şu açıklamayı yaptı: "Hz. Peygamber (sav) vahiy geldiği zaman büyük bir şiddet (ve ağırlık) hissederdi. Bunun tesiriyle dudaklarını kımıldatırdı. Bunun üzerine şu ayet indi. (mealen): "(Ey Muhammed, Cebrail sana Kur`an okurken acele edip onunla beraber söyleme (sadece dinle). Onu toplamak ve okutmak bize aittir" (Kıyamet 16). İbnu Abbas devamla der ki: "Ayette geçen "onun toplanması" tabirinden murad "(yeni nazil olan) ayetin Hz. Peygamber (sav)`in kalbinde toplanması, yerleşmesi, sonra da Hz. Peygamber (sav) tarafından okunmasıdır." "Biz vahyi okuduğumuz zaman, sen onun kıraatine uy" (18. ayet) ayetinde de, "Dinle ve sus, sonra onu sana biz okuturuz" denmektedir. Bu vahiyden sonra, Cibril (a.s.) vahiyle gelince, sadece dinlerdi. Cibril gidince yeni gelen vahyi, kendisine nasıl okunmuş ise, öylece okurdu."

Ravi:Aişe

Hadis:Resulullah (sav)`a vahiy olarak ilk başlayan şey uykuda gördüğü salih rüyalar idi. Rüyada her ne görürse, sabah aydınlığı gibi aynen vukua geliyordu. (Bu esnada) ona yalnızlık sevdirilmişti. Hira mağarasına çekilip orada, ailesine dönmeksizin birkaç gece tek başına kalıp, tahannüsde bulunuyordu. -Tahannüs ibadette bulunma demektir.- Bu maksadla yanına azık alıyor, azığı tükenince Hz. Hatice (ra)`ye dönüyor, yine aynı şekilde azık alıp tekrar gidiyordu. Bu hal, kendisine Hira mağarasında Hak gelinceye kadar devam etti. Bir gün ona melek gelip: "Oku!" dedi. Aleyhissalatu vesselam: "Ben okuma bilmiyorum!" cevabını verdi. (Aleyhissalatu vesselam hadisenin gerisini şöyle anlatıyor: "Ben okuma bilmiyorum deyince) melek beni tutup kucakladı, takatim kesilinceye kadar sıktı. Sonra bıraktı. Tekrar: "Oku!" dedi. Ben tekrar: "Okuma bilmiyorum!" dedim. Beni ikinci defa kucaklayıp takatim kesilinceye kadar sıktı. Sonra tekrar bıraktı ve "Oku!" dedi. Ben yine: "Okuma bilmiyorum!" dedim. Beni tekrar alıp, üçüncü sefer takatim kesilinceye kadar sıktı. Sonra bıraktı ve: "Yaratan Rabbinin adıyla oku! O, insanı bir kan pıhtısından yarattı. Oku, Rabbin kerimdir, o kalemle öğretti, insana bilmediğini öğretti" (Alak 1-5) dedi." Resulullah (sav) bu vahiyleri öğrenmiş olarak döndü. Kalbinde bir titreme vardı. Hatice`nin yanına geldi ve: "Beni örtün, beni örtün!" buyurdu. Onu örttüler. Korku gidinceye kadar öyle kaldı. (Sükunete erince) Hz. Hatice (ra)`ye başından geçenleri anlattı ve; "Nefsim hususunda korktum!" dedi. Hz. Hatice de: "Asla korkma! Vallahi Allah seni ebediyen rüsvay etmeyecektir. Zira sen, sıla-i rahimde bulunursun, doğru konuşursun, işini göremeyenlerin yükünü taşırsın. Fakire kazandırırsın, misafire ikram edersin, Hak yolunda zuhur eden hadiseler karşısında (halka) yardım edersin!" dedi. Sonra Hz. Hatice, Aleyhissalatu vesselam`ı alıp Varaka İbnu Nevfel İbnu Esed İbnu Abdi`l-Uzza İbni Kusay`a götürdü. Bu zat, Hz. Hatice`nin amcasının oğlu idi. Cahiliye devrinde Hıristiyan olmuş bir kimseydi. İbranice (okuma) yazma bilirdi. İncil`den, Allah`ın dilediği kadarını İbranice olarak yazmıştı. Gözleri ama olmuş yaşlı bir ihtiyardı. Hz. Hatice kendisine: "Ey amcaoğlu! Kardeşinin oğlunu bir dinle, ne söylüyor!" dedi. Varaka Aleyhissalatu vesselam`a: "Ey kardeşim oğlu! Neler de görüyorsun?" diye sordu. Aleyhissalatu vesselam gördüklerini anlattı. Varaka da O`na: "Bu gördüğün melektir. O, Hz. Musa`ya da inmiştir. Keşke ben genç olsaydım (da sana yardım etseydim); keşke, kavmin seni sürüp çıkardıkları vakit hayatta olsaydım!" dedi. Resulullah (sav): "Onlar beni buradan sürüp çıkaracaklar mı?" diye sordu. Varaka: "Senin getirdiğin gibi bir din getiren hiç kimse yok ki, ona husumet edilmemiş olsun! O gününü görürsem, sana müessir yardımda bulunurum!" dedi. Ancak çok geçmeden Varaka vefat etti ve vahiy de fetrete girdi (kesildi).

Ravi:Yahya İbnu Ebi Kesir

Hadis:Ebu Seleme İbnu Abdirrahman`a Kur`an`dan ilk inenin ne olduğunu sordum. "Ya eyyühe`l-Müddessir (ey örtüsüne bürünmüş)! (suresi)dir!" dedi. Ben; "İyi ama, başkaları ilk inenin İkra` bismi Rabbikellezi halak (süresidir). diyorlar" dedim. Bunun üzerine Ebu Seleme: "Ben bu hususta Hz. Cabir (ra)`e sormuştum. O bana; "Sana, Resulullah Aleyhissalatu vesselam`ın söylediğinden başka bir şey söylemeyeceğim, Aleyhissalatu vesselam: "Bir ay kadar Hira magarasına mücavir oldum (itikafa girdim). Mücaveretimi (itikafımı) tamamlayınca, dağdan indim. Derken bana bir seslenen oldu. Sağıma baktım, hiçbir şey görmedim. Soluma baktım, yine bir şey görmedim. Arkama baktım bir şey görmedim. Derken başımı kaldırdım, bir şey gördüm, ama (bakmaya) dayanamadım. Hemen Hatice`nin yanına geldim: "Beni örtün!" dedim. Derken şu ayetler nazil oldu. (Mealen): "Ey örtüsüne bürünen! Kalk! (insanları ahiretle) korkut! Rabbini büyükle, elbiseni temizle. Pislikten kaçın.." (Müddessir suresi). Bu vahiy namaz farz kılınmazdan önceydi."

Ravi:Ömer

Hadis:Resulullah (sav)`a vahiy indiği zaman, yüzünün yakınlarında arı uğultusu gibi bir ses işitilirdi. Bir gün, O`na vahiy indirildi. Bir müddet öyle kaldı. Sonra o hal açıldı. O da Mü`minun suresinden ilk on ayeti okudu: "Mü`minler kurtuluşa ermiş, umduklarına kavuşmuşlardır. Onlar namazlarını Allah`tan korkarak, hürmet ve tevazu içinde ve tadil-i erkan ile kılarlar. Onlar dünya ve ahiretlerine faydası dokunmayan her türlü şeyden yüz çevirirler. Onlar nail oldukları her türlü nimetin zekatını aksatmadan verirler. Onlar namuslarını korurlar. Ancak hanımlarına ve cariyelerine karşı müstesna, bunlarla olan yakınlıklarından dolayı kınanmazlar. Kim helal sınırını aşarak bunların ötesine geçmek isterse, işte öyleleri haddini aşmış olanlardır. O mü`minler ki, Allah`a ve kullara karşı olan emanet ve mesuliyetlerini yerine getirirler ve sözlerinde dururlar. Onlar namazlarını devamlı olarak, vaktinde ve şartlarına riayet ederek kılarlar, işte onlar varislerin ta kendileridir. Onlar Firdevs cennetine varis olurlar. Onlar orada ebedi olarak kalacaklardır" (Mü`minun, 1-11). Arkadan dedi ki: "Kim bu on ayeti yerine getirirse cennete girer." Sonra kıbleye yöneldi ve ellerini kaldırıp: "Allahım (hayrımızı) artır, bizi (iyilik yönüyle) noksanlaştırma. Bize ikram et, zillete düşürme. Bize ihsanda bulun, mahrum etme. Bizi tercih et, (düşmanlarımızı) bize tercih etme. Allahım, bizi razı kıl, bizden de razı ol!" buyurdular.

Ravi:Ibnu Mes`ud

Hadis:Allahu Zülcelal hazretleri vahiy suretiyle konuştuğu zaman sema ehli bir ses işitir ki bu, demir bir zincirin düz bir kaya üzerinde hareket etmesiyle çıkan çıngırak sesine benzer. Sema ehli bu sesi duyunca korku ve haşyetten bayılırlar. Cibril (a.s.) kendilerine gelinceye kadar bu halde devam ederler. O gelince korku, kalplerinden açılır. Hemen: "Ey Cibril, Rabbiniz ne buyurdu?" diye sorarlar. O: "Hakkı söyledi" der. Sema ehli hep bir ağızdan: "el-Hak, el-Hak" diye söyleşirler.

Ravi:Zeyd b. Sâbit

Hadis:"Resûlu'llâh ... Efendimize gelen vahyi yazardim. Vahiy nâzil oldugu vakitte (onu) bir sikinti kaplar, inci taneleri gibi siddetli bir ter dökerdi de ondan sonra açilirlardi. Kendileri bana imlâ buyurur, ben de yazardim..."

Ravi:Ebû Hüreyre

Hadis:"Vahiy nâzil olurken en evvel vücûd(una) bir titreme gelirdi"; "Vahiy nüzûl ederken kendilerini (tasa ve kaygi kaplar yüzü kül gibi olur), gözlerini kaparlar ve horultuya (benzer) siddetli siddetli nefes alirlardi"

Ravi:Aişe

Hadis:Hz. Peygamber (sav)`e (yahudiler tarafından) sihir yapıldı, öyle ki, Resulullah (sav) yapmadığı bir şeyi yaptım vehmine düşüyordu. Bir gün benim yanımda iken Allah`a dua etti, sonra tekrar dua etti. Ve dedi ki: "Ey Aişe, hissettin mi, sorduğum hususta Allah bana fetva verdi?" "Hangi hususta Ey Allah`ın Resulü?" dedim. "İki kişi bana gelip, biri başucumda, diğeri de ayak tarafımda oturdu. Biri diğerine: "Bu zatın rahatsızlığı nedir?" dedi. öbürü: "Büyüdür!" dedi. Önceki tekrar sordu: "Kim büyüledi?" Diğeri: "Lebid İbnu`l`A`sam adındaki Beni Züreykli bir yahudi" diye cevap verdi. Öbürü: "Büyüyü neye yaptı?" dedi. Arkadaşı: "Bir tarakla saç döküntüsüne ve bir de erkek hurma tomurcuğunun içine" cevabını verdi. Diğeri: "Pekala, şimdi nerede?" diye sordu. Arkadaşı: "Zervan kuyusunda!" cevabını verdi." Bunun üzerine Resulullah (sav) Ashabından bir grupla birlikte (ra) kuyuya gitti, ona baktı, kuyunun üzerinde bir hurma vardı. Sonra benim yanıma dönüp: "Ey Aişe! Allah`a yemin olsun, kuyunun suyu sanki kına ıslatılmış gibi (bulanık) ve (o kuyu ile sulanan) hurma ağaçlarının başları da sanki Şeytanların başları gibiydi!" dedi. Ben: "Ey Allah`ın Resulü! Onu (kuyudan) çıkardın mı?" diye sordum. "Hayır!" dedi ve ilave etti: "Bana gelince, Allah bana afiyet lütfetti ve şifa verdi. Ben ondan halka bir şer gelmesine sebep olmaktan korktum!" Resulullah onun gömülmesini emretti ve yere gömüldü."

Tüm bunlar tıp dilinde "Temporal Lob Epilepsi" diye adlandırılan hastalıgın belirtileridir.

health.allrefer.com sitesinde Temporal Lob Epilepsi hastaliginin belirtileri şu şekilde acıklanıyor;

Halüsinasyon: bir his organını uyaran hiçbir nesne veya uyarıcı olmaksızın, alınan bir hissin mevcudiyetine inanma halidir. Varsanı olarak da bilinir. Muhammed'in melekler, cinler gibi mantik dısı varlıkları gormesi, bugün tıp dilinde ancak bu sekil izah edilebilir.

Kas gerilmesi(kaslarin istek disi hareket etmesi):kasların istem dışı oluşan seğirmelerini, spazmlarını ya da hareketlerini içeren bir grup duruma verilen ortak bir isim.

Korku: Muhammed'in korkudan örtülere sarınıp dolandığını anlatan durum.

Anormal agiz hareketleri: Muhammed'in dudaklarının neden istek dışı hareket ettiğini anlatan durum.

Terleme: Hadislerde açıkça belirtiliyor ki, Muhammed vahiy anlarında "en soğuk günlerde dahi" yüzünden ve vücudundan sakir şakır terler akıyor.

Yuz kizarmasi: Temporal Lob epilepsi hastalarında görülen bu belirti, Muhammed'in vahiy anında da açıkça görülüyor.

Hizli kalp atislari

Amnezi veya hafıza kaybı: örnek olarak verdiğim son hadiste açıkça görülüyor ki, Ayşe'nin de anlatımıyla "öyle ki, Resulullah (sav) yapmadığı bir şeyi yaptım vehmine düşüyordu." Muhammed'in hafıza kaybı yaşadığının açık belirtisi.

Aslında Temporal Lob epilepsi hastalığının tedavisi bugün mümkündür. Fakat o zaman bu hastalık hakkında insanlar bilinç sahibi olmadıkları için bu tür eylemleri cinler, periler, melekler ile açıklayabilmiştir.

Temporal Lob Epilepsi gibi kolayca tedavi edilebilen hastalıktan daha tehlikeli ve tedavisi daha da zor olan bir hastalık vardır ki, o nun adı da İslamdir. İslam hastalığının en büyük tehlikesi ise, bu hastalıktan etkilenmiş kişilerin hastalıkları hakkında en ufak bir bilgiye sahip olmamalarıdir. Hastalığı olduğuna inanmayan kişiler ise doğal olarak tedaviyi reddederler.

Saygılar,

Sexy Huri

Muhammed Hakkında Bilinmeyenler

2008-10-11T21:21:00.000-07:00

Bir varmış bir yokmuş. Evvel zaman içinde, kalbur saman içinde, Arabistan yarımadasında Kabe ve putlarıyla ünlü Mekke adında bir şehirde, Abdulmuttalib adında bir adam varmıs. Abdulmuttalib Mekke'de Kabe ve putlardan sorumlu olan Küreys kabilesinin bir bireyi idi. Abdulmuttalib'in Fatıma bint Amr isimli bir karısı vardı.

Abdulmuttalib, günün birinde bir rüya görür.

ABDÜLMUTTALİB'İN RÜYÂSI

Sıcak bir yaz günü idi. Kâbe'nin yanındaki Hicr mevkiinde serin bir gölgede uyuyordu. Bir rüyâ gördü. Rüyâsında bir zât kendisine şöyle seslendi:
"Kalk, Tayyibe'yi kaz!" Sordu:
"Tayyibe nedir?"
Fakat, o zât sorusuna hiçbir cevap vermeden uzaklaşıp gitti. Uyanan Abdülmuttalib heyecanlı idi. "Tayyibe" ne demekti? Tayyibe'yi kazmak nasıl olurdu? Rüyâya bir mânâ veremeden merak içinde o gün geceyi geçirdi.
Ertesi gün, aynı yerde yine uykuya dalmıştı. Aynı adam tekrar göründü ve seslendi:
"Kalk, Berre'yi kaz."
Rüyâsında şaşkına dönen Abdülmuttalib yine sordu:
"Berre nedir?"
Adam yine hiçbir cevap vermeden oradan uzaklaşıp gitti. Abdülmuttalib derin uykudan daha büyük bir merak ve heyecan içinde uyandı. Ne var ki, gördüklerine bir türlü mânâ veremiyordu. O gün ve geceyi de yine gördüğü rüyânın tesirinde geçirdi.
Ertesi günü idi. Yine aynı yerde yatıyordu. Aynı adam gelerek kendisine,
"Kalk," dedi. "Mednûne'yi kaz."
Derin uykuda, Abdülmuttalib, adama
"Mednûne nedir?" diye sordu. Ama adam yine cevap vermeden uzaklaşıp gitti.
Abdülmuttalib'in merak ve heyecanı son haddine ulaşmıştı. Üç gün üst üste gördüğü rüyânın boş olmadığım elbette biliyordu. Ama mânâsını anlayacak en ufak bir ipucuna da sahip değildi.
Dördüncü gün yine aynı yerde uykuya yatan Abdülmuttalib, aynı adamın geldiğini gördü. Adam bu sefer şöyle seslendi:
"Zemzem'i kaz!" Abdülmuttalib,
"Zemzem nedir, nerededir?" diye sorunca, adamın cevabı şu oldu:
"Zemzem bir sudur ki, hiç kesilmez, dibine erilmez. Hacıların su ihtiyacını onunla karşılarsın. O, Kâbe'de kesilen kurbanların kanlarının döküldüğü yer ile terslerinin gömüldüğü yer arasındadır. Alaca kanatlı bir karga gelip, orayı gagalar. Orada karınca yuvası da vardır." [1]

ABDÜLMUTTALİB'İN ZEMZEMI BULUŞU VE PAGAN ARAP PUTU ALLAH'A TEŞEKKÜR EDİŞİ

Uyanan Abdülmuttalib'in heyecanına bu sefer sevinç de katılmıştı. Çünkü, rüyâyı mânâlandırmak için ipucunu elde etmişti. Zemzem kuyusundan defalarca bahsedildiğini duymuştu. Fakat, onun yerini kimse bilmiyordu. Çünkü Cürhümlüler, Mekke'den düşman istilâsı önünden kaçarken, Kâbe'nin bütün kıymetli mallarını Zemzem kuyusuna atmış, kuyunun üstünü de toprakla bir edip, belirsiz bir hale getirmişlerdi. O zamandan beri Zemzem'in ismi var, kendisi yoktu.
Abdülmuttalib, artık Zemzem'in yerini bulup kazmakla vazifelendirildiğini anlamıştı. Derhal araştırmaya koyuldu. Rüyâsında kendisine öğretilen yere gitti. Bu sırada alaca kanatlı bir karganın süzüldüğünü ve yere konarak gagası ile bir yeri karıştırdıktan sonra havalanarak göğe doğru yükseldiğini gördü.
Abdülmuttalib'in sevincine diyecek yoktu. Senelerden beri gizli kalmış hayat bahşeden bir kuyuyu bulma ve ortaya çıkarma şerefine erecekti. Zemzem'in yerini tesbit etmişti ve sıra kazmaya gelmişti. Bu şerefi başkasına kaptırmak ve bu sırrı başkalarına açmak istemiyordu. Bunun için ertesi gün bir tek oğlu olan Hâris'i alarak tesbit edilen yere gitti ve kazmaya başladılar. Bir müddet devam eden kazı sonucu Zemzem Kuyusunun örülmüş duvar taşları ile bir dâire şeklindeki ağzı meydana çıktı. Abdülmuttalib sevinçliydi, heyecanlıydı. Âdetâ gözlerine inanamıyordu. Ama gözlerine inansa da, inanmasa da görünen bir kuyu ağzı idi. Tekbir getirmeye başladı:

"Allahü ekber! Allahü Ekber!" [2]

ABDÜLMUTTALİB, OĞLU ABDULLAH'I ALLAH'A KURBAN OLARAK ADAKTA BULUNURKEN

O sırada El-Haris'ten başka çocuğu yoktu. Kureyş ona muhalefet etti. Bunun üzerine şöyle bir adakta bulundu. Eğer on oğlu olur, onlar da kendilerini koruyacak çağa erişirlerse, içlerinden birini Ka'be'nin yanında Allah'a kurban edecekti.

Abdulmuttalib oğullarının sayısı ona ulaşıp kendilerini koruyacak çağa geldiklerini görünce onlara yaptığı adağı söyledi. Çocuklar babalarına itaat ettiler. Her biri adını bir fal okuna yazdı. Onları toplayıp Hubel'in (Hubel (هبل) Islam'dan once pagan Araplarin taptigi put'un) bakıcısına verdi ve ona; "Bunların (oğullarımın) oklarını çek bakalım" dedi.

Abdullah'ın adı yazılı olan ok çıktı. Abdulmuttalib, Abdullah'ın elinden tuttu. Onu kesmek için bir bıçak aldı. Bunu gören Kureyşliler toplantı yerlerinden kalkıp Abdulmuttalib'in yanına gittiler ve ona:

- Bunu yapma. Yoksa bu konuda mazur sayılmazsın onu bir arra-feye (kahin kadına) götür, dediler.

Kahin kadın Abdulmuttalib'e:

- Sizde bir insanın diyeti ne kadardır? dedi Abdulmuttalib:

- On devedir, dedi. Kahin kadın:

- Adamınızı ve on deveyi ok çektiğiniz yere yaklaştırın. Her ikisi arasında ok çekin. Ok adamınıza çıkarsa Rabbinız kabul edinceye kadar develerin sayısını artırıp ok çekmeye devam edin. Ok develere çıktığı zaman, onları boğazlarsınız. Artık Rabbiniz razı olmuş, adamınız da kurtulmuş demektir, dedi. [3]

KURA NETICESI

Mekke'ye dönüşünün ertesi günü idi. Abdülmuttalib, biricik oğlu Abdullah ve on deveyi alarak Kâbe'ye gitti. Kâhin kadının tavsiyesi üzerine Abdullah ile on deve arasında kur'a çekilecekti.
Abdülmuttalib sevinç içinde, memura, "Çek" dedi. Çekilen ok Abdullah'a çıktı. Develerin sayısını yirmiye çıkardılar. Memur tekrar ok çekti. Ok yine Abdullah'ı gösterdi. Develer otuza çıkarıldı. Ok tekrar Abdullah'a isabet etti. Devler kırk oldu. Ok yine Abdullah'a çıktı. Elli oldu; ok sanki Abdullah'a çıkmakta ısrar ediyordu. Altmış, yetmiş, seksen, doksan oldu. Ok ısrarla Abdullah'ı gösteriyordu. Sanki başka bir âlemden emir alır gibiydi.
Abdülmuttalib hayret ve heyecan içindeydi. Her çekim esnasında ellerini semaya doğru kaldırarak duâ etmekten de geri durmuyordu.
Nihayet develerin sayısı yüzü buldu. Tekrar ok çekilince, merakla bakanlar derin bir nefes aldılar. Çünkü ok develere çıkmıştı. Herkes gibi Abdülmuttalib'in de gözleri sevinçle parladı. Fakat, onun bu sevinci fazla sürmedi. Derhal ciddileşti. Kendisini fazla tebrike imkân tanımadı ve şöyle konuştu:
"Vallahi, üst üste üç defa daha ok çekeceğim. Tâ ki, kalbim mutmain olsun."
Çekiliş üç defa daha tekrarlandı. Her defasında sevinç çığlıkları atılıyordu. Çünkü, üç seferinde de ok develere çıkmıştı. Bu sevincini Abdülmuttalib,

"Allahü ekber, Allahü ekber!" diyerek izhar etti ve diz çökerek duâda bulundu.

Böylece Abdullah kurban edilmekten kurtuldu.
Sevgili oğlunun kurban edilmekten kurtulmasına son derece sevinen Abdülmuttalib, yüz devenin Safa ile Merve arasına götürülüp, yan yana kurban edilmesini emretti. Emri derhal yerine getirildi. Kurban edilen develerin etlerinden Mekke halkı bol bol istifade etti. Alamadıklarını da kurtlar, kuşlar, köpekler, vahşi ve ehil bütün hayvanlar paylaştılar.
O günden itibaren bir insan diyeti, Kureyşliler ve Araplar arasında, 100 deve olarak kabul edilme âdeti benimsendi. [4]

ABDULLAH'IN AMINE İLE EVLENİŞİ

Abdullah'ın yerine develer kesilince, Abdullah babasıyla birlikte giderken Varaka'nın kız kardeşi olan Unımu Kattal bint Nevfel ibn Esed ibn Abdiluzza'ya rastladı, Ummu Kattal:

- Abdullah! Nereye gidiyorsun? dedi. Abdullah:

- Babama gidiyorum, dedi. Ummu Kattal:

- Gel, şimdi benimle münasebette bulun. Senin yerine boğazlanan develer kadar sana deve var, dedi. Abdullah:

- Ben babamla birlikteyim. Ondan ayrılamam, dedi.

Abdulmuttalib onu Vehb İbn Abdimenaf İbn Zuhre'ye götürdü. Ona Amine'yi istedi. Abdullah onunla gerdeğe girdi ve bulunduğu yerde münasebette bulundu. Böylece Amine, Rasulullah'a (s.a.v.) hamile kaldı.[5]

ABDULLAH'IN ÖLÜMÜ

Abdullah ibn Abdilmuttalib, Kureyşlilerin ticaret mallarını taşıyan kafilelerden birine katılarak Şam'a gitti. Yüklerini boşaltıp geri dönmek üzere yola çıktılar. Medine'ye uğradılar.

Abdullah o sırada hastaydı. Arkadaşlarına:

- Ben burada, dayılarım Adiyy ibn Neccar oğullarının yanında biraz kalayım, dedi ve hasta olarak onların yanında bir ay kaldı. Kafile arkadaşları yollarına devam edip Mekke'ye geldiler.

Abduhnuttalib onlara Abdullah'ı sordu. Onlar:

- Onu, dayılarının yanında bıraktık. O, hastaydı, dediler.

Bunun üzerine, Abdulmuttalib en büyük oğlu, el-Haris'i, Medine'ye Abdullah'ın yanma gönderdi. El-Haris, Abdullah'ın vefat etmiş ve Adiyy ibnu'n-Neccar oğullarından birisi olan en-Nabiğa'nm evine gömülmüş olduğunu öğrendi.

El-Haris Mekke'ye dönüp durumu babasına haber verdi. Abdulmuttalib çok üzüldü.

Peygamber (s.a.v.) o sırada annesinden doğmamıştı. Abdullah vefat ettiğinde, yirmibeş yaşındaydı. [6]

Şimdi burada bir değerlendirme yapalım. Amine 14 yaşında hiç tanımadığı Abdullah isimli biri ile günün birinde ansızın evlendiriliyor ve aynı gün gerdeğe sokularak Muhammed'e hamile kalıyor. Kaynaklara bakarak Amine ile Abdullah'ın evliliğinin 6 ay sürdüğünü biliyoruz. Çünkü Abdullah Amine'yle evlenip hamile bıraktiği günden 6 ay sonra genç yaşta hayata gözlerini yumuyor. Yine İslami kaynaklardan edindiğimiz bilgilere göre Abdullah işi gereği yolculuğa çıktığında aylar boyu eve uğramıyordu. Amine, yeni evlendiği ve belkide gerdekten sonra doğru dürüst hiç göremediği çiçeği burnunda kocasının birde ölüm haberi gelince beyninden vurulmuşa dönüp depresyona giriyor. 14-15 yaşında Arabistan'in ilkel kültür şartları altında çocuğu olan bir dul olarak koca bulmakta zorlanacağını bilen Amine, çareyi Muhammed'i evlatlık vermekte buluyor. Amine hiç konuşup kaynaşamadığı, daha doğrusu hiç tanımadığı bir adamdan peydahladığı Muhammed'i uğursuz olarak görmüştü. Amine hatta bu uğursuz çocuğa sütunu bile emzirmek istemiyordu. Muhammed'i ilk emziren Ebu leheb'in habesli seks kölesi (cariyesi) Şuveybe idi.

"Rasulullah'ı (s.a.v.) ilk defa Ebu Leheb'in azatlı cariyesi Suveybe bir kaç gün emzirmiştir."[7]

Yeğeni Muhammed'in doğum haberi geldiğinde buna en çok sevinen Muhammed'in amcası Ebu Leheb olmuştu. Ebu Leheb kardeşi Abdullah'in oğlunun doğum haberi geldiğinde sevinçten ne yapacağını şaşırmış, Suveybe isimli cariyesini azad etmişti;

Râvî Şuayb ibn Ebî Hamza, ez-Zuhrî'den söyledi: Urve:

"Suveybe, Ebû Leheb'in (Peygamber'in doğduğunu müjdelediği an) hürriyete kavuşturduğu kadındır", demiştir.[8]

Problem çocuk Muhammed, kendisinin doğumuna bu denli sevinen amcası Ebu Leheb için daha sonra şu sözleri beyan etmiştir;

1. Ebû Leheb'in elleri kurusun. Zaten kurudu.
2. Ona ne malı fayda verdi, ne de kazandığı.
3. O, bir alevli ateşe girecektir,
4, 5. Boynunda bükülmüş hurma liflerinden bir ip olduğu halde sırtında odun taşıyarak karısı da (o ateşe girecektir)[9]

SUVEYBE'DEN SONRA MUHAMMED'I EMZIREN HALIME

Halime, Ebu Zueyb'in kızıdır. Ebu Zueyb'in asıl adı, Abdullah ibnu'l-Haris ibn Sicne'dir. Hatimenin kocası ise, el-Haris ibn Abdiluzza ibn Rifaa'dır.

Halime Muhammed'i evlatlık edindiği gün, Amine'nin Muhammed'i nasıl başından savmak istediğini şu sözlerle dile getiriyordu;

Mekke'ye gelince içimizde hiçbir kadın yoktu ki, Rasûlullah fs.a.v.) Ona teklif edilsin de onu almaktan kaçınmış olmasın. Çünkü, biz emzireceğimiz çocuğun babasından bahşişe kavuşmayı umuyor ve onun hakkında: Yetimdir, annesi bize ne ihsan yapabilecek ki diyor ve onu emzirmek üzere almayı kabul etmiyorduk.

Kocama, Vallahi, bu yetim çocuğu gidip alacağım dedim, ona geldim ve aldım.[10]

MUHAMMED'IN ILK EPILEPTIK NÖBETI

Muhammed büyüdükçe yaşadığı evin ve onu büyüten insanların gerçek anne ve babası olmadığını, insanların yanında bir sığıntı olarak büyüdüğünün farkına varmıştır. Elbette tüm çocuklar gibi, bu olay Muhammed'i de psikolojik olarak derinden etkilemiştir. Anne ve baba sevgisinden mahrum büyümüş ve beyninde psikolojik dengesizlikler beliren Muhammed, hastalığı Temporal Lobe Epilepsi'ninde etkisi ile hallüsinasyonlar görmeye başlamıştır.

Rasûlullah (s.a.v.) Halîme'nin yanında dört yıl kaldı. O, süt kardeşleriyle mahallenin yakınında yayılan kuzuların arasında koşarken, orada ona iki melek gelip karnını yardılar, içinden siyah bir kan pıhtısını çıkarıp attılar, altın bir leğenin içinde kar suyuyla kalbini yıkadılar. Sonra ümmetinden bin kişiyle tarttılar ve onlardan ağır geldi.[11]

Epilepsy.dk websitesi, Muhammed'in muhtemel psikolojik rahatsızlıkları ile ilgili bize şu ipuçlarını veriyor;

Temporal lobe epilepsy
"It has particularly been singled out that people with temporal lobe epilepsy are more emotionally unstable than others, perhaps with a tendency towards aggression. Some people were said to be self-centered, they could be sensitive to the point of paranoia, and took every chance remark as a personal slight. They were described as being given to brooding over things, and were particularly interested in religious, mystic, philosophical and moral issues."

Tercumesi;
Temporal Lobe Epilepsi'yi digerlerinden ayiran ozellik, bu hastalik sahibi kisilerin duygusal dengesizlikleri ve agresiflige daha egilimli olmalaridir. Bazilari sadece kendini dusunen, bencil kisiler olmakla beraber paranoya derecesinde hassas ve baslarina gelen her durumun kisisel bir hakaret oldugunu dusunurler. Durumlar hakkinda kara kara dusunen ve ozellikle dinsel, gizemli, felsefi ve ahlaki sorunlarla ilgilenen kisiler olarak tanimlanirlar.

Temporal Lobe Epilepsi hastalığı olan kişilerin hallüsinasyonlar görmeleri pek mümkün. Muhammed'ın neden küçük yaşlarda cinler ve ak sakallı adamların gelip karnını yardığını görmesi hastalığından kaynaklanan halüsinasyonlardan dolayıdir. Aynı siteden alıntı diğer bir cümle;

"The person gets the feeling that they are being persecuted and develops hallucinations.[12]"

Tercumesi;
"(Temporal Lobe Epilepsi hastalikli) kisiler, eziyet cektiklerini hissederek hallusinasyonlar gorurler."

PROBLEM ÇOCUK MUHAMMED KAYBOLUYOR

Ka'b'tan rivayet edilmiştir: Halime şöyle anlattı: Eşeğime bindim. Götürmek üzere Muhammed'i önüme aldım. Mekke'nin giriş kapılarından büyük kapıya kadar geldim. Orada toplanmış bir topluluk vardı. İhtiyaç gidermek ve ustumü başımı düzeltmek için çocuğu orada bıraktım. Şiddetli bir gürültü işittim. Döndüm, baktım ki çocuğu orada göremedim:

- Ey insanlar! Çocuk nerede? diye bağırdım.

- Hangi çocuk? dediler. Ben:

- Muhammed îbn Abdullah bin Abdulmuttalib. Allah, onunla benim yüzümü ağarttı ve açlığımı giderdi. Onu büyütüp yetiştirdim. Sonunda, onu, annesine götürüp teslim ederek emanetimden çıkarıp sevincime kavuşacağım sırada, önümden kapıp kaçtılar.

"Lâtla Uzza'ya yemin olsun!"

Onu göremeyecek olursam, kendimi şu dağın tepesinden atacağım, dedim. İnsanlar:

- Biz hiçbir şey görmedik, dediler. Onlar, beni ümitsizliğe düşürünce, elimi başıma koyup:

- Vah Muhammed'im! Vah yavrum! dedim. Ben ağlamamla genç kızları bile ağlattım. Orda bulunan insanlar da, benimle birlikte feryat ederek ağlaştılar.

Hemen Abdulmuttalib'in yanına gittim. Durumu ona anlattım. Kılıcını çekip: Ey Al-i Galib! dedi. Cahiliye devrinde davet parolası böyleydi. Kureyş Abdulmuttalib'in yaptığı davete icabet etti. Abdulmuttalib:

- Oğlum Muhammed kayboldu, dedi. Kureyşliler:

- Hayvanına bin, biz de seninle birlikte binelim, dediler. Sen denize dalarsan, biz de seninle birlikte dalarız, dediler.

Böylece Abdulmuttalib hayvanına bindi, onlar da bindiler. Mekke'nin yukarı tarafına vardılar. Oradan da Mekke'nin aşağısına indiler. Abdulmuttalib hiçbir şey göremedi. Halktan ayrılıp Beyt-i Haram'a geldi. Yedi kere tavaf ettikten sonra şöyle demeğe başladı:

- Ya Rab Muhammed'i aramak için hayvana bindirdiğim kimseleri ona doğru gönder.

Onu bana geri döndür. Onu, benim yanımda bir el edin.

Havadan birisinin şöyle seslendiğini duydular: Ey cemaat! Feryat etmeyin. Muhammed'in Rabbi vardır. Onu yardımsız bırakmaz ve zayi etmez.

Abdulmuttalib: Ey seslenen kimse! Bize, onu nerde olduğunu da bildir? dedi. Seslenen: O, Tihame vadisinde, sağdaki ağacın yanındadır, dedi.

Abdulmuttalib gitti, gerçektenRasûlullah(s.a.v.) bir ağacın altında, ağacın dallarını çekiyor ve yapraklarıyla oynuyordu. Abdulmuttalib onu Mekke'ye getirdi. Halîme'yi en güzel şekilde (geri dönmeye) hazırladı.[13]

Halime'nin Muhammed'i ararken feryatlar ederek dile getirdiği "Lat ve Uzza" kimdir?

Al-Lāt: İslam öncesi Kabe'de bulunan üç büyük Tanrılardan biri. Eski yunanlarda" afrodit", Süryanilerde "milatta", Araplarda ise "Alilat" olarak bilinir.

Uzza: Al-lat gibi Uzza'da İslam öncesi Kabe'de bulunan batıl arap putlarından biriydi. Antik Yunanlarda "Urania" olarak bilinirdi.

Ayrıca hikaye'de Abdulmuttalib'de Kabe'de pagan putlara dua etmiştir.

Kaynaklar;

[1]. Sîre, 1/150151
[2]. Sîre, 1/160; Tabakât, 1/88; Taberî, 1/128
[3]. Beyhakî, Delailu'n-Nubuvve, 1/85 ve devamı; İbn Hişam, Siretu'n-Nebeviyye, 1/ 108
[4]. Sîre, 1/164; Tabakât, 1/189; Taberi, 2/174
[5]. Beyhakİ, Delaı-lu'n-Nubuvve, 1/102; Ebu Nuaym, Delaılu'n-Nubuvve, S. 90.
[6]. Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 72-73
[7]. İbn Hışam, Sıretu'n-Nebeviyye, 1/173; Beyhakî, Delaılu'n-Nubuvve, 1/131
[8]. Buhari, Kitabu’l-Nafakât (http://www.enfal.de/buhari/nafakalar.htm#_ftn28)
[9]. Tebbet Suresi, Kur'an
[10]. Ebu Nuaym, Delâilu'n-Nubuvve, s. 111-113; Beyhakî, Delailu'n-Nubuvve, I/ 133-136; İbn Hişam, Siretu'n-Nebeviyye, 1/173-175; İbn Kesir, el-Bidaye ve'n-Nihaye, il/ 273.
[11]. Müslim, Sahih, kitabu'l-iman
[12]. http://www.epilepsy.dk/Handbook/Mental-complications-uk.asp
[13]. Abdurrahman İbnü’l-Cevzi, Ashâbın Dilinden Peygamberimizin Hayatı, Uysal Kitabevi: 92-96.